HOME < IN DE ZOEKER < SOORTEN
IN DE ZOEKER

Meriansborstel, een schilderachtig mooie rups

Tijdens een herfstwandeling in het bos kun je hem zomaar tegenkomen, de meriansborstel. Misschien wel de mooiste rups van het land… Alleen in de herfst kun je deze schoonheid tegenkomen, als het diertje op zoek is naar een plek om te overwinteren. Om maanden later in het voorjaar weer tevoorschijn te komen, maar dan als een grauwe en onopvallende nachtvlinder.

Meriansborstel, een schilderachtig mooie rups
Meriansborstel, met wat herfstblaadjes op de achtergrond krijg je een kleurig geheel. Fotostack uit 8 foto's. Fotograaf: Ron Poot

De meriansborstel is onmiskenbaar. Het gele of lichtgroene lijf dat zo’n vier centimeter lang is, is bezet met forse witte borstelharen. Op de achterkant heeft de rups een opvallende rode harige stekel. De witte borstels boven op de rug lijken sprekend op een verfkwast. Daar heeft de rups dan ook zijn naam aan te danken. Schilderes en insectenkenner Maria Sybilla Merian (1647-1717) heeft veel vlinders en rupsen geschilderd en daarmee heeft ze veel bijgedagebn aan de kennis over deze diergroep. Terecht dat deze rups die haar penselen op de rug draagt naar haar is vernoemd.

De rupsen leven in de zomer hoog in de bomen, daarom zie je ze maar zelden. In de herfst is het echter tijd voor de volgroeide rupsen om naar beneden te gaan, op zoek naar een veilige plek om te overwinteren. Vaak kruipen de rupsen dan het strooisel in. Rond die tijd (oktober) komen er veel waarnemingen binnen van rupsen die kruipend op een boom of scharrelend in het strooisel gevonden worden.

Een meriansborstel rustend op een dode boomstronk in het bos. Fotograaf: Ron Poot

De rupsen verstoppen en verpoppen zich in de strooisellaag en zo brengen ze de winter door in hun cocon. Vanaf april komen de poppen uit en vliegen de vlinders de wijde wereld in. Overdag zul je die niet zien, want dan houden de vlinders zich stil op een boomstam – en ze hebben een geweldige schutkleur. Pas als het donker is gaan ze op vrijersvoeten en dan zorgen ze voor het nageslacht. Ze leggen de eieren in hun favoriete bomen, dat zijn sleedoorn, meidoorn, eik, berk en ook wel fruitbomen. Vanaf juli zijn er daar rupsen te vinden, die zich volvreten aan het blad.

Fototips

  • Ga in oktober op zoek in de buurt van de waardplanten. Bossen op zandgronden zijn bekende vindplaatsen. Met een beetje geluk tref je een meriansborstel.
  • De contrastrijke kleuren van de rups steken mooi fel af tegen de vaak donkere bosgrond of boomstam. Probeer het diertje eens mooi in zijn natuurlijke omgeving vast te leggen.
  • De rupsen die ca. 4 cm lang zijn, zijn geschikt voor macrofotografie. Ze hebben prachtige details zoals de rode staartpunt, het geelgroene lijf met zwarte tekening en de witte borstels.
  • Wil je extra scherptediepte hebben en toch een lekker vage achtergrond? Maak dan eens een focusstack met een open diafragma. Dat kan natuurlijk alleen als de rups meewerkt en doodstil blijft zitten.
  • Maak gebruik van de achtergrond. In het bos heb je vaak wat doorvallend licht in de achtergrond dat zorgt voor een mooi bokeh. En in de herfst kunnen wat verkleurende blaadjes een mooi decor vormen.
  • In donkere omstandigheden is een statief een welkom hulpmiddel om bewegingsonscherpte te voorkomen.
Gebruik maken van het bokeh op de achtergrond. Fotograaf: Ron Poot

Verspreidingskaart

Nederland

België

Meer weten?

Vlinderstichting

Natuurpunt

Nature Today

Maria Sibylla Merian

Voorbeelden op Nederpix

En dan nog dit!

De witte borstels van de rups zijn niet alleen decoratief maar ook nuttig. De rups gebruikt deze namelijk als bouwmateriaal voor het spinnen van de dunne zijde-achtige cocon.

De rups van de meriansborstel is een typische najaarssoort. Fotograaf: Ron Poot

Deel dit artikel


0
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *