HOME < IN DE ZOEKER < SOORTEN
IN DE ZOEKER

Waterranonkel

Als een witte deken bedekken de waterranonkels het oppervlak van sloten, poelen en vijvers. Het zijn de boterbloempjes van het water. Of het nu door hun massale aanwezigheid is of vanwege de stille eenvoud van een enkele bloem, de waterranonkels nodigen uit om op de foto gezet te worden. Althans, voor de fotograaf die niet bang is voor wat water en modder op zijn kleren.

waterranonkel
Vanaf laag standpunt krijg je een mooie spiegeling. Fotograaf: Ron Poot
Delen

Er bestaan diverse soorten waterranonkels die niet altijd even makkelijk uit elkaar te houden zijn. Hun overeenkomst is dat ze witte bloemen hebben, in tegenstelling tot hun naaste familieleden op het land, de felgele boterbloemen. Vaak hebben ze twee soorten bladeren, drijvende bladeren op het water en ondergedoken, fijn vertakte bladeren. De stengels onder water kunnen wel drie meter lang worden. Vaak zie je de bloemen massaal opduiken in pas uitgegraven sloten en poelen. Na enkele jaren  verdwijnen ze soms weer, als andere planten de overhand nemen.

Fototips

Waterranonkel groeit in stilstaand water dat niet al te diep is. Zoek een plekje aan de oever waar je de bloemen goed kunt benaderen. In de vroege ochtend is het meestal windstil wat zich leent voor mooie spiegelingen in het water. Ook heb je kans op fotogenieke dauwdruppels op de bloemen. Een nadeel van het vroege tijdstip is, dat de bloemen nog dicht zijn. Pas als de zon lekker schijnt gaan ze open.

Is je doel een registratiefoto met goed herkenbare details te maken dan is het prettig als de bloemen open zijn. Stel je camera zo op dat je in het hart van de bloem kijkt. Iets schuin van boven is dan het beste standpunt om zoveel mogelijk scherp te krijgen van bloemen, bovenkomende knoppen en (drijvend) blad. Een flinke scherptediepte krijg je door je diafragma klein (op f/11 of f/16) te zetten. Nog kleiner geeft weliswaar meer scherptediepte, maar ook neemt de scherpte van de details af. Dat is bij registratiefoto’s net weer jammer. Fel zonlicht is hinderlijk bij witte bloemen, beter is te werken bij diffuus licht (sluierbewolking), eventueel met behulp van een diffusiescherm.

Voor mooie spiegelingen moet je vanaf laag standpunt fotograferen, het fototoestel vlak boven het wateroppervlak. Het beste is van statief en met afstandsbediening, dan heb je geen hinder van rimpelingen die je zelf veroorzaakt als je het water raakt. Natuurlijk wel voorzichtig werken om te voorkomen dat je fototoestel in het water raakt!

Werk je met een macrolens, dan is het zaak je diafragma zo open mogelijk te houden (f/2,8-f/4) voor een vervloeiende achtergrond. Als er glinsteringen in de achtergrond zitten kan dat nog speelse lichteffecten opleveren. Hoe groter je diafragma opening, hoe mooier het bokeh.

Niet alleen spiegelingen zijn mooi, ook recht van boven fotograferen is het uitproberen waard. Het donker water met de witte bloemen geeft een contrastrijk beeld. Ietsje onderbelichten om te voorkomen dat het wit van de bloemen uitbijt op de foto. Daar waar bloemen of bladeren het water raken zie je de oppervlaktespanning terug als bollingen in het water. Ongewenste reflecties in het water kun je voorkomen door je standpunt goed te bepalen en uit te proberen hoe je zo’n mooi mogelijk beeld krijgt in de zoeker. Een polarisatiefilter kan ongewenste glinsteringen tegengaan.

De massale bloei van waterranonkel treedt in het voorjaar op, begin mei. Dit leent zich goed voor landschapsfotografie, waarbij de bloemenzee een vlakvullend onderdeel uitmaakt van de compositie.

Verspreidingskaart

Verspreidingskaart waarneming.nl

Meer weten?

Wilde planten

Wikipedia

Foto’s op Nederpix

En dan nog dit!

Soms valt de sloot of poel waar de waterranonkels groeien droog. Geen nood, de waterplant verandert in een landplant en groeit gewoon door! Een amfibie onder de planten…

Deel dit artikel


0
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *