Er zijn maar weinig planten die kunnen overleven op het strand. Een voor de meeste planten extreme groeiplaats die onderhevig is aan winderosie, zoutspray, intense hitte in zomer en kou in de winter. Zeewolfsmelk groeit in open zand, een echte pioniersoort die maar slecht tegen concurrentie van andere soorten kan.
Wolfsmelkplanten zijn nogal vreemde planten die eruitzien alsof ze meer thuishoren in een woestijn dan hier bij ons in het koude noorden. De planten hebben min of meer rechtopstaande stengels met in de top de voor euphorbia soorten kenmerkende, niet direct als zodanig herkenbare bloemen. De bladeren zijn dik en groeien om de stengel heen.
Zeewolfsmelk heeft een bijzondere manier ontwikkeld om de zaden te verspreiden. Na de bloei openen de zaadhulzen zich en komen de zaden samen met de zogenaamde mierenbroodjes op de grond terecht. Mieren zijn hier dol op en nemen de zaden mee naar een nieuw plekje om te ontkiemen.
