HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Sorry, ik ben een soortenjager

Laatst gaf ik bij een natuurfotogafie-vereniging in Nederland een presentatie over ‘creatieve natuurfotografie’, maar daar kwam uiteraard ook even aan bod dat ik de laatste 3 jaar bezig ben met een missie: het fotograferen van Europese libellen en juffers. En vandaar kwam de ietwat onverwachte opmerking uit de zaal : ‘’Wat is dat toch met mannen en het afvinken van soorten?‘’ Dat deed me nadien nadenken… Is het echt iets typisch mannelijk? En hoe ben ik een soortenjager geworden? En… moet ik me daarvoor schamen ofzo…?

Sorry, ik ben een soortenjager
Libellen jagen in Europa: de Groene glazenmaker in Nederland, de Noordelijke bandgrondlibel in Spanje en de Beekkeizerlibel in Turkije. Fotograaf: Filip van Boven

Mijn eerste soort

Reeën hebben me er 20 jaar geleden toe aangezet om op een 2e hands beurs een fototoestel en een telelens te kopen. Een Nikon F70 en een Sigma 70-300. Trots en vol verwachting trok ik de wilde natuur in… een natuurreservaat in Turnhout waar ik een jaar werkte en wist waar de reeën zaten. Ik had ze daar al regelmatig gezien en gevolgd, ik kende hun routes, een fotootje nemen zal dan wel meevallen zeker? Nou, dat viel uiteraard zwaar tegen en het was pas na vele dagen en weken van proberen en volhouden dat ik uiteindelijk mijn eerste deftige natuurfoto kon maken: een redelijk beeldvullend beeld van een reebok die recht in de lens keek. Het moment vergeet ik nooit meer… het oogcontact, het wederzijds perplex staan, het afdrukken, het blaffen en wegrennen (van de reebok welteverstaan), het knikken van de knieën (yep, de mijne inderdaad…). Een passie was geboren en mijn eerste soort kon ik dus afvinken!

Mijn allereerste natuurfoto: na 20 jaar leeft dit bokje nog verder door in columns en tijdens presentaties getoond te worden… Fotograaf: Filip van Boven

De ene zwam is de andere niet

Een tijdlang heb ik me op die manier enkel en alleen bezig gehouden met reeën fotografie, maar al snel kwam ook de interesse om andere zaken te ontdekken en vast te leggen. Op het vlak van macrofotografie waren de zwammen voor mij een heel uitnodigend en dankbaar onderwerp. Een buitenaardse schoonheid van kleuren en vormen, al vond ik ze niet allemaal even mooi. Vooral de kleinere Mycena’s trokken mijn aandacht en het was vooral naar hen dat ik op zoek ging. Ik verdiepte me verder in de wereld van de funghi en kwam in veldgidsen intrigerende soorten tegen die iets triggerden in mij. Zodoende ben ik eigenlijk stilletjes aan een soort van soortenjager geworden. Niet om lijstjes af te vinken dus, maar ik ging wel op zoek naar bepaalde funghi die ik graag eens in ’t echt wilde zien en uiteraard fotograferen…

De kleine Stronkmycena’s en de fragiele Sparrenstinktaailingen: beide soorten waar ik speciaal naar op zoek ben gegaan voor hun vorm en kleurencombinatie. Fotograaf: Filip van Boven

De vogel-fase

Op dezelfde manier keek ik naar vogels. Sommige soorten spraken me gewoon meer aan dan andere. Dicht bij huis is er keuze genoeg. Van de kuifmezen en boomklevers aan onze werkloods tot de blauwborsten en roodborsttapuiten in de aangrenzende Kalmthoutse Heide. Maar ook nu is er de invloed van allerlei kanalen. Je bladert door de veldgids van Europa, je surft op het internet, je zit op sociale media… en voor je ’t weet boek je een reis naar een ander land! Want zo’n papegaaiduiker, die wilde ik absoluut wel eens in ’t echt waarnemen. Op een eiland voor de kust van Ierland kwam een droom uit. Een grote kolonie jan-van-genten, heel veel alken en zeekoeten en hier en daar die pareltjes van Papegaaiduikers… op en top natuurbeleving! En zonder een echte soortenjager te zijn die per se elke soort wilde afvinken, maakte ik dus al wel mijn eigen lijstje van vogelsoorten die ik in het wild wilde waarnemen.

Een droom kwam uit: het fotograferen van papegaaiduikers en jan-van-genten op Saltee Island. Fotograaf: Filip van Boven

Libellen afvinken

Sinds een kleine 3 jaar zit ik dus in mijn libellen-fase. Al moet ik toegeven dat deze fase anders is dan de vorige fases. Extremer en gerichter. Want nu ben ik dus wel degelijk een ‘echte’ soortenjager geworden. Ik geef het toe en schaam er me zelfs niet over… Ik wil elke Europese soort gezien en gefotografeerd hebben! Zit er in het oosten van Europa een blauw-zwarte waterjuffer die een streepje of vlekje meer of minder heeft dan de blauw-zwarte waterjuffer in mijn tuin en die dus een andere soort is… dan ga ik naar het oosten van Europa om die te zoeken. Lijkt het ondertussen misschien voor sommigen dat ik dringend professionele hulp nodig heb? Geloof me, het geeft me dezelfde kick als bij die eerste ontmoeting met die reebok in Turnhout om in het verre Bulgarije plots een juffer voor de lens te krijgen met ‘gevleugelde achterhoofdvlekken’: de vogelwaterjuffer!! Kicken!!

De vogelwaterjuffer. Het fotograferen van de verschillende details die typisch zijn voor de soort vind ik tegenwoordig al even boeiend als het maken van een mooie ‘sfeer-foto’. Op de linker foto zie je naast de ogen de gerafelde achterhoofdvlekken in de vorm van een vleugel… Fotograaf: Filip van Boven

Afvinken is niet het einde

Uiteraard stopt het niet bij het afvinken. Net zoals een ware vogelfotograaf nog altijd zou moeten kunnen genieten van de kleurenpracht van een pimpelmees, zo zal ik steeds blijven genieten van het fotograferen van elke libel die m’n pad kruist. Onderstaande viervlek is de meest gefotografeerde soort in m’n arsenaal aan libellenfoto’s en nog steeds vind ik nieuwe invalshoeken, lichtsituaties en compositie-mogelijkheden om die bepaalde soort vast te leggen. Blijven verwonderen en blijven genieten…

Een viervlek op de Kalmthoutse Heide… elk beeld is anders! Fotograaf: Filip van Boven

Soortenjager of jager op soorten?

Het is duidelijk: als je elke Europese soort van libellen wilt fotograferen, ben je een soortenjager! Ik geef het voor mezelf graag toe, al is het niet gemakkelijk in een tijd waar ‘sfeer boven alles’ primeert en natuurfotografen trots verkondigen dat ‘de soort er niet toe doet, zolang de sfeer maar goed zit’. Maar als die sfeer-fotograaf nu zelf een lijstje klaar heeft? Een lijstje met bijvoorbeeld bosanemoon, het Hallerbos, de boomkikker, het burlende edelhert en ga zo maar door. Het Facebook lijstje als het ware… Is hij of zij dan ook niet iemand die jaagt op bepaalde soorten? En dus een soortenjager? Of is er toch een verschil? Wat mij betreft zijn we toch allemaal soortenjagers, vrouwen en mannen natuurfotografen… Hebben we niet allemaal ons lijstje dat we willen afvinken. Geef het maar gewoon toe, het is niets om je over te schamen en het werkt heel bevrijdend…

Deel dit artikel


16
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Ben op 5 juli 2019 om 12:48

    Gelukkig…ik doe niet anders..heb een to do lijst en daar vink ik soorten af.
    Blij dat ik niet raar ben.

    1. Of misschien zijn we toch wel een beetje raar, maar moeten we dat net koesteren ! 🙂 Blijf afvinken en genieten van wat je doet…

  2. Heerlijk verhaal om te lezen met mooie foto’s. Mooi streven heb je 👌🏼

    1. Door Filip van Boven op 27 juni 2019 om 14:06

      Merci voor je reactie Judith… leuk dat je ‘t leuk vindt…😊

  3. Door Jos Maes op 26 juni 2019 om 19:11

    Hey Filip, doen wat je graag doet, dat willen we toch allemaal! En aan het resultaat zien met hoeveel passie je dat doet. Wie kan daar iets op zeggen. Maar er zijn inderdaad ook wel items waarover kan gediscuteerd worden, maar dat is toch altijd zo? Ik blijf genieten van jou gedrevenheid, respect, inzet, foto’s, verhalen en passie voor de natuur. Blijf vooral doen wat je graag doet!

    1. Door Filip van Boven op 27 juni 2019 om 14:09

      Bedankt voor je reactie Jos. Verschillende meningen zullen er inderdaad altijd zijn… En die verdienen evengoed ons respect…

  4. Door Ellen op 25 juni 2019 om 06:35

    Wauw! Buiten natuurarbeider en -fotograaf ben je dus ook columnist!
    Heel knap geschreven en mooie foto’s, Filip!
    #fanvanheteersteuur

    1. Door Filip van Boven op 25 juni 2019 om 18:20

      😊 Merci Ellen !! Yep, naast het fotograferen vind ik het ook leuk om bvb presentaties te geven, maar ook te schrijven over natuur… alles om anderen bewust te maken van de schoonheid, zodat ontzag en respect volgen… dat dan hopelijk leidt tot bescherming, behoud en beheer van natuur! 😉

  5. Door Noortje op 24 juni 2019 om 08:52

    Gewoon lekker doen waar je interesse in ligt.
    Uiteraard met respect voor de natuur.
    Prachtige foto’s.
    Zeker ook van de paddenstoeltjes.
    Vooral doorgaan👍

    1. Door Filip van Boven op 24 juni 2019 om 09:12

      Dank je, Noortje. En inderdaad… als je met respect en ontzag fotografeert, worden de beelden vanzelf al een pak mooier… 😊

  6. Door Peter Wijn op 24 juni 2019 om 06:54

    Je hebt een stimulans nodig naar buiten te gaan en je nieuwsgierigheid te prikkelen. Een nieuwe soort betekent een nieuwe prikkel je best doen.

    Je schrijft zoals je fotografeert: ontspannen, prettig, raak.

    1. Door Filip van Boven op 24 juni 2019 om 09:16

      Heel hard bedankt voor je reactie, Peter. En ja, we zijn niet alleen allemaal een soort van soortenjagers, we zijn ook allemaal op zoek om geprikkeld te worden…

  7. Door Frank Van de velde op 23 juni 2019 om 11:59

    Soortenjager of niet, stuk voor stuk prachtige foto s waar passie uitspreekt. Proficiat! Waarover ik mij soms vragen over stel is de «groene voetafdruk» van ons natuurfotografen. Er wordt nogal wat afgereist en «afgevlogen» om foto s te maken. Misschien moeten we daar eens wat meer beginnen op letten in tijden v klimaatmarsen. Misschien financieel natuurprojecten steunen, met fiets verplaatsingen maken, als je een georganiseerde reis boekt bij de gekende reisorganisaties zouden deze misschien een bepaald percentage extra aanrekenen en doorstorten naar natuurproject …Stof tot nadenken. Mvg Frank Van de Velde

    1. Door Filip van Boven op 24 juni 2019 om 09:22

      Zeker !! Toevallig had ik een tijd geleden nog een gesprek daarover. Het ging over een foto van een ijsbeer… En over de opwarming en de gevolgen voor die ijsbeer… En over de ecologische voetafdruk van het nemen van die ene foto… Geen gemakkelijke discussie hoor, en geen pasklaar antwoord. Enige vorm van compensatie zou niet slecht zijn, zolang het maar niet gewoon een middel is om een schuldgevoel af te kopen… Stof tot nadenken, inderdaad !

  8. Prachtig verhaal weer Filip met mooie platen!

    Ik ben niet zo fanatiek met het jagen op nieuwe libellensoorten door het hele land, maar heb in mijn woonplaats wel nieuwe soorten voor deze plaats ontdekt zoals de Sierlijke Witsnuitlibel en de Kempense Heidelibel. Dus ik denk dat ik ook wel een soortenjager ben , maar dan op een kleinere schaal…

    1. Door Filip van Boven op 24 juni 2019 om 09:28

      Wauw, knappe soorten ontdekt toch ! Ik reis graag, maar intense belevingen en prachtige foto’s vind je evengoed dicht bij huis hoor. En die schaal is niet zo belangrijk, wel de natuurbeleving… En jou ecologische voetafdruk zal er een pak minder door zijn ! 👏😊

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *