HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Tijd

Op een warme midweekse juni-avond zit ik samen met een vriend in mijn ‘eigenste’ woonkamer gezellig een spannende pot voetbal te kijken. Je kent dat wel, beetje slap ouwehoeren, biertje erbij en gelijk met één oog voetbal kijken. Ergens rond de 23e minuut gaat de telefoon: ‘Chris, de woudapen hebben het op hun heupen, de beide mannetjes zitten al de gehele avond boven in het riet naar elkaar te roepen en laten zich prachtig fotograferen. Komen! NU!’

Tijd
Komen! NU! Fotograaf: Chris van Rijswijk
Delen

Apen

Wat doe ik? Blijf ik cozy op de bank zitten, of ga ik, mijn vriend in de steek latend, toch op pad? Gehaast pak ik mijn altijd paraat staande camera en vertrek, zij het met twijfel. Mijn ‘niet vogelende’ vriend, die weet heeft mijn van vogelverslaving, haalt een zak chips uit mijn voorraadkast en vraagt: ‘Ga je die apen, wat dat ook moge zijn, fotograferen omdat je er zin in hebt of omdat het moet?’ Hij slaat de spijker op zijn kop natuurlijk, maar voor antwoord geven heb ik nu geen tijd. Nee, dat begrijp je. Eerst twee woudapen uit het riet schieten.

Pech

Zo’n twaalf minuten later bij de rietkraag ‘om de hoek’ blijken de woudaap mannekes net in het riet te zijn verdwenen en laten zich die avond niet meer zien, nog wel horen (stompzinnig geblaf), maar wat heb je daar aan als vogelfotograaf? Nee, niets dus. Heb ik weer. Er wordt dus niemand uit het riet geschoten. Bij thuiskomst is het bier op, de chips ook en ons cluppie heeft na lange tijd eindelijk weer eens gewonnen. De zinderende tweede helft, met een prachtige winnende treffer heb ik uiteraard gemist. Ook dat nog.

Een goede vraag

‘Ging je nou fotograferen omdat je er zin in had of omdat het moest?’ vraagt mijn vriend ten andere male. Een goede vraag natuurlijk en nu heb ik wel tijd voor een antwoord. ‘Als je het mij op de man af vraagt was het vanavond meer een kwestie van moeten dan van zin hebben,’ beken ik eerlijk.
Ja, zo gaat dat met een hobby. Soms zit er een ‘moeten’ in het spelletje. Het is niet altijd genieten. Je doet dan iets omdat je dat van jezelf verlangt, zonder daar echt zin in te hebben. Toch zit daarin ook een kracht. Door te gaan fotograferen als het moet, soms tegen je zin in, kom je ergens toe. Het leidt uiteindelijk tot resultaat, tot goed resultaat zelfs.

Rust. Dubbel rust.

Volhouden, dan lukt het vanzelf een keer…
Volhouden, dan lukt het vanzelf een keer… Fotograaf: Chris van Rijswijk

Omdat ik de vraag van mijn huisvriend en mijn antwoord niet kon loslaten, zette ik mijn gedachten nog eens op papier:

Tijd

Als het om vogels fotograferen gaat, heeft alles zijn bestemde tijd:

Er is een tijd om vogels te gaan fotograferen, ook als je geen zin hebt;
En er is een tijd om op de bank te blijven hangen en lekker TV te kijken.

Er is een tijd om te verwelkomen (de eerste boerenzwaluw in het voorjaar);
En er is een tijd om afscheid te nemen (de laatste gierzwaluw in september).

Er wás een tijd om eieren te zoeken;
Er is nu een tijd om nesten met rust te laten.

Er is een tijd om te lachen (als ik een roodkeelnachtegaal heb ‘vereeuwigd’);
En er is een tijd om te huilen (als ‘soon’ de korhoen in Nederland is uitgestorven).

Er is een tijd om een vogel lief te hebben (ik heb een ruim hart moet je weten en heb elk vogeltje lief, zelfs de stadsduif en de plofkip);
En er is een tijd om een vogel te haten (vogelstront op mijn ‘eigenste’ auto).

Er is een tijd voor een kip;
En er is een tijd voor een ei.

Er is een tijd om op het idee te komen om een nieuwe fullframe camera te kopen;
En er is een tijd dat ik deze aanschaf richting mijn partner niet kan verantwoorden.

Er is een tijd om naar vogels te luisteren;
En er is een tijd om over vogels te schrijven.

Er is een tijd om verre fotoreizen te maken;
En er is een tijd om te genieten van de vogels in mijn local patch.

Alles heeft zijn bestemde tijd, moet je weten. Zal er ooit een tijd komen dat vogels fotograferen voor mij onbelangrijk zal zijn? Zelfs onbelangrijker dat een voetbalmatch?

Is jouw hobby soms ook een moeten?

Volhouden, dan lukt het vanzelf een keer…

Deel dit artikel


4
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Chris van Rijswijk op 18 maart 2016 om 21:14

    Bedankt voor alle reacties!

    @Robert, die fullframe is inmiddels al gekomen. Over het hoe leg ik nog wel eens uit 😉
    @Marijn, in al je suggesties zit wel iets (behalve die van die klant)…

  2. Door Robert Wagter op 18 maart 2016 om 19:40

    Volgens mij hoop je nu dat je partner dat leest van die full frame camera en dat ze denkt ‘ach, die arme jongen’ en dat ze dan toestemming geeft. Dat zou ik wel hopen in ieder geval. Leuk en herkenbaar blog!

  3. Door Marijn Heuts op 18 maart 2016 om 10:19

    Die moetjes komen me bekend voor. Ik mis alleen de bekentenis waaróm het nou moest. Omdat je van vogels houdt, omdat je een foto van een woudaap nodig had voor een klant, of omdat je niet achter wilde blijven bij je fotovriend die er al wel was? Stof voor een vervolg?

  4. Zo herkenbaar… de eeuwige twijfel, wel of niet gaan. Lekker thuisblijven bij je gezin en genieten van elkaar of je drive volgen met het risico dat het op niets uitloopt. Blijf je thuis dan zit je met het gevoel ‘had ik niet…’, ga je weg dan bekruipt je het gevoel van ‘hmmm… zo spectaculair was het nou ook weer niet, had liever op de bank willen zitten’. Daarom ben ik altijd van het inplannen. Voor mij makkelijk als niet-dier-fotograaf, ik speur dagelijks meermalen de weersverwachtingen af, hou de ontwikkelingen in de gaten en bekijk welke dagen het meeste kans hebben. Daarnaast heb ik geleerd dat laatste moment wegstuiven eigenlijk zelden leidt tot goede beelden, hoe beter de voorbereiding, hoe groter de kans tot echt goed beeld. Ook een manier om voor mijzelf goed te praten dat ik met prachtig weer toch thuisblijf… 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *