HOME < INSPIRATIE < LIJSTENBRIJ
lijstenbrij

10 grootste ergernissen in de Natuurfotografie

Vragen staat vrij, zeggen ze. En dat komt mooi uit, want ik ben gék op vragen!

Gevoerde vos
"Misschien moet je een vos geen krentenbol geven...?" "Maar hij vindt het lekker...!" Fotograaf: Roeselien Raimond

Poll

De mensen om mij soms ietsje minder(…), dus heb ik jaren geleden al geleerd deze behoefte en beetje in toom te houden. Tot Instagram recentelijk op de proppen kwam met mijn mooiste cadeau in jaren: de Poll!!! Met een account dat gevolgd wordt door meer dan 10.000 natuurfotografen voel ik me de koning te rijk.
Ik kan jullie nu  ALLES vragen en jullie geven massaal antwoord. (De antwoorden post ik dan netjes anoniem uiteraard, dus zelfs de meest onthullende antwoorden zijn veilig bij mij, promise ;)))

Ergernissen

Een tijdje terug had ik weer zo’n prangende vraag, namelijk hoe het zit met jullie ergernissen in de natuurfotografie. Is natuurfotografie altijd maar leuk of zijn er soms ook dingetjes die wat minder prettig zijn?
Man, man man, mijn inbox stroomde over en de stoom kwam door de voegjes! Wat een frustraties! Die poll is blijkbaar niet alleen een geschenk voor mij, maar ook een uitlaatklep voor natuurfotograferend Nederland. Moet je voorstellen dat dit allemaal opgekropt zou blijven.Therapeuten zouden overuren draaien! Gelukkig hoeft dat niet meer. Hierbij onze 10 allergrootste irritaties in willekeurige volgorde.

1. Teveel mensen

In ieder geval in de Randstad is het een uitdaging geworden om ergens nog alleen te kunnen zijn. In theorie heb je mooie fantasieën over natuur en beleving. De praktijk is dat je vaak met 20 man bij een vogeltje staat . En omdat we als natuurfotografen toch een beetje loners zijn, willen we eigenlijk gewoon allemaal alleen zijn en moet de rest wég. We zouden natuurlijk ook zelf weg kunnen blijven. Dan zijn het er nog maar 19.

Véél fotografen
’15 miljoen mensen, op dat hele kleine stukje aarde. Inmiddels zijn het er 17 miljoen en hoeveel daarvan zouden er in september op de Wildbaan staan? Fotograaf: Roeselien Raimond

2. Geen tijd

Ze hadden nog ZO beloofd dat het vandaag waardeloos weer zou zijn en gisteren perfect, dus was je gisteren vrij en vandaag weer aan het werk. En dus zie je vandaag tandenknarsend aan hoe het langzaam maar zeker harder en harder begint te sneeuwen. Met elk vlokje neemt de onrust toe, maar je baas laat je niet gaan, niet weer. Je overweegt serieus om dan maar ontslag te nemen, want je MOET naar buiten, maar..het kan echt niet. Echt niet..? Nee echt niet. Misschien dan nog even heel snel direct na het werk een paar winterse plaatjes maken…? Oh nee, je had beloofd vandaag eindelijk die kerstboom te gaan halen. Dus verlangend gluur je door het raam naar buiten, zet je liefste vraaghoofd op naar je man/vrouw en kan nog net op tijd bukken.

3. Commentaar op hoe je je foto moet maken

Ik heb me altijd afgevraagd of het ligt aan het feit dat ik een vrouw ben of dat ik er héél dom /onwetend uitzie, maar de keren dat iemand mij ging uitleggen hoe ik moet fotograferen zijn niet te tellen. Zelf zal ik nooit ongevraagd kennis opdringen aan een collega, zeker als ik geen idee heb wat zijn / haar niveau is, maar blijkbaar is dit heel gewoon in de natuurfotografie.

4. Teken

Ik houd van ongeveer alles dat ademt, maar niet…van een parasiet. Bizar hoe zo’n klein wezentje voor zulke grote ellende kan zorgen en je plezier in de natuur kan vergallen.

Teek
Ik houd van alles dat ademt, maar niet…van een parasiet. Fotograaf: Roeselien Raimond

5.Dieren die weggaan net als je wilt klikken

Zachtjes kom je aansluipen. Het vogeltje is prachtig aan het badderen en de setting is geweldig. Je beheerst je, want een te onverhoedse beweging kan de vogel laten schrikken en alles verpesten. Je neemt de tijd en schuift langzaam, langzaam dichterbij. Door je lens zie je dat de vogel volkomen op zijn gemak is en vrolijk door blijft spetteren. En wat is het licht móói! Heel, heel rustig breng je je hand naar de knop. De vogel zit er nog en je weet het zeker: dit wordt jouw winnaar! Je klikt…..en een leeg frame is het bewijs dat de vogel zojuist is gevlogen.

6.Mensen die vragen wat je aan ‘t doen bent, terwijl je met een camera in je hand staat

Die kennen we allemaal wel denk ik. En als variant op dit thema:
“WAT ZIT DAAR?!!!!”
“Nu niks meer…:( “

7. Fotografen die in je beeld gaan staan.

Ik stond een keer een vliegende uil te fotograferen en – wonder boven wonder- was ik alleen en had alle ruimte. De uil vloog heen en weer over een veld dus elke plek bood gelijke kansen en die 20 man hadden makkelijk naast me kunnen staan. (al vond ik het niet erg dat ze dat niet deden.) Uit mijn ooghoek zie ik een fotograaf aankomen. Hij loopt mijn kant op en installeert zijn statief precies voor mijn neus en begint enthousiast te schieten. Nodeloos te zeggen dat dit geen begin van een jarenlange vriendschap was…

Haas met fotograaf erachter
De haas weet het wel, die kiest het hazenpad. Fotograaf: Roeselien Raimond

8. Honden

Honden zijn best strenge wezens en wanen zich soms de politieagenten onder de huisdieren. Ze eisen van je dat je je als MENS gedraagt en buiten is dat dus rechtoplopend en zeker niet platliggend. Plat liggen is verdacht of op zijn minst raar dus daar moet hard tegen geblaft worden. En dat is best schrikken als je in alle vroegte even lag te genieten van de prachtige stilte voor je lens. Die lens is trouwens ook raar, dat zou best een gevaarlijk wapen kunnen zijn, dus ook die is wat blaffen en grommen waard. En de honden…die kunnen er natuurlijk niets aan doen. De baasjes daarentegen..daar zou IK soms wel eens hard tegen willen blaffen.

9. Vossen voeren

Een discussie die alleen al qua lengte niet in dit artikeltje past en waar ik hier alleen over kwijt wil dat ik persoonlijk niet snap wat er zo leuk is aan het fotograferen van een zichtbaar verveeld smakkende vos op een halve meter afstand.

Vossen voeren
Een vers croissantje. De vos zal er geen nee tegen zeggen. Fotograaf: Roeselien Raimond

10. Al die plaatjes, die als postzegels op elkaar lijken

Ik heb het al eens eerder gezegd… Soms lijkt het wel alsof iemand binnen de natuurfotografie vergeten is de kopieermachine uit te zetten. Is er iets te beleven, dan rent iedereen erop af en heel Facebook staat vol met dezelfde plaatjes. Als ik een tekst schrijf, is het mijn tekst. Schrijf jij hem over dan heet dat plagiaat. Als ik een schilderij maak en je schildert het te goed na, dan heet dat ‘vervalsing’ en als ik een foto maak en jij maakt hem na..dan heet dat…natuurfotografie. Dus het mag. Maar zou het niet leuk en verfrissend zijn als wat meer mensen hun eigen foto’s zouden maken?

View this post on Instagram

Flashlight pointed up with stars

A post shared by Insta Repeat (@insta_repeat) on

Heb je er nog meer… Houd het dan vooral niet voor je, maar gooi het er hieronder uit!

Deel dit artikel


43
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Gelukkig heb deze problemen in Lapland niet, waar ik per jaar een half jaar onderweg ben, tenminste, als je niet naar de hotspots gaat, zoals bepaalde plaatsen bijv. op de Lofoten. Maar ook in Nederland zijn er genoeg plaatsen, waar je je rust hebt.

    1. Hi Frans,

      Natuurlijk zijn er ook hier – gelukkig- nog wel rustige plekken. En sowieso is er nog steeds heel veel plezier te beleven in de natuurfotografie en dat is ook waar we meestal over schrijven. En dit keer komen even de ergernisjes aan bod 😀 Altijd goed om even je hart te kunnen luchten toch? 😉

  2. Door Egon Kraak op 19 december 2018 om 15:54

    Het ontgaat mij sinds ik op Nederpix/Birdpix actief was volkomen waarom een vos voeren not done is en al best lang voor een pak discussie zorgt, waarom al het gemanipuleer en gevoer van vogeltjes absoluut niet direct op een foto zichtbaar mag zijn terwijl iedereen met enig inzicht en ervaring snapt hoe het in elkaar steekt, waarom natuurfotografen potsierlijk jagersjargon gebruiken (“geweidragers” e.d.) terwijl daarentegen hele meuten van deze doelgroep dan weer wel braaf staan te wachten tot een boswachter de bedoelde geweidragers appeltjes komt voeren.
    Jouw foto’s hierbij kunnen mij nu juist wel bekoren, die had ik een jaar of 10 geleden willen maken maar toen lukte dat nog niet zo mooi, dus: hulde!

    Ergernissen? Nee hoor, ik ben juist blij met de boswachter die de herten appeltjes voert en zo honderden natuurfotografen van de straat houdt, blij met tamme bitterbalvossen (vos heeft mij trouwens verteld dat croissantjes voor het ontbijt zijn (!) en bitterballen het meest geapprecieerd worden in de namiddag – het is maar een weetje), blij met fotohutten, blij als iedereen hetzelfde plaatje maakt want dat vormt een onweerlegbaar alibi voor al die iedereen, blij vooral met dat die iedereen mij allemaal mede daardoor niet voor de voeten banjeren!

    Ik heb wel een idee: je kunt met zijn allen overwegen te gaan schilderen of tekenen. Véél milieu- en natuurvriendelijker dan fotograferen en het plezier, de beleving is er niet minder om. Potlood, blaadje papier, beetje natuurlijke kleurstoffen… nauwelijks gesjouw en heerlijk rustig. Je leert er ook nog eens heel goed mee kijken. Het is zelfs minder vergankelijk en zomaar ineens, als vanzelf maakt niemand meer hetzelfde plaatje. Nu voel ik mij wel een beetje alsof ik in het clubhuis van de Hells Angels voorstel allemaal te gaan fietsen, maar denk er eens over! 🙂

    1. Beste Egon< Dank voor je uitgebreide en vermakelijke reactie én voor je compliment. 😀 En wat je tip betreft: helemaal mee eens en toevallig was ik dat - as we speak- net aan het doen. Het leuke van tekenen is ook dat je nooit een moment/ kans mist, je creëert 'm gewoon zelf!

  3. Door Nel Appelmelk op 19 december 2018 om 14:23

    Grappig om dit allemaal te lezen. Interessante Poll. Zo heeft iedereen weer een andere invalshoek.
    Mijn grootste ergernis is dat er paden op de Veluwe worden afgesloten. Dit is de laatste tijd herhaaldelijk gebeurd. En precies op plekken waar ik ongestoord mijn rondjes liep of fietste. Paden waar ik bijna nooit iemand tegenkwam. En dus mooie fotoplekken voor mij. Nu moet ik gebruik maken van drukkere paden…

    1. Hi Nel,
      Dat lijkt me inderdaad heel naar! Het is al niet fijn als je niet van een pad af mag vind ik, maar dat ‘jouw’ paadje ineens verbonden gebied wordt….. :/
      Hopelijk vind je ergens nog een verborgen rustig paadje voor jezelf.

  4. Goed verhaal, zelf zoek ik het liefst de plekken op waar niemand is op dat moment, ik houd van rust en stilte en mijn gang kunnen gaan zonder gestoord te worden, alhoewel ik het af en toe echt gezellig vind om iemand te ontmoeten tijdens het fotograferen. Wat mij stoort en dat las ik hier nog niet. De vraag die me wel gesteld wordt, ‘heb je die foto zelf gemaakt?’

    1. Dank voor je compliment, Karin. En af en toe een praatje maken is inderdaad hartstikke leuk…;)
      Wat een ráre vraag is dat…. Die is mij volgens mij nog nooit gesteld.
      Groetjes,
      Roeselien

      1. Roeselien, zelfs al meegemaakt dat ik ergens een presentatie gaf, dat er iemand naar me toe kwam die ervan overtuigd was, dat ik een foto van hem in mijn presentatie had zitten. Echt hij bleef volhouden, nou zoiets zou ik nooit doen, ben echt in staat om een foto zelf te maken. Kende de man niet eens. Hij vertelde dat hij de foto had gemaild naar mensen en die zou de foto wel doorgestuurd hebben naar mij. Hoe verzin je het!

        1. Whahaha, wat een verhaal! Zo zie je maar wat een leuke anekdotes zo’n poll naar boven kan halen. bedankt voor het delen 😀

  5. Het zwerfvuil dat je overal tegenkomt. Verrassend dat het niet eerder genoemd werd.

    1. Op Facebook werd het ook al wel genoemd, maar dit is inderdaad een heel vervelende!

  6. 11. Je ziet een perfecte compositie voor een macrofoto op een praktisch windstille dag. Je dropt je spullen op de grond, positioneert je camera, je stelt scherp, en drukt a… shit, trekt de wind net aan. Onmogelijk om die bloem nog precies op het juiste punt scherp te krijgen. Uiteraard gaat de wind weer liggen als je als je spullen hebt gepakt en verder loopt.

    1. Haha, ja zo is ‘ie, die wind 😛
      Dank voor je reactie.

  7. Door Menno Graaf op 18 december 2018 om 21:34

    Mijn grootste twee ergernissen met ‘natuurfotografie’ (ook een leuke column, wat is dat eigenlijk?) zijn: 1) dat ik in een mooi fraai sereen bos ben en de zon breekt door… Grrrrrr! 2) als ik bij een uniek veldje orchideeen kom en er zijn orchideeen vertrapt om maar bij dat ene mooie exemplaar te komen. Voor de rest, als er teveel mensen zijn dan draai ik mij om of kom ik niet eens. Als fotografen in elkaars weg gaan staan dan draai ik mij ook om, de meesten vergeten achterom te kijken 😉 En de 10e notenkraker wordt toch al vervelend. Verder neem ik tijd voor een leuk praatje met een voorbijganger als dat een keer zo uitkomt. Onderbreek ik mijn fotografie om even lekker met die nieuwsgierige hond te knuffelen. Het leven is mooi en ergernis zegt vooral iets over degene die zich ergert 🙂 Hoewel jij het wel weer heel erg leuk verwoordt!!!

    1. Dank voor het delen van jouw ergernissen…..
      Ik denk dat ergernis inderdaad deels iets zegt over de geërgerde, maar ook deels over de drukte per m2. Zet je teveel ratten in een kooitje, dan gaan ze elkaar bijten en bij mensen is dat niet heel anders 😉

  8. Fotografen die achter een dier aanrennen om een beeldvullende foto te maken…….met een 50mm objectief.

  9. Vooral punt 3 grrrrrrr

    1. Haha, doen ze dat bij jou ook, Judith? 😛

  10. Door Rob van 't Zelfde op 18 december 2018 om 16:30

    Raar als je tegen het voeren van vossen bent je toch de zelfde vossen zelf fotografeerd. En het lijken mij postzegeltjes die zoveel ” natuurfotografen ” ook al gemaakt hadden!!!

    Groeten Rob

    1. Hi Rob,

      Heb je het artikel gelezen? Dan had je kunnen zien dat het niet zozeer MIJN ergernissen zijn, als wel een verzameling van algemene ergernissen onder natuurfotografen. Je leest mij dus niet schrijven dat ik tegen het voeren van vossen ben, overigens ook niet dat ik vóór ben. (Ik heb er trouwens totaal geen moeite mee om mijn mening in deze te geven, maar het is echt een te lange en complexe discussie om hier even te voeren.)
      Wat de postzegeltjes betreft ben je ook niet zo goed geïnformeerd. Het gaat over kopieergedrag. Oftewel: het nadoen van anderen. Toen ik begon met vossen fotograferen waren er nog vrijwel geen anderen en viel er weinig na te doen. Nog even los van het feit dat ik ook nooit zo de ambitie heb gehad om iets te maken dat er al is.

      Groetjes,
      Roeselien

  11. 10 redenen waarom ik niet meer in NL woon.

    1. Bevalt Spanje wel goed?

    2. Meer dan goed Roeselien, Extremadura is mogelijk wel een van de mooiste plekken om nog te wonen in Europa, zowel wat klimaat, natuur en rust betreft.

  12. Mijn grootste ergernis: Mountainbikers !

    1. Tsja, t zou wel een goed idee zijn om mountainbikers/ wielrenners en wandelaars/ fotografen altijd eigen paden te geven…. ‘ t Tempo ligt toch een tikkeltje anders…:P

  13. Ik probeer altijd de libellen te voeren die wil fotograferen, maar ik kan ze maar niet verleiden. Daar irriteer ik me pas aan zeg, bah.

    grt,

    Chris.

    1. Hahaha, wat een narigheid. Tip: Probeer het eens met vliegjes in plaats van krentenbollen.

  14. Ik lees hier een weinigzeggend artikel van een gefrustreerde fotografe waarbij haar eigen uitspraak nummer 10 de oorzaak is van bijna alle overige uitspraken. Stap het eerste beste bosje in wat je tegenkomt en je zult van al je irritaties geen last hebben.

    Succes

  15. Door Ruud van der Bliek op 18 december 2018 om 10:53

    Spijker op zijn kop, Roeselien. En dat krijg je dan gewoon van natuurfotograferend Nederland aangereikt. Alleen die ergernis over niet alleen zijn en fotografen in je beeld, die snap ik niet. Er zijn plekken in Nederland waar niemand komt en plekken waar iedereen naartoe gaat. Waarom? Omdat iedereen daar naartoe gaat omdat de foto gekopieerd moet worden. Een handjevol ergernissen zijn dus een op een terug te herleiden naar de drang om dezelfde foto te maken. Geef je daar niet aan toe, dan schrik je je te pletter hoe groot en mooi onze wereld is. Veel fotoplezier!

    1. Dank voor je reactie Ruud!
      En even voor mezelf sprekend (al verwoord ik hier niet per definitie mijn ergernissen, maar die van natuurfotograferend Nederland). Mijn fotografie kwam niet voort uit de drang eenzelfde foto als iemand anders te maken en toch heb ook ik met drukte te maken. Sociale media zorgen voor een toegenomen ‘jacht’ op onderwerpen, wat enerzijds goed is: mensen zoeken meer de natuur op. Maar de keerzijde is dat je op bepaalde plekken dus zelden nog alleen bent. Wat overigens ook een positief punt kan zijn. Als je van gezellig samen fotogrfaeren houdt is het eigenlijk een win-win situatie 😀

      1. Door Joop Gerretse op 18 december 2018 om 14:08

        [quote] Sociale media zorgen voor een toegenomen ‘jacht’ op onderwerpen, wat enerzijds goed is: mensen zoeken meer de natuur op. Maar de keerzijde is dat je op bepaalde plekken dus zelden nog alleen bent.[/quote]

        Wat dat betreft is dit bericht met filmpje veelzeggend:

        https://www.the-digital-picture.com/News/News-Post.aspx?News=29784

  16. Vossen voeren?? Volgens mij worden er hier workshops aangeboden: Vossen fotograferen. Met een groothoeklens portretjes maken??? Als deze dieren nooit gevoerd waren dan was het pas een echte uitdaging om zo’n workshop aan te bieden. het merendeel van de vossenfoto`s op internet zijn van gedresseerde dieren maar staat er wel haarscherp op.

    Groet,
    Mark

    1. Hi Mark,

      Dieren die gevoerd worden voor foto’s…of het nu vossen, haviken, edelherten of eendjes zijn…het is de realiteit binnen de natuurfotografie. En je hebt helemaal gelijk dat je die vossen waarschijnlijk nooit zo zou kunnen fotograferen als ze nooit gevoerd werden. Dat neemt niet weg dat je je hier aan kan irriteren, al is het maar over de mate waarin of de manier waarop….
      Het is een discussie die ik zeker niet schuw. In dit artikel gaat het echter over ergernissen in zijn algemeenheid.

      Bedankt voor je reactie en groetjes,
      Roeselien

    2. @Roeselien…Je ergens aan irriteren kan niet. Daar erger ik me aan.

      1. Je hebt helemaal gelijk, bedankt voor je oplettendheid. Ook redacteurs/ schrijvers maken wel eens fouten 😀

  17. Door Bob Luijks op 18 december 2018 om 07:42

    Geweldig geschreven, ergernissen worden zo nog bijna leuk…

    1. Haha, dank je, Bob!
      En even voor mijn verzameling: heb jij hier misschien nog iets aan toe te voegen? Ik voel een sequel aan komen 😀

      Grtz,
      Roeselien

  18. Toch balen he, lig je daar in de kou al enkele uurtjes vossen te fotograferen. Krijgt die vos een lekker croissantje en jij maar honger lijden…

    1. Haha, ja, jij snapt het! 😀

  19. Weinig respect voor de natuur. Waar je bent en vergen te genieten

    1. Dat is ook een goeie…”vergeten te genieten”! Dank je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *