HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Lange lenzen zijn voor bange mensen

Wat is dat toch dat mensen altijd maar meer willen hebben dan andere mensen? Of steeds weer meer dan ze al hadden. Is dat ontevredenheid, competitiedrang, jaloezie, of toch ook angst? Angst om achter te lopen, om iets te missen, om er niet bij te horen, om niet voor vol te worden aangezien? Ik zou het niet weten, want ik heb daar geen last van. Ik wil niet het beste hebben, ik wil het beste maken.

Lange lenzen zijn voor bange mensen
Zo word je door een Grutto gezien. Dat ziet er toch niet uit! Fotograaf: Bart Stornebrink
Delen

Met stijgende verbazing lees ik steeds die juichende berichtjes dat er weer een langere telelens op de markt verschijnt. 800 mm schijnt het doel te zijn tegenwoordig. En dan nog het liefste met een cropfactor ervoor en een extender ertussen. Maar wat is daar nou de zin van? Of eerder de onzin. Willen dat soort millimetervreters steeds verder weg gaan staan om een beest te fotograferen, of willen ze steeds kleinere beetjes dichterbij halen. In het eerste geval zou je denken dat dit soort fotografen bang is voor beesten; ‘Oei eng, ik blijf liever op afstand’. In het tweede geval zijn ze denk ik vooral bang om het beest bang te maken.

Tijdgebrek of gebrek aan energie?

Tijdgebrek zal het dichtst bij een juiste verklaring komen. Bang om iets te missen. Door gebrek aan tijd, in je vrije tijd alles willen schieten wat er voor je lens komt. Dichtbij of veraf, maakt niet uit. Het staat erop. Terug naar huis. Morgen weer werken. Want omdat je werkt, kun je tenslotte zoveel glas betalen. Maar hoe verklaren we dan al die pensionado’s met hun teletoeters? Natuurlijk, cash genoeg, tijd voor een speeltje. Gouden handdruk, de tent verkocht, huis afbetaald. Vroeger gingen ze vissen. Maar vogeltjes vangen, dat is de moderne vorm van jagen. Of zouden daar de fysieke beperkingen een rol gaan spelen? ‘Ik zit waar ik zit op mijn ouwe luie gat en mijn lens moet het werk maar doen’.

Dat kan korter!
Dat kan korter! Fotograaf: Bart Stornberink

Afstand overbrug je door een paar broodnodige eigenschappen in huis te hebben. Belangrijk voor iedere natuurfotograaf met fotohonger; ken je soort, wees onzichtbaar of laat je accepteren, wacht je kans af. Ieder jaar weer zie ik die enorme kachelpijpen uit autoramen steken om een grutto te platen op 25 meter. Terwijl je diezelfde grutto een paar dagen later ook met je 70-200 mm kunt fotograferen als ze hun kroost verdedigen. Of ze schieten een Appelvink uit een boom die je ook op je voerplek kunt fotograferen met een 300 mm of een betaalbaar zoomertje.

Bang voor de pc

En dan zijn er nog die bangeriken die hun foto’s nog eens stevig croppen, omdat het beest ook voor dat vele geld nog steeds te ver weg zat. Maar over croppen gesproken; wat is daar mis mee? Nou niks. Als je het maar bewust doet en niet uit noodzaak. Een uitsnede van een goed kwaliteitsbeeld levert altijd nog een beter resultaat op dan een ‘full frame’ plaatje met een veel te lange lens, met een cropfactor op je toestel en een extender uit nood. Maar ik ken ook tamelijk veel millimeterfetisjisten (absolute winnaar bij Scrabble), die dan weer angst hebben voor Photoshop.

'Size doesn't matter'
‘Size doesn’t matter’ Fotograaf: Bart Stornebrink

Het is vooral de soort die scoort

En dan heb je natuurlijk nog de soortenjagers. Ander type bange mensen. Die zijn vooral bang dat ze een soortje missen in hun blijkbaar te korte leven. Of dat ze geen bewijsplaatje kunnen maken van die ene dwaalsoort. Of dat ze op hun vogeltjes forum geen applaus oogsten voor hun zoveelste kippetje op stok. Ik heb me wel eens afgevraagd of je al dat geld dat je in die veel te lange lenzen steekt niet beter kunt investeren in een fototrip naar het land waar jouw droomsoort gewoon als standvogel in grote getalen kunt fotograferen. Met je ‘gewone’ lens en een beetje lokvoer. Dan bereik je drie dingen die je hier nooit zult bereiken; plezier voor, tijdens en erna. Bovendien worden je foto’s daar ook een stuk beter van. Oh ja, en je krijgt geen hernia van al dat gesjouw. Want daar waren ze blijkbaar niet zo bang voor.

Deel dit artikel


21
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Ben op 6 mei 2015 om 16:02

    De schrijver van het artikel heeft zelf een 500mm f4.0… dus… ook een behoorlijke lange lens. Hij vindt blijkbaar anderen die een langere lens hebben bange mensen. Ben benieuwd waar het volgende stukje overgaat. Over dure camera’s (die hij zelf niet heeft) en die in een negatief daglicht zetten?

  2. Als het niet de bedoeling is om ‘op de man’ te spelen, dan vind ik eigenlijk dat de schrijver wel wat meer respect had mogen tonen voor de pensionado’s die nu tijd en geld hebben om de natuur in te trekken. Ze hebben hun bijdrage aan de maatschappij geleverd, mogen ze? De toonzetting van de schrijver is wel heel denigrerend en onaangenaam.
    En het volgende: Ik wil dolgraag een lens die verder kan inzoomen. En weet je waarom? Zodat ik minder de neiging heb om onnodig dicht naar het te filmen/fotograferen object te sluipen en op die manier te verstoren. Ik ben vast niet de enige natuurliefhebber die om DIE reden graag een teletoeter wil.
    De opmerking van de schrijver over nestverdedigende vogels en dat dat zo leuk is, vind ik van een ongekend egocentrisme dat niet past bij de ethiek van natuurfotografie.nl (Nederpix/Birdpix). Zie ook het cynisch bedoelde artikel https://natuurfotografie.nl/photoshoppen-in-het-veld/ .

  3. Door Leo op 5 mei 2015 om 11:22

    Olympus had in het analoge tijdperk een 1000 mm telelens in zijn assortiment zitten, dus zo nieuw zijn die 800 mm lenzen van Canon en Nikon niet. Natuur fotografie is vooral genieten of dat nu met een korte of een lange lens is. Size don,t matter

  4. Vind het geen best verhaal, proef er zelfs een heimelijk verlangen uit om ook zo’n lekkere lange lens te hebben… Fotograferen met een supertele die ik altijd met volle opening gebruikt is trouwens een heel stuk lastiger als met een 70-200 !! Bovendien is het platgedrukte perspektief en de minimale scherptediepte gewoon veel mooier. Voor het wild/de vogels is het daarnaast nog eens veel rustiger en is de verstoring veel geringer of zelfs niet aanwezig (voorkeur)

  5. Door Chris Schenk op 25 april 2015 om 10:39

    Vind het niet erg sterk…..

  6. Ach mensen, de marathon van New York kun je op klompen lopen.
    Ik prefereer alleen gympen.

  7. Beste respondenten, dank jullie wel voor je feed back. Voor diegene die het fenomeen misschien nog niet kennen, een column is om ongebonden en ongedwongen je mening te mogen ventileren over een specifiek onderwerp. Dirks reactie vind ik het meest realistisch, ´wie de schoen past, die trekt hem maar aan´. En natuurlijk zit er een plagerijtje hier en daar en een knipoog ook. Maar voor het gros van uw collega´s is het stuk echt op het lijf geschreven en die mag je dan zelf aanwijzen. En nog even over die Grutto. Ik doel op die rond crossende meneren met hun lenzen door s´lands polders ook tijdens de broedtijd. Grutto´s vallen zelfs je auto aan als je te dicht bij hun verscholen jongen komt. Kun je mooi je lensje even omhoog steken vanuit je automobiel om wat vliegbeelden te maken. Mij zie je overigens niet meer in polders. Want ook daar is het inmiddels aansluiten. Maar daarover meer in mijn volgende column. Dus maak je borst maar nat.

    1. Door Rinus op 25 april 2015 om 09:28

      Je draait je er weer lekker uit met een hoop onzin. Moeten we nu bang worden voor je volgende betweterige ongenuanceerde mening?

      1. Beste Rinus, omdat we een open platform zijn willen we liever niet modereren en daarom willen we liever vragen in het vervolg niet meer op de man te spelen. Je mag het er niet mee eens zijn maar probeer je opmerkingen luchtig en vriendelijk te houden. Het artikel is geschreven voor ieder die hem wil lezen op een prikkelende toon, dat is de essentie van een column. Dat niet iedereen het aanspreekt is evident maar dan nog kun je het beste inhoudelijk reageren. Schrijf anders gewoon zelf een leuke ‘ingezonden brief’ en mail hem ons toe. Een ludieke reactie prikkelt veel meer, houdt de discussie levendig en is ook nog leuk om te lezen voor anderen. Groet Johan

  8. Door Marianne op 24 april 2015 om 19:13

    Bart, ik hou van je!!!!

  9. Bijgevoegd een link naar een stukje dat ik een tijdje geleden schreef op mijn website. Ik had toen een ontmoeting met twee “natuurfotografen” die perfect passen in het plaatje dat jij schetst. Leuk geschreven trouwens. Wie het schoentje past trekt het maar aan…

  10. Door astrid op 24 april 2015 om 16:33

    Leuk geschreven stuk! Haha ik neem en ander natuurlijk met een korrel zout. Iedereen moet uiteraard zelf weten wat hij/zij doet. Voel je je enorm aangesproken dan was dit stukje misschien wel de juiste spiegel.

    1. Door Rinus op 24 april 2015 om 19:16

      Mijn spiegel zijn de foto’s waar ik vrijwel dagelijks van geniet…die van mijzelf en ook van anderen. En of ze zijn genomen met ‘lange lenzen’, groothoek of macrolens maakt me helemaal niets uit.

  11. Zie dat ik een typ heb gemaakt, uiteraard moet de tekst zijn ‘..in de winter helemaal niet MINDER schuw..’

  12. “Terwijl je diezelfde grutto een paar dagen later ook met je 70-200 mm kunt fotograferen als ze hun kroost verdedigen.” …… Dat lijkt me niet helemaal de juiste aanpak hoor… Zelfde redenering die je vaak hoort ‘in de winter zijn veel soorten minder schuw’. De meeste soorten zijn in de winter helemaal niet schuw, alleen zijn ze door voedselschaarste genoodzaakt om stijf van de stress dichter bij mensen en lenzen te komen dan ze anders zouden doen…..

  13. Ik blijf het een leuk verhaal vinden. Leuk ook dat je reacties krijgt, dat is precies het doel! Ik vind je stukje niet negatief hoor maar lekker prikkelend, je laat mensen nadenken over hun eigen fotografie en dat is het doel. In deze tijd waarbij zelfs de amateurfotograaf de duurste professionele spullen nodig lijkt te hebben om zijn/haar hobby uit te oefenen en ik op fotofora mensen elkaar gek zie maken om vooral de langste (en duurste) telelens te kopen vind ik je statement heel verfrissend. De tijd dat ik als beroepsfotograaf de meeste spullen had heb ik lang achter mij gelaten. Met de goede voorbereiding en kennis van de soort kun je vaak meer bereiken dan met de langste lens. En het is ook nog erg leuk om te verdiepen in je onderwerp en er echt mee bezig te zijn 🙂

    1. Door Rinus op 24 april 2015 om 18:31

      Toe maar. Lekker hard doorvegen maar: alle natuurminnende amateurfotografen met ‘lange lenzen/objectieven’ op één hoop. Mensen die zich ‘gek laten maken’ zijn niet noodzakelijke de mensen met ‘lange lenzen’ hoor. Maar dit soort opmerkingen hoor je meer van gefrustreerde (ex-) beroeps natuurfotografen….

      1. Dank je wel voor je reactie. Een column is bedoeld om te prikkelen met de nodige ironie. Bedoeld om tot nadenken te zetten en een glimlach te tonen. Zo ook mijn reactie.

  14. Door Robert Wagter op 24 april 2015 om 14:49

    Best wel grappig stukje maar je veegt ze wel allemaal op één hoop. Neem aan dat je een en ander met een korreltje zout bedoelt.

  15. Door Rinus op 24 april 2015 om 10:09

    Lange lenzen bezitters zijn toch geen misdadigers? Ik vind je stukje wel erg negatief overkomen. Deze mensen genieten op hun eigen manier van de natuur. En daar is helemaal niets mis mee.

  16. Mooi geschreven, goede voorbereiding en 300mm is voor mij altijd voldoende geweest 🙂

Comments are closed.