HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Vakantiegemijmer

Ik zit in de ochtendzon op het balkon van mijn Griekse vakantiewoning en geniet van de stilte. Hoe heerlijk om met de warmte van het zachte ochtendlicht te luisteren naar de geluiden om me heen. Het is inmiddels september en het toeristenseizoen is grotendeels voorbij. Geen herrie van spelende kinderen, gewoon rustgevende stilte. En terwijl ik daarvan zit te genieten sluipt er een onheilspellende gedachte in mijn hoofd. Of eigenlijk twee!

Vakantiegemijmer
Rustgevende stilte in het zachte ochtendlicht. Fotograaf: Erik Ruiterman

Deadline

De eerste betreft het besef dat ik weer aan de bak moet voor een column voor Natuurfotografie.nl. En dat mijn deadline daags na mijn thuiskomst van deze vakantie ligt. Dat wordt dus nog ‘werken’ in de vakantie wil ik de toorn van de redactie ontlopen.

Stilte

De tweede gedachte betreft het besef dat de vogeltrek alweer volop aan de gang is en ik hier zit te genieten van de stilte! Op een eiland waar de natuur nog volop aanwezig lijkt te zijn. Stilte? Iets klopt er niet. Waar zijn al die vogelgeluiden dan die bij deze periode horen. Langzaam maakt mijn genieten plaats voor verbazing. En vervolgens voor verontwaardiging. Ik heb extra bagageruimte geboekt en een vrachtlading fotoapparatuur meegesjouwd naar dit mooie eiland. En nu is mijn favoriete onderwerp in geen velden of wegen te bekennen.

Macho’s

Wel beschouwd had ik het kunnen weten. Elk jaar worden ongeveer 25 miljoen vogels gedood tijdens de trek. En alleen al in Griekenland worden jaarlijks meer dan een miljoen zangvogels afgeschoten. Zo blijft er weinig over voor de enthousiaste vogelfotograaf. En dat terwijl de jacht hierop verboden is. Maar helaas wordt in sommige streken het mannelijk ego gestreeld met een handjevol zangvogels op de BBQ. Weer anderen schieten ‘gewoon voor de lol’! Ziek maar waar…wanneer worden deze macho’s eindelijk volwassen? Als je je dan een echte kerel wil voelen koop dan maar een lange lens…

Inspiratie

Het gebrek aan vogels op het eiland heeft natuurlijk ook zijn voordelen. Ik heb ineens volop aandacht voor mijn vriendin. Misschien zelfs wel meer dan haar lief is. En ik heb alle tijd om mijn column te schrijven. Alleen nu nog een onderwerp vinden, want m’n gebruikelijke inspiratie is ‘gevlogen’.

En terwijl ik zo op m’n vakantie wat zit te mijmeren verschijnt er een appje op m’n telefoon: “Pap, hoe zit het ook al weer met die iso?”. Deze vraag vervult me met een trots gevoel. Mijn zoon is op vakantie met z’n vriendin en heeft m’n reservecamera mee. Zomaar uit het niets stelde hij mij kort geleden de vraag of hij een camera kon lenen. Ze gingen naar een natuurpark in de Balkan en hij wilde daar eigenlijk wel foto’s gaan maken! Dus vlak voor z’n vertrek nog een spoedcursus diafragma, sluitertijd en iso in de tuin en daar ging hij.

Lichtval in een natuurpark in de Balkan. Fotograaf: Duncan Ruiterman

Zal het virus over slaan, zal het beklijven, is er een volgende generatie natuurfotograaf in de maak? Misschien heeft hij het wel in zich en komt ie straks thuis met plaatjes waar ik alleen maar jaloers op kan zijn. Wat gaat dat met me doen? Zal ik dan trots zijn of juist jaloers? Zal ik hem verder stimuleren of mag hij geen camera meer lenen?

Nieuwe generatie

Het antwoord op die vragen is uiteraard simpel. Natuurlijk ben ik trots en help ik hem graag verder. En niet alleen omdat ik het fantastisch vind als hij een begenadigd natuurfotograaf blijkt te zijn. Maar juist en vooral omdat natuurfotografen, als het goed is, begaan zijn met alles wat groeit en bloeit om hen heen. En bijna als vanzelf daar in hun gedrag rekening mee houden. Een volgende generatie die geeft om de natuur is wel een fijne (vakantie)gedachte.

Is dat niet waar wij als natuurfotografen mee bezig zijn? Met het enthousiasmeren van de volgende generatie om uiteindelijk meer bewustzijn en bijbehorend gedrag te laten ontstaan. Dat die ontwikkeling hard nodig is zien we dagelijks om ons heen. Onze generatie heeft er, onder het mom van de vooruitgang, een flinke puinhoop van gemaakt. Ook al blijven sommigen dat hardnekkig ontkennen.

De moeite waard om zuinig op te zijn. Fotograaf: Duncan Ruiterman

Hoop

Ik heb voor mijn gemoedsrust m’n hoop op de volgende generatie gezet. En inmiddels heb ik de eerste resultaten van het fotoavontuur van m’n zoon gezien…dat komt wel goed. Die gaat geen zangvogeltjes op de BBQ gooien. Misschien moeten we, al dan niet met wat subsidie uit Brussel, onze zuidelijke machovrienden aan de camera helpen. Zo houden we misschien nog wat zangvogels over. Als dat de oplossing is mag er van mij nóg meer geld naar de Grieken!

Deel dit artikel


7
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Het leven a la campagne bevalt me goed. Ik ben de ordinaire mus aan het observeren. Er zitten hier honderden in de tuin. Ze hebben een vrolijk leven en nestelen zich rondom ons huis. Het kippenhok is hun ideale fourage gebied, het is een lawaai daar, rondom het nachthok, totdat ik er aan kom, dan zijn ze muisstil en verstoppen ze zich in de laurierstruik. Als ik mijn rug heb toegekeerd begint het spektakel weer.
    De nesten vallen rondom deze tijd naar beneden nu de wilde wingerd tegen de gevel wat zwakker wordt en zijn bladeren laat vallen. Soms is er flinke burenruzie en dan gaat het er heftig aan toe. En dit is nog maar de mus, er is zoveel te beleven, ik hoef niet eens de tuin uit. De trektocht van de kraanvogels laat ook niet lang meer op zich wachten. We gaan de mooie herfst met de prachtige avondluchten en lichtval tegemoet. En dan de winter nog, erg koud hier maar kort en over de velden de jacht op de wilde zwijnen vanuit ons huis te zien. Je went er aan en we eten mee. Ook de hertenbiefstukjes vers van het spit. Vive la campagne, j’ adore❤️

    1. Ha Rita,
      Je beknopte bloemlezing over het leven aldaar doet me terugdenken aan ons bezoek van alweer enkele jaren geleden…J’apprécie les souvenirs.
      Moeten we toch weer eens nieuwe plannen voor maken nu we verhuisd zijn!

      1. Altijd van harte welkom. Voor ons is het altijd moeilijk om vrienden te bezoeken voor de korte tijd dat we in Nederland zijn. Meestal een weekje. Dus kom maar hier heen😀

  2. Geniet van de serene rust, stilte voor de randstadstorm bij thuiskomst. Je zit er zo weer in en ben je deze stilte weer snel vergeten. Misschien dat de vogels in Griekenland een Griexit aan het voorbereiden zijn?

    1. Ha Rita,
      Dank voor je reactie. Het was even wennen maar ik heb zeker van de rust genoten. Inmiddels zoals je aangeeft weer midden in de randstaddrukte en ja…nu mis ik het wel :-).
      Hoe is het “à la campagne”?

      Groet, Erik

  3. Door Albert van Beek op 28 september 2018 om 14:09

    Hallo Erik,
    Goed om te lezen dat het foto- en natuurliefhebbersbloed overdraagbaar is. Wel jammer dat jouw vakantie wat minder spannend was op natuurgebied, maar ik denk dat het voor Michelle veel prettiger was dan de hele dag zonder jou te moeten stellen omdat je weer eens op je buik lag te wachten op die ene flierefluiter.

    1. Ha Albert,
      Dank voor je reactie. Passie voor natuur blijkt inderdaad echte viruskenmerken te bezitten. En nadat ik over mijn eerste chagrijn heen was, werd ik best gezellig voor Michelle :-).
      Hoe is het met jouw natuurfoto avonturen?

      Groet, Erik

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *