HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Verplicht winters Bootcamp

Jullie denken natuurlijk dat columnist zijn voor natuurfotografie.nl een luizenbaantje is, nou ik kan jullie snel van die illusie afhelpen. Lees hier hoe je als columnist ‘begeleid’ wordt.

Twee weken geleden werd mij verteld, dat als ik aan wilde blijven als columnist ik
A) mijn columns interessanter, grappiger, choquerender of anderszins columnwaardiger diende te worden.
B) de kwaliteit van de bijbehorende foto’s drastisch diende te verbeteren.

Verplicht winters Bootcamp
Fotografie, zolang je er zelf maar plezier aan beleeft. Fotograaf: Bert Faber
Delen

Diep teleurgesteld

Om hoogstaande kwaliteit te bieden, heeft de redactie besloten dat de heer Faber allereerst op fotobootcamp moet. Om een laatste poging te wagen de fotografische kwaliteiten op het gewenste peil te krijgen zal het bootcamp geleid worden door de betreffende redacteur. Afhankelijk van de resultaten tijdens deze drilcursus zal de redactie besluiten of ik ook de bijscholing ‘columns schrijven’ moet gaan volgen.

Dat ik diep teleurgesteld ben dat mijn fototalent door de redactie en zeker door de lezers niet wordt begrepen interesseert helemaal niemand. Dat men mijn schrijverij niet waardeert raakt me gelukkig minder, ik voel me meer een schrijvend fotograaf dan een fotograferende schrijver.

Mijn hoopvol voorstel om het bootcamp op een tropisch eiland te houden, wordt ook meteen van tafel geveegd. Om budgettaire redenen wordt het geen Hawaï maar overwinteren op Terschelling! Arme ik.
Voor een notoire koukleum als ik wordt het afzien, het is hartje winter en het vriest dat het kraakt.

Zodoende sta ik nu aangekleed als een Michelinmannetje samen met redacteur Johan in de ijskoude wind op het dek van een veerboot naar een grijze Waddenzee te staren. De antibibber-functie van mijn camera maakt overuren omdat ik sta te trillen van de kou. Maar ja… je wilt columnist blijven of niet.

Gelukkig was er nog een lichtpuntje tijdens de ijskoude overtocht Fotograaf: Bert Faber

Overwinteren op Terschelling

Eenmaal aangekomen in West, laat Johan mij gemeen lachend weten dat onze accommodatie is geboekt in Oost. Dat betekent 15 kilometer fietsen in de ijskoude wind. Als we er eindelijk zijn, krijg ik geen tijd om te ontdooien want terwijl ik bekaf in ons huisje op de bank plof, staat mijn drilinstructeur klaar; we gaan meteen het wad op. Ik baal nu al dat ik 25 kilo fotozooi in mijn rugzak heb gepropt, want elke keer als ik dat ding om doe heb ik het gevoel dat ik achterover lazer.

Natuurlijk is het op de Waddenzee ook ijskoud, er ligt zelfs sneeuw! Nu zou je verwachten dat ik een gedetailleerde uitleg ga krijgen van wat er allemaal beter kan, maar nee hoor. Johan blijkt wereldkampioen wadlopen te zijn en is in no-time verdwenen.

Moederziel alleen op de Waddenzee. Fotograaf: Bert Faber

Na twee uur eenzaam kleumen op het wad, fietsen we naar een van de weinige restaurants die open is in het winterseizoen. Daar brandt gelukkig de warme kachel en krijgen we de volgende bijzondere vraag van de oberes “van welk bouwbedrijf zijn jullie?”

Omdat er alleen maar bouwvakkers op het eiland zijn die de accommodaties klaar maken voor het hoogseizoen gaat ze er automatisch vanuit dat wij van bouwbedrijf Faber en Van der Wielen zijn. Of dit bouwbedrijf de rekening ooit betaald heeft zullen jullie nooit weten. Wij ook niet.

Vallende ster

Na het eten niet eerst uitbuiken, maar hup, daar gaan we weer! Nachtfotografie is aan de beurt. In het aardedonker fietsen we over het eiland. Gelukkig is het weer gaan waaien en snijdt de kou door mijn kleding heen. Tijdens het maken van een testfoto waarbij ik de instellingen van de camera check, valt er een ster voor mijn neus naar beneden en heb ik per ongeluk een geslaagde nachtfoto gemaakt. Voor het eerst dit bootcamp ontvang ik waardering van de redacteur. Zou mijn afzien dan toch niet voor niets zijn? Als we midden in de nacht totaal verkleumd huiswaarts fietsen, balanceert mijn gevoel tussen trots en kapot.

Lucky me, een vallende ster op de foto Fotograaf: Bert Faber

De hindernisbaan

‘s Morgens weer vroeg eruit, weer die veel te zware rugzak op mijn arme schouders. Johan heeft voor vandaag een hindernisbaan op het programma staan. Want een bootcamp zonder hindernisbaan, kan natuurlijk niet. Het is donker, mistig en ijskoud als we langs de Waddenzee door de modder lopen. Diverse prikkeldraadversperringen inclusief schrikdraad moeten we trotseren. Over sommige kunnen we heen klimmen. Andere moeten we in de modder onder door kruipen. Net iets te brede slenken om overheen te springen maken het avontuur compleet. Na een uurtje zie ik eruit als zo’n iets te stoere commando, bekaf en helemaal onder de drek.

Gelukkig begint de zon door te breken en trekt de lucht langzaam open. Een prachtig kleurenschouwspel doet mij alle kou, vermoeidheid en viezigheid even vergeten en onder het toeziend oog van mijn leermeester schiet de camera er lustig op los. Dat toeziend oog is overigens letterlijk, omdat Johan geen zin heeft mij achterna te lopen laat hij zijn drone boven mij brommen. Natuurlijk laat ik mij niet kennen, ware het niet dat ik al een tijdje water kwijt moet en met samengeknepen knietjes sta te hippen tot big brothers accu leeg is.

Met een prachtige zonsopkomst vergeet je even alle kou… alleen het eruit shoppen van die drone is vervelend Fotograaf: Bert Faber

Geschikt ☒ Ongeschikt ☒

Hoe gek moet je zijn om totaal vermoeid, verkleumd, zeiknat en onder de modder een paar plaatjes van de natuur te willen schieten? Voor dag en dauw opstaan en ter plekke staan wachten op dat ene moment dat alles samenvalt? Midden in de nacht op een van de donkerste plekken van Nederland, bijna je nek breken over een tak die je niet hebt zien liggen? Je dure camera bijna in een slenk zien verdwijnen, omdat het statief nog niet stevig stond opgesteld? Bij het overspringen van een slenk tot aan de knieën in de drek zakken, omdat aan de overkant de grond toch iets minder stevig is dan dat het leek?

Nat, koud, grijs, de Boschplaat. Fotograaf: Bert Faber

Het is mij nu wel duidelijk dat de lat bij natuurfotografie.nl voor de columnisten erg hoog ligt. Ik heb groot respect voor mijn collega’s gekregen (hebben jullie ook zo’n bootcamp gehad?). Deze column is mijn laatste kans te laten zien dat ik fotografisch waardig ben. Afhankelijk van de mening van de redactie en lezer zal worden besloten of ik mag blijven. En zo ja, dan zie ik met angst en beven de bijscholing ‘columns schrijven’ tegemoet.

Ps, zijn de foto’s nu wel het aanzien waard?

Deel dit artikel


26
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Ha Bert, natuurlijk blijf je…er zijn er die zo’n bootcamp veel harder nodig hebben 😉

    1. Dank voor de bemoedigende woorden Erik. Of de collega’s dit ook nodig hebben. .. Het was in ieder geval een leuk avontuur!

  2. Door Martine Klein Heerenbrink op 11 februari 2017 om 11:52

    Bert, ik geniet volop van je verhalen en foto’s. Voor mij een goede inspiratiebron. Dus wat mij betreft mag je blijven. En er zit zeker genoeg humor in je verhalen. 👍🏻

    1. Bedankt voor je opsteker Martine!

  3. Het publiek heeft gesproken… je foto’s zijn door. Zal ik weer een datumprikker doen? Deze keer voor je bootcamp tekstschrijven? 😉

    1. Ik meen me iets te herinneren dat dat wel op Hawaï is?

      1. eeeh… bezuinigingen 🙁

  4. Gefeliciteerd, Bert! Doorgaan natuurlijk! Ga je een keer mee naar de vlindertuin van de Orchideenhoeve? Lekker warm daar!

    1. Je wilt het misschien niet geloven, maar ik sta 100x liever op Terschelling in de kou dan in de vlindertuin.

        1. Yep! Ga je mee? 😇

          1. Ja. Ze hebben daar ook koffie met gebak!

  5. Door Wim ten Hove op 10 februari 2017 om 19:14

    prachtige foto’s en een mooie plek alleen nu in het voorjaar
    mag als collumnist altijd door gaan

    1. Dank je Wim, de wadden zijn altijd mooi, zelfs in hartje winter!

  6. Door Jan Faber op 10 februari 2017 om 11:58

    Met vlag en wimpel geslaagd !!!!!

  7. Door Jan ter Maaten op 10 februari 2017 om 10:47

    Leuke column Bert! Ook van mij mag je blijven! De foto’s mogen er zeker zijn, erg mooi! Succes in de toekomst!

  8. Hilarisch en herkenbaar. Ik ga vandaag voor een aantal dagen richting Lauwersmeer, wad en Schiermonnikoog. Ik kijk ook niet bepaald uit naar de kou, wind, drek en wat al niet meer, maar hoop wel op mooi licht dat alle ontberingen het waard maken. Ik moet nog maar zien of ik een foto kan maken die enigzins in de buurt komt bij die van jou ! Van mij mag je blijven als fotograaf en….columnist.

    1. Dank je Eline, hoop voor je dat je mooi licht hebt. Het is een prachtig en uniek gebied. Veel fotoplezier!

  9. Door Bianca Vermeer-Nieuwkerk op 10 februari 2017 om 09:29

    Geschikt! Prachtplaten en een heel leuk stuk om te lezen. Ik reken er zelfs op dat je een titel erecolumnist krijgt nu 😉. Succes met eventuele bijscholing…!

    1. Dank je Bianca, ben benieuwd wat ze voor mij in petto hebben, betreffende de bijscholing columns schrijven 🙂

  10. Door Marijn op 10 februari 2017 om 09:09

    Hij is weer leuk Bert, blijf vooral aan 😉

    1. Dank je Marijn, ik zal een poging wagen 🙂

  11. Door Sarah Di Tucci op 10 februari 2017 om 07:02

    Van mij mag je blijven. Heb met genoegen je tekst gelezen en genoten van je foto’s!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *