HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Wat een zomer!

Het weer is ondertussen omgeslagen van mooi warm zomers weer naar guur nat herfstweer. Een mooi moment om eens terug te kijken op het afgelopen seizoen. Een seizoen vol stress, drukte, fotografie en records. Een seizoen ook waarin ik me vreselijk heb geërgerd aan de achteloosheid hoe er met onze natuur en ons klimaat wordt omgegaan. Maar goed, daar heb ik in mijn vorige column al over geschreven.

Wat een zomer!
Jonge New Forest pony’s, in het wild levend met bijbehorend natuurlijk gedrag. Wie is er de baas? Fotograaf: Jan Dolfing

Drukte en stress

Terwijl afgelopen zomer buiten het ene warmterecord na het andere sneuvelt ben ik hard aan het werk als dierenarts. Het lijkt wel of elke hond en kat in Nederland de hitteperiode heeft uitgezocht om ziek te worden, onder een auto terecht te komen of simpelweg oververhit te raken. Door een enorm tekort aan dierenartsen in Nederland hebben we geen zomerwaarnemer kunnen krijgen en moeten we de drukte opvangen met te weinig mensen. Aanpoten dus. Lange dagen met veel patiënten. Aan natuurfotografie kom ik bijna niet toe. Wel aan vakfotografie.

Geen natuurfotografie maar wel machtig mooi om mee te werken… onze nieuwe röntgen camera. Fotograaf: Jan Dolfing

Vakfotografie? Ja, want ook op mijn werk maak ik dagelijks foto’s. Röntgenfoto’s wel te verstaan. En dat is een heel aparte tak van fotografie. Wij werken de hele dag met zwartwit negatieven. Erg verwarrend als je het niet kent. Een te lichte foto is onderbelicht en een te donkere foto overbelicht. Wij werken ook met belichtingstijden maar in plaats van iso-waarde en diafragma gebruiken wij kV (kilovolt) en mAs (milli Ampere seconde) om de belichting goed te krijgen. Ik zal u niet teveel met technische details vermoeien maar neem maar van mij aan dat het net als in de natuurfotografie soms een hele kunst is om een goed belichte foto met veel details te krijgen. Gelukkig werken we ook in de diergeneeskunde al jaren met digitale fotografie. Er zit een megachip in de belichtingstafel die door röntgenstraling wordt belicht. Onze chip is 45×60 cm groot. Daar is de camerachip een kleintje bij. En een goedkope. We hebben afgelopen zomer een nieuw systeem gekocht en voor de chip alleen al kun je een superluxe formaat auto kopen. Maar wat een kwaliteit! Machtig mooi om mee te werken.

Het Grasklokje, een zeldzame plant in Nederland. De specialist weet ze nog te staan op het Lankheet. Fotograaf: Jan Dolfing

Toch op stap

Buiten het werk om bleef er zoals gezegd weinig tijd over om te fotograferen. Zo nu en dan in het weekend even op stap om foto’s te maken in mijn lokale speeltuin, het Landgoed Lankheet. Ik ben hier nu twee jaar aan het fotograferen en heb al talrijke mooie foto’s gemaakt. Het project vordert gestaag en gaat eind van dit jaar een zeer interessante ontwikkeling doormaken. Binnen het Landgoed het Lankheet gaat de nu nog gekanaliseerde Buurser Beek terug gebracht worden naar zijn oorspronkelijke loop met ontwikkeling van schrale blauwgraslanden en herintroductie van originele flora en fauna.

De nu nog gekanaliseerde Buurser Beek wordt dit najaar terug gebracht in zijn natuurlijke loop. Fotograaf: Jan Dolfing

De specialist

Ik ben afgelopen zomer een aantal keren met diverse specialisten op stap geweest om foto’s te maken van nu al aanwezige zeldzame planten binnen het Landgoed en het huidige gecultiveerde landschap. Heel boeiend om te zien welke kennis er bij deze mensen aanwezig is en wat ze je allemaal over het landschap en zijn flora en fauna kunnen vertellen. Het fotowerk komt zo nog veel meer tot leven. De uiteindelijke bedoeling is om het hele traject van verandering van het landschap, de bijbehorende flora en fauna vast te gaan leggen gedurende de komende 5 tot 10 jaar. Een project waar ik enorm naar uit kijk. Uitermate interessant met heel veel foto mogelijkheden. En helemaal passend in het huidige natuurbeleid. Eigenlijk gaan we terug naar de natuur van de jaren 50 en 60. Een beleid waar ik helemaal achter sta.

Ook in de New Forest kun je edelherten fotograferen in de bloeiende heide. Maar hier sta je helemaal alleen en niet met honderden andere fotografen. Fotograaf: Jan Dolfing

Eindelijk zomervakantie

Een ander moment voor mij om fotografisch op terug te kijken is de zomervakantie. Zoals ik al in een eerdere blog heb geschreven bereid ik mij hier minutieus op voor. Zo ook dit jaar. Mijn vrouw en ik zijn begin september naar het natuurgebied de New Forest geweest, in zuidwest Engeland. Een prachtig gebied dat in 1079 werd bestemd als jachtgebied voor koning Willem I van Engeland. Een heuvelachtig landschap afgewisseld met heidevelden en bossen. In de bossen staan hele oude bomen van soms wel 350 jaar oud. En het wemelt in dit gebied van het wild. Edelherten, damherten, vossen, dassen, otters, tig vogelsoorten en waar het gebied vooral om bekend staat pony’s.

In de vroege ochtendmist zijn prachtige foto’s te maken van de vele pony’s die het gebied rijk is. Fotograaf: Jan Dolfing

Pony’s in overvloed

Pony’s vind je overal in de New Forest. Ze lopen vrij rond in het gebied en vertonen hun natuurlijke gedrag. Eén keer per jaar worden ze bij elkaar gedreven en worden de beste pony’s eruit gehaald en verkocht voor de sport. Een soort Oostvaardersplassen maar dan vele malen groter en door deze verkoop veel beter beheert. Geen overbegrazing of overbevolking van het gebied. Ook geen gesloten hekken systeem om het gebied heen. De wilde dieren zoals herten, vossen en dassen kunnen van het ene gebied naar het andere trekken door ingenieuze openingen en doorgangen in de afrasteringen. De vrijheid van de vele pony’s wordt door dezelfde afrasteringen beperkt tot bepaalde gebieden, maar deze zijn zo enorm groot dat ze een vrijwel wild bestaan leiden.

De New Forest is een zeer afwisselend gebied van bossen, heide en grasvlaktes. Fotograaf: Jan Dolfing

Vrij toegang

Vanaf een van de natuurcampings in het gebied loop je zo vrij het terrein in. Geen verplichting om je aan de paden te houden, vrij rondzwerven is toegestaan. Wat heerlijk na de bekrompenheid in Nederland. En nergens kom je troep tegen, geen vernielingen, geen platgetreden gebieden ondanks het toerisme. Dit is duidelijk een mentaliteitsprobleem in ons landje! Fotografisch is het in de New Forest een paradijs. Doordat we eind van de zomer zijn is het al een stuk kouder in de nacht en ontstaat er in de vroege ochtend prachtige grondmist. Voeg hierbij de bloeiende paarse heide, het machtig mooie landschap en het volop aanwezige wild en je natuurfotografie hart gaat helemaal open. We hebben allebei volop genoten van deze schoonheid en het kost me dan ook veel moeite om weer in het dagelijkse ritme te komen nadat we weer thuis zijn.

Eén van de bewoners is de das, deze diersoort doet het erg goed en komt in Engeland in grotere aantallen voor dan bijvoorbeeld de vos. Fotograaf: Jan Dolfing

Maar ondertussen zit ook ik weer in deze sleur, nog steeds druk en de meeste foto’s die ik maak zijn weer röntgenfoto’s. Uitkijkend naar de volgende vakantie en nagenietend van de vele gemaakte foto’s. En uw zomer, was deze de moeite waard of sneeuwt u ook onder in de vele dagelijkse beslommeringen die we met zijn allen hebben?

Fotogroet Jan

Deel dit artikel


2
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Jane Eenkhoorn - Wesselink op 3 november 2019 om 11:49

    Hallo Jan,
    Wat een prachtig geschreven verhaal met geweldige foto’s.
    Jouw verhaal klopt, de mens maakt de natuur zelf kapot en dit heeft zeker met respect te maken voor mens, dier en natuur.
    Hoop nog veel te mogen lezen en zien van je fantastische foto’s en verhalen.

  2. Beste Jan,
    Wat een ontzettend enthousiast verhaal over de New Forest én schitterende foto’s. Ik denk dat het weer een puntje is die toegevoegd wordt aan mijn bucketlist.
    Mooi dat de New Forest pony’s en andere dieren zo’n groot gebied tot hun beschikking hebben. Een heel mooi voorbeeld voor onze Oostvaardersplassen. Wat zou het super zijn als er in dit natuurgebied geen hert meer afgeschoten hoeft te worden en dat alle dieren zo de ruimte hebben om in het “wild” te leven.
    Hartelijke groet,
    Annette

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *