HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Op jacht

Dondermiddag 13.00 uur, alle lampjes van mijn mobieltje knipperen. Groen, blauw, groen, blauw, groen, blauw, etcetera. Als ik mijn telefoon open zie ik tig berichtjes op whatsapp en messenger. Een van mijn fotomaatjes is ontwaakt uit zijn winterslaap en wil op pad naar uitsluipende libellen. En wel meteen vanmiddag nog!

Op jacht
Op jacht naar de smaragdlibel. Fotograaf: Bert Faber

Ik gooi mijn werk aan de kant, zeg mijn collega’s adieu en mompel iets over belangrijke werkzaamheden en loop zo het bedrijf uit. Voordat ik bij de auto ben, lijk ik wel een dweil. Het hoost en waait als een gek. Het Nederlandse voorjaarsweer is weer lekker bezig zullen we maar zeggen.

Doelen

Mijn collega column-schrijvers hebben rond de jaarwisseling zo’n beetje allemaal hun doelen voor 2018 breeduit geformuleerd. Ikke niet, ik had daar geen tijd en inspiratie voor. Ik laat het dit jaar allemaal wel een beetje op mij af komen. En nu dus deze vorm van fotografie. De site waarneming.nl in de gaten houden en dan à la minute besluiten om ergens naartoe te scheuren om het beoogde object te fotograferen. Echt een hele nieuwe wereld voor mij. Normaal gesproken plan ik iets. Ga ik op verkenningstocht. Houd ik de weersvoorspelling in de gaten. Sluit zoveel mogelijk verrassingen uit, om onder de best mogelijke condities, te proberen mooie foto’s te maken.

Na lang zoeken, toch gevonden een beekrombout tussen de brandnetels.
Na lang zoeken toch gevonden, een beekrombout tussen de brandnetels. Fotograaf: Bert Faber

Zenuwachtig, waar zijn de uitsluipers

Nu dus niet. In Arnhem mijn fotomaat opgepikt en we crossen meteen door naar het zuiden. Gisteravond zijn er heel veel uitsluipende beekrombouten waargenomen dus het moet al gek lopen willen wij niets zien vanavond. Ter plekke aangekomen, fotospullen op de rug en met de mobiel waarop het kaartje van waarneming.nl wordt weergegeven aan de wandel. Na een tijdje wordt mijn fotomaatje een beetje zenuwachtig. We kunnen namelijk niets vinden wat ook maar op een libel lijkt. Na nog een half uurtje zoeken nog steeds niets.

Gelukkig vinden we er na een tijdje toch eentje en kunnen we aan de slag. De muggen zijn ondertussen ook wakker geworden. Ons doelwit zit tussen de brandnetels, dus deze in combi met de muggen zorgen voor zeer aangename fotografeeromstandigheden. Ik kom dan ook niet verder dan wat registrerende foto’s.

Lacht ie nou?
Lacht ie nou? Fotograaf: Bert Faber

Als ik s’ avonds om 22.30 uur weer thuis ben vraag ik me af of dit nou mijn nieuwe richting gaat worden. ‘s Morgens weer intensief app-contact met mijn fotomaat. Niet in het zuiden maar in het noorden van Nederland zijn de smaragdlibellen aan het uitsluipen. Of ik misschien zin heb…

Poging twee

En zo zit ik zaterdagochtend weer heel veel te vroeg in de auto en rijden wij gezamenlijk noordwaards. Dit keer hebben we meer succes. In een prachtig gebied vinden we heel veel huidjes van al uitgeslopen smaragdlibellen en ook enkele die net uitgeslopen zijn.

Yes we found him!
Yes we found him! Fotograaf: Chris Ruijter

Ook nu merk ik weer dat ik me onrustig voel door het zoeken, vinden we iets of niets? Ook omdat ik het gebied niet ken, zou het na de volgende bocht niet nog mooier zijn?

Een prachtige bijvangst tijdens onze soortenjacht.
Een prachtige bijvangst tijdens onze soortenjacht. Fotograaf: Chris Ruijter

Waar ik in mijn lokale gebiedjes zowel oog heb voor de omgeving als het vinden van beestjes ben ik nu gefocust op het vinden van libellen en zie de omgeving niet meer. Hierdoor laat ik misschien wel mooie fotokansen liggen en daardoor word ik nog onrustiger.

Een big smile bij een smaragdlibel die aan het opwarmen is Fotograaf: Bert Faber

Slotsom

Als ik er thuisgekomen over nadenk kom ik voor me zelf tot de conclusie dat dit opportunistische fotograferen niet mijn ding is. Men zegt wel eens dat een goede fotograaf overal een mooie foto van kan maken, ik wist al dat ik nog steeds veel te leren heb en dat wordt hierbij bevestigd. Ik kan dat niet. Het is niet mijn ding. Ik moet een gebied goed leren kennen, weten waar bepaalde soorten voorkomen. Weten waar de mooie plekjes zijn. Waar het licht mooi valt. Ik moet rust hebben om creatief te zijn.

Heb ik dat niet, die rust, dan verval ik in registratieplaatjes. Dat geeft mij een onbevredigend gevoel, ik weet dat er meer uit te halen is, maar het lukt me gewoon niet. Dus voor mij is dit ook geen route die een vervolg zal krijgen. Wel om regelmatig gezellig op pad te gaan en nieuwe gebiedjes te ontdekken. Niet om me fotografisch te ontwikkelen.

Natuurlijk ben ik erg nieuwsgierig hoe dit voor jou geldt, ben jij een jager?

En natuurlijk een uitsluiper.
En natuurlijk een uitsluiper. Fotograaf: Bert Faber

Deel dit artikel


10
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Het een sluit het ander niet uit. Meestal ga ik als ik in een nieuw gebied wil fotograferen eerst ‘s middags een inventarisatieronde maken om de volgende ochtend (als het mooi weer is) dan proberen wat creatievere platen te maken. Gelukkig heb ik op fietsafstand een gebied met ontzettend veel variëteit in soorten en ik weet doordat ik daar zo vaak geweest ben ook wel waar ik moet zijn. Daarnaast heb ik nog zo’n 10 veldjes in de buurt waar ik inmiddels wel weet wat ik kan verwachten.

    1. Door Bert Faber op 25 mei 2018 om 11:12

      Bedankt voor je reactie Erik. Ik zie schitterende foto’s van je voorbijkomen op de sociale media, dus je werkwijze werkt goed.

  2. Door Sarah Di Tucci op 25 mei 2018 om 07:44

    Geweldig verhaal en zo herkenbaar! Ik ben ook een jager vooral op libellen, maar dan in een gebied die ik ken. Het fotograferen is heel leuk van de libellen maar hoe triomfantelijk ben je dan als je ze spot. Vooral voor zonsopkomst met de druppeltjes. Ik ben al aan het plannen voor dit weekend. Dat wordt niet uitslapen!

    1. Door Bert Faber op 25 mei 2018 om 11:10

      Fijn dat je het herkent Sarah. Dit weekend wordt helaas wel uitslapen 🙂 Veel te warm dus zijn ze al snel actief.

  3. Ik snap hier compleet wat je bedoelt. Zelf doe ik enkel landschapsfotografie maar de inhoud blijft hetzelfde. Ik kan ook niet smorgens voor zonsopgang mijn bed uitvliegen om naar een nieuw gebied te gaan en met killer-platen thuiskomen. Wat ik wel kan doen is de omgeving bij ochtendlicht in mij opnemen en noteren waar de interessante composities voorkomen.

    Ik denk dat je jezelf hier in dezelfde omstandigheden brengt.
    Volgend jaar weet je waar en rond welke periode de beekrombouten en de smaragdlibellen uitsluipen en zal het er minder hectisch aan toe gaan. Net als bij je lokale plekjes, alleen ben je nu je comfortzone aan het uitbreiden en moet je een beetje verder rijden.

    Gelukkig voor mijn landschapsfotografie moet ik geen heel jaar wachten om terug te keren naar dezelfde plek!

    1. Door Bert Faber op 25 mei 2018 om 11:08

      Herkenbaar verhaal Jurgen. Voor landschappen geldt inderdaad precies hetzelfde. Vaak is veel voorbereiding en dan wachten op mooie omstandigheden om op het juiste moment terplekke te zijn.

  4. Ik vind dat je dit meesterlijk hebt geschreven Johan. Zo herkenbaar dit verhaal???????

      1. boefjes, wel leuk verhaal en herkenbaar. Zelf ooit zo begonnen. Registreren van alles soorten en doe dit nooit meer. Geen voldoening meer.

        1. Hee boefje Ed, je loopt ver op ons voor?. Wie weet komen wij ooit op jou niveau, voorlopig proberen we vanalles nog uit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *