HOME < INSPIRATIE < COLUMN
Column

Min of meer Natuurfotograaf

Als je kijkt naar de allereerste foto die ik ooit maakte, kun je me met een beetje goede wil best al natuurfotograaf noemen. Er stond namelijk een konijn op. Weliswaar wegspringend uit de armen van mijn vriendinnetje, maar toch.

Min of meer Natuurfotograaf
Ondanks de eerste foto met het konijn zijn daarna vogels mijn favoriete dieren om te fotograferen geworden. Fotograaf: Karin de Jonge

Voor de columnwedstrijd in het Natuurfotografie Magazine zijn veel mooie verhalen geschreven. De komende weken publiceren we de eervolle vermeldingen op Natuurfotografie.nl. Deze week is het de beurt aan Karin de Jonge [red.].

MIJN EERSTE FILMPJE

De eerste foto was nog onscherp ook, want ik kon geen sluitertijd instellen of een meetrekkende beweging met het konijn maken… ik was die dag namelijk 11 jaar geworden en mijn verjaarscadeau was een Agfa Iso Pak, een soort Kodak Instamatic maar dan van de concurrent.

Van jongs af aan let ik altijd scherp op compositie. Dat is terug te zien in de foto van galloways onder de Zuiderbrug in Venlo, waarmee ik de categorie “Landschappen van de Lage Landen” bij Nature Photographer of the Year 2019 won. Fotograaf: Karin de Jonge

Wat was het spannend om na het maken van maar liefst 12 foto’s de ontwikkelde filmcassette op te halen bij de drogist-fotograaf. Hij bewaarde alle foto’s in zakjes achter de toonbank en bekeek ze uit interesse ook nog eens allemaal! Om privacy maakte niemand zich toen druk. De drogist was verbaasd toen zo’n jong meisje (ik dus) het betreffende zakje kwam afhalen, want die foto’s waren hem opgevallen, zei hij. Ze waren goed, ik had volgens hem talent. Jarenlang namen we samen boven de toonbank mijn afdrukken door. Fotobespreking avant la lettre. In zijn winkel kocht ik ook mijn eerste spiegelreflex: de degelijke Praktica met verwisselbare lenzen. Een passie was geboren.

Hangend boven een beekje in de volle zon met een zware telelens om je creatieve idee uit te voeren zoals je dat voor ogen had… fotograferen is behoorlijk afzien! Fotograaf: Karin de Jonge

 

Ik kreeg ooit het compliment dat er op mijn foto’s altijd méér staat dan er eigenlijk op staat. Die verdieping blijf ik constant zoeken. Door het gebruik van de witte bokehbubbels door de bomen heen, verandert de zich uitrollende varen in een Venetiaans masker. Fotograaf: Karin de Jonge

VAN HOBBY NAAR PASSIE

Inmiddels ben ik 50 jaar verder dan die eerste foto. Ben ik na al die tijd natuurfotograaf geworden? Nee, er volgde een andere carrière, al deed ik ergens onderweg nog de Fotovakschool en behoren mijn kinderen tot de best gedocumenteerde jeugd ooit. Nu het einde van mijn maatschappelijke loopbaan echter in zicht komt, de kids zichzelf instagrammen en mijn man in een vogelaar is veranderd, komt er in mijn leven steeds meer ruimte voor natuur en daarmee ook voor natuurfotografie. Dat blijkt een prettige vorm van mindfulness te zijn. Je moet je immers zo focussen op je onderwerp, dat je al het andere vergeet en daardoor even vakantie krijgt van je eigen drukke hoofd. Dit is rustgevend en ontspannend. Maar tegelijkertijd is het lichamelijk juist weer inspannend. Het gesjouw met een onwillig statief, altijd een te volle tas mee, het ongemakkelijk op de grond liggen en vooral het moeizame omhoogkomen… maar het houdt me fit. Daardoor kan ik soms zelfs het schuldgevoel onderdrukken dat er vaak is omdat ik niet naar de sportschool ga.

Soms zit de raakfactor vlak boven de grond en vraagt inspanning van de natuurfotograaf! Fotograaf: Karin de Jonge

 

Het hoeft niet altijd kleur te zijn. Op deze foto zou kleur alleen maar afleiden van de het hoofdonderwerp: de dynamiek van de zwiepende berken. Fotograaf: Karin de Jonge

VEELVRAAT

Overigens heb ik me nooit willen specialiseren tot natuurfotograaf. Met hetzelfde plezier leg ik concert en theater vast, doe studioshoots en maak documentaires. Ik probeer de “raakfactor” in beeld te brengen, waarbij het onderwerp mij niet eens veel uitmaakt. Gevoel en ontroering vind je overal. Zo’n fotografische veelvraat wil ik ook graag blijven. Daarom antwoordde ik volmondig nee op de vraag die een rasechte natuurfotograaf me eens stelde: “Karin, heb jij er geen last van dat je zo brééd bent?”
Of misschien toch maar eens naar die sportschool.

Ik zoek altijd naar dat wat een foto anders maakt zodat hij je raakt. Door de tegemoetkomende zwerm lijkt het net of die ene kraanvogel aandoenlijk onhandig op stapstenen in de lucht loopt. Fotograaf: Karin de Jonge

Deel dit artikel


16
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Carlo Marechal op 8 september 2020 om 23:55

    Hoi Karin. Wat een leuke column en geweldig om te zien hoe jij je in de afgelopen jaren hebt ontwikkeld en daardoor mooie hele resultaten hebt behaald. En het gaat maar door….. dat is het mooie aan fotografie. Ik hoop nog veel van je te zien, te horen en te leren 🙂

    1. Door Karin de Jonge op 9 september 2020 om 10:38

      Ha Carlo, wat een attente en fijne reactie van jou! Leuk ook dat we sinds de Fotovakschool contact hebben gehouden en elkaar kunnen volgen. Het leerproces gaat ongetwijfeld bij ons allebei nog lang door! Groetjes!

  2. Erg herkenbaar verhaal Karin! Vergelijkbaar traject aan het afleggen. Eerst met het “ritsklakje” zoals we ze noemden eind jaren 60. Camera dichtdrukken om het rolletje door te draaien 😉 Dat is lang geleden… Ook de Praktica en…, afijn leuk om dat terug te lezen. Herinneringen aan de fotografische experimenten van vroeger en de spanning van het wachten tot de foto’s binnen waren bij de fotograaf. Mooie beelden bij je column en op je website. Het “lekker bezig zijn met fotografie” zie ik er helemaal in terug.

    1. Door Karin de Jonge op 9 september 2020 om 10:40

      Hoi Mario, wat leuk dat je zoveel herkent! Pure nostalgie hè? Dank je wel voor de complimenten. Jij zelf bent ook lekker bezig, zie ik op je website! Hartelijke groet!

  3. Door Bart Telling op 6 september 2020 om 10:51

    Mooi dit doorkijkje in je fotografisch leven zo te lezen. Dat je fraaie goed doordachte foto’s maakt is me al langer bekend.

    1. Dag Bart, leuk van je te horen, zeker met dit fijne commentaar! Dank je wel.

  4. Door Astrid Peeters op 6 september 2020 om 10:50

    Geweldig die column. Ik herkende je er helemaal in en heb wederom van je prachtige foto’s genoten.

    1. Hoi Astrid, wat fijn dat je me in de tekst herkent! Dank voor je mooie commentaar.

  5. Door Bianca Vermeer-Nieuwkerk op 6 september 2020 om 10:43

    Hoi Karin,
    Een leuke terugblik op hoe je tot de fotografie komt die je nu beoefent. Prachtige foto’s! Ik denk dat juist dat je natuurfoto’s veel baat hebben bij je brede interesse. Dus blijf dat vooral doen!
    Groetjes Bianca

    1. Hoi Bianca, onze wegen lopen soms best parallel: allebei in een Gebiedenboek, in de Roots agenda en nu ook allebei een eervolle vermelding bij de columnwedstrijd! En we zullen ongetwijfeld ook allebei doorgaan met het vastleggen van de natuur, denk ik 😉

      1. Door Bianca Vermeer-Nieuwkerk op 7 september 2020 om 05:35

        Ja zeker, het is heerlijk om met de camera de natuur in te gaan, toch?

  6. Door Maryse Meertens op 6 september 2020 om 09:43

    Mooie column Karin en prachtige foto’s ! We zijn trots op jou.

    1. Ha lieve Maryse, dank je wel voor je fijne reactie! Hopelijk tot gauw!

  7. Door Noortje Russel op 6 september 2020 om 09:01

    Wat een ontzettend leuke column met jaloersmakend mooie foto’s. Ik heb ook je site even bewonderd en daar is goed te zien hoe breed je bent. ‘Vet mooi’, zou mijn zoon hier toepasselijk zeggen.

    1. Ha Noortje, “vet mooi”…dat is een geweldig commentaar en zeer toepasselijk. We kennen elkaar niet persoonlijk maar ik bewonder jouw macrowerk al langere tijd, evenals je vlotte pen; je column Mevrouw de Fotograaf vind ik onvergetelijk.
      Daarom doet het me heel erg goed om deze fijne reactie van jou te krijgen. Dank je wel!

      1. Door Noortje Russel op 7 september 2020 om 08:15

        O jee, maar dan weet je dus ook hoe smal ik ben… (if only 😉 )

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *