HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

De bloedmaan: een ambitieus en stressvol avontuur

Het is zondagmiddag als ik op Terschelling sta en via de app te horen krijg dat de weersverwachting voor komende nacht voor het Noorden is bijgesteld. Een week lang leek het voor heel Nederland perfect en kraakhelder en nu ineens komen er wolken aan. Wat te doen? Snel laatste boot pakken en halsoverkop op zoek naar een andere locatie of toch vasthouden aan het plan? Voor mij past Terschelling het beste in mijn projecten en dus neem ik het dappere besluit te blijven. Liever mislukken op een perfecte plek dan lukken op een plek waar ik minder mee kan. De eerste stress van de maansverduistering is begonnen.

De bloedmaan: een ambitieus en stressvol avontuur
Alle fasen van de maansverduistering, geschoten in HDR. Fotograaf: Johan van der Wielen

Troostprijs

Gelukkig worden we op zondagavond getrakteerd op de meest waanzinnige zonsondergang die we ons maar kunnen wensen. De Waddenzee ligt vol met brokken ijs en de lucht kleurt adembenemend. Ik geniet aan alle kanten en probeer mijzelf voor te houden dat ik niet mag treuren als de maansverduistering zou mislukken. Maar ja, zo’n perfect moment, zoveel potentie, volledig van begin tot eind zichtbaar en zo lang nog voor de volgende, zoveel plannen, zo’n grote ambitie… ik weet mijn gemoed niet te sussen, ondanks de pracht en praal van de avond.

Mijn troostprijs mocht alles mislukken. (en nee, geen geval van Amerikaanse oversaturatie) Fotograaf: Johan van der Wielen

Alle plannen…

Die avond bespreken we alle plannen, ambities en ideeën. Er gaan 4 camera’s en 4 statieven mee. Eén camera gaat alle fasen van de maansverduistering met 400mm vastleggen in – hopen dat dit lukt – HDR. Dat wordt nog puzzelen want je mag niet te lang belichten en – zo blijkt achteraf – is het dynamisch bereik tussen verduisterde en onverduisterde kant meer dan 10 stops (!). Om dat voor mekaar te krijgen moet ik alsnog hoog in de ISO en zullen de sluitertijden variëren tussen 1/8000 en 0,5″, wat eigenlijk nog veel te lang is voor een bewegende maan bij 400mm maar het moet maar. Camera 2 gaat om de anderhalve minuut een bracketing uitvoeren van 5 beelden in groothoek voor een samengesteld beeld van alle fasen in het landschap. Camera 3 gaat een starttrail maken (geen idee of dat lukt met zo’n felle maan) en camera 4 hou ik dan over voor losse shots… mocht ik daar tijd voor hebben. Verder moeten we nog 5 kwartier fietsen en zwoegen over karresporen om aan de oostkant van het eiland op de Boschplaat terecht te komen voor een mooi landschap met kwelders en duinen. Dus… 2:00 wekker. Nu maar hopen dat de wolken uitblijven.

Te laat…

Terwijl ik druk bezig ben met het inrichten van camera 2 (#1 moet nog) blijkt de verduistering al begonnen te zijn. Ik ben te lang bezig met het zoeken naar een mooie compositie. Gelukkig mag ik achteraf de foto van de volle maan ‘lenen’ van mijn maatje, vanaf het eerste hapje heb ik de boel wel onder controle. Camera 2 draait, nummer 1 staat ernaast en nummer 3 staat verderop in het dal. Alles is voorzien van dauwlinten want met -8 is de kans op condens en zelfs bevriezing best groot. Niet alleen bij de camera… ook bij mij. Zeker omdat we van 3:30 – 8:00 in het veld zouden verblijven.

Als alles eenmaal draait neem ik even de tijd om met camera 4 een selfie te maken van mijzelf + camera 1 & 2. Ik zie er ontspannener uit dan ik in werkelijkheid ben.

Wolken!

Tussentijds blijf ik continu de satellietbeelden in de gaten houden, niet dat het iets aan de situatie verandert maar op de een of andere manier voelt het dan alsof je controle hebt. Tussendoor passeren af en toe wat wolkenbandjes maar gelukkig zijn ze nog niet zo breed en ik zie het hele proces van verduistering en zelfs terugkomen gestaag aan mij voorbij gaan. In plaats van er rustig van te genieten ren ik mij rot tussen alle camera’s, alles te controleren, bij te stellen, te vloeken, te struikelen (man wat wordt het donker als de maan ineens verduistert) en terug te klimmen naar de duintop. Ik wissel af tussen ijsklomp en fluitketel gedurende de nacht. Maar het lijkt allemaal te lukken…

Tussendoor zoom ik vaak uit tot 100mm om de bloedmaan met sterren in beeld te krijgen. In de nabewerking lukt het om beide mooi te belichten. Fotograaf: Johan van der Wielen

Einde…

De maan is halverwege terug tot de wolkenband echt binnenkomt. Ik maak nog beelden om de positie van de maan in kaart te brengen maar op een gegeven moment houden we het voor gezien. Ik heb alles gedaan wat ik kon, alles gedaan wat erin zat en nu zal de tijd achter de laptop leren of ik het goed heb gedaan en al mijn plannen zijn gelukt. Veel te veel ambities en plannen, geen rust en geen genot, laten we hopen dat de resultaten de rust gaan brengen die ik hoop. We fietsen terug naar ons huisje en zijn nauwelijks 5 minuten binnen of het begint te regenen. Inmiddels sijpelt het zweet tussen mijn lijf en thermo ondergoed en ik pak een douche om bij te komen. Ontbijt, inpakken en om 12:30 de boot pakken… 5 uur van slaap en 2500 beelden rijker. De stress is echter nog niet ten einde.

De nabewerking

Het begint; alle beelden die ik in gedachten heb beginnen hun proces in de nabewerking. HDR’s worden gemaakt, soms automatisch maar vaak handmatig omdat het dynamische bereik gewoon enorm groot is.

Hoe gaaf is dit, een foto van beide delen van de half verduisterde maan goed belicht. Dynamisch bereik van meer dan 10 stops! Fotograaf: Johan van der Wielen

Na anderhalve dag van prutsen, mijn photoshop skills opvijzelen, uitstel aanvragen bij de eindredactie en ca. 250 foto’s te hebben samengevoegd lukt het mij om een volledige cirkel te creëren van alle fasen van de maansverduistering. Ik sta te stuiteren… dit had ik nooit durven dromen dat zou lukken!! Ik heb bij 2 foto’s moeten ‘tweaken’, bijv. omdat een wolkenband de kleur van het verduisterde deel in blauwig had omgetoverd maar verder zijn er geen ‘gemaakte’ beelden. Alle beelden en fasen zijn echt!

Alle fasen van de maansverduistering, geschoten in HDR. Fotograaf: Johan van der Wielen

Dan de startrail, zou dat lukken. Het blijkt dat zelfs de bloedmaan nog enorm overstraalt en dus besluit ik – om het proces mooi in beeld te brengen – de kleur van de bloedmaan terug te schilderen. Hij is er wel maar niet compleet, ik weet dat ik daarmee de werkelijkheid wat geweld aandoe, maar voor mij gaat nu het resultaat even voor en ik kom er ook eerlijk voor uit. Mocht er nou volgende week weer een maansverduistering zijn dan probeer ik het opnieuw.

De wat vreemde ‘hobbels’ in het midden van de maansverduistering komen door wolkenbandjes waardoor je ineens een ander effect krijgt. Ik heb dat er gewoon ingehouden, zo was het. Net als de kleurrijker halo aan het eind, ook door wolken.

Het proces van maansverduisteringen sterrensporen in de tijd. Fotograaf: Johan van der Wielen

De laatste…

Rest mij nog het laatste compilatiebeeld te maken, de fasen van de maansverduistering in het landschap. Maar dat lukt mij niet meer in de tijd. Het is nu donderdagavond 16:31 en ik moet gewoon stoppen wil ik Jaap nog de tijd geven om mijn taelvouten eruit te halen… het was stress en veel ambitie, ik ben enorm tevreden met het resultaat en heb het gevoel alles eruit gehaald te hebben wat erin zat. Die laatste foto? Die houden jullie gewoon nog van mij tegoed.

En jij? Ook op pad geweest voor de maansverduistering?

Deel dit artikel


38
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Bob Bakker op 30 januari 2019 om 13:12

    Dag Johan,
    Welkom bij het avontuur dat fotografie heet….;-D . Geweldig toch? Daar doen we het voor!
    Schitterend idee om alle fasen in een cirkel te monteren… erg fraai!
    Mijn complimenten, zowel voor de beelden als voor de montage.
    Groeten,
    Bob Bakker

    1. Dank je wel voor je fijne woorden!

  2. Schitterende foto’s die je laat zien, ook het proces dat het niet zonder slag of stoot, tot een goed resultaat komt.
    Ook ik heb vanaf 3 uur tot 8 uur op een duintop in IJmuiden gestaan.
    Gespeeld met sluitertijden, iso en verschillende lenzen. Het was een boeiend spel, vooral doordat de maan sneller beweegt dan ik verwacht, moest ik de iso en sluitertijd steeds bijstellen.
    Ik denk maar zo, een leerproces daar word je alleen maar beter van.
    Vriendelijke groet, Marga

    1. absoluut… het is een geweldig fenomeen om mee te experimenteren en al zou alles mislukken… dan nog is het een geweldig avontuur om mee te maken

  3. Door Inge Pardaan op 30 januari 2019 om 10:40

    TOP

  4. Johan,
    een woord gewoon super , in Twente kwam de mist jammer genoeg te vroeg

  5. Door Geert Jan op 29 januari 2019 om 20:34

    Schitterend resultaat, je inspanningen zijn beloond met fraaie foto’s. Toch heb ik ook een vraag. Je schrijft dat er in de maan wel 10 stops verschil tussen licht en donker zitten. Ik dacht dat een moderne sensor iets tussen 12 en 14 stops dynamisch bereik heeft. Klopt dat? Dan zou HDR toch niet nodig zijn? Ik maak waarschijnlijk een denkfout, dus ben benieuwd naar je reactie.

    1. Je maakt geen denkfout, ik schrijf het wat krom. Ik heb met 10 stops verschil geschoten en samen met het DB van de camera kon ik het net redden… het DB van de maan (verschil verduisterd en vol) is dus eigenlijk veel meer dan 10 stops

  6. Heel gaaf dit resultaat. En je hebt er wel wat voor over gehad. Ik heb de maan gefotografeerd toen de bloedmaan op zijn hoogtepunt was. Hier was het droog en helder. Dus redelijk lang door kunnen slapen.

    1. Ja, je moet er wat voor over hebben 😉

  7. Door Nel Appelmelk op 29 januari 2019 om 19:23

    Geweldig Johan wat een inspanningen. Prachtige resultaten. Ben blij dat ik er naar mag kijken. Petje af!

  8. Door Gerrit van Ommering op 29 januari 2019 om 19:14

    Dit is toch wel erge kitsch hoor!

    1. Dank je wel voor je fijne feedback 🙂

  9. Door René Beckerschmidt op 26 januari 2019 om 17:16

    Netjes gedaan. Ook ik ben op pad geweest. Na een workshop nachtfotografie op Schokland van jou en Peter de kennis inmiddels een aantal malen toegepast te hebben, moest ik deze keer met dauwlint, extra accu’s en mijn iso-pak de berg op. Woon niet meer in NL.
    Ergens bij -12 gaf het spul het op. Maar bij thuiskomst toch een paar fraaie foto’s.
    Maar die vallen niet meer op in vergelijking met bovenstaand artikel. Weer een leerzaam voorbeeld.
    Groeten, René

    1. Hoi René, dank je wel! Jammer dat de boel het opgaf, mijn ervaring met zelfs -25 is de boel gewoon doorgaat…

  10. Door Mirna Jansen-Veldhuis op 26 januari 2019 om 10:17

    A D E M B E N E M E N D RESULTAAT!
    Ik kan me verder alleen maar aansluiten bij al hetgeen er lovend genoemd is hierboven!

  11. Door Sjoukje op 25 januari 2019 om 16:27

    Vakmanschap= meesterschap! Jaloersmakend als je dit kunt. Alle stress is beloond.

  12. Schitterend Johan, alles hierover las ik hierboven al!!!!! Niets meer aan toe te voegen. Helaas heb ik het moeten missen, zat bij mijn dochter in India, uiteraard heb ik daar genoten van alles wat er daar op mijn pad kwam. In eerste instantie om mijn dochter te zien!

    1. Dank je wel Karin. Ach, bij je kinderen zijn is altijd belangrijker!

  13. Mooi project met een prachtig resultaat! De zonsondergang lijkt wel van een andere planeet trouwens, super!

    1. Dank je wel. Ja die sunset was echt adembenemend

  14. Door Ad Sprang op 25 januari 2019 om 09:35

    Je gedrevenheid heeft geweldige resultaten opgeleverd Johan. Prachtig hoe je het hele verloop in een cirkel laat zien en dan die ene foto van beide delen van een half verduisterde maan goed belicht. Dit laatste heb ik nog nooit zo op foto gezien, echt fantastisch!
    Groet,
    @d

    1. Dank je wel, die cirkel was een droombeeld die ik graag wilde maken maar of het ook echt zou lukken was nog een grote puzzel. Ben er erg content mee.

  15. Gaaf Johan, je hebt er volgens mij alles uitgehaald wat er in zat!!!

    Grt,

    Chris.

    1. Dat denk ik ook… als ook het laatste beeld nog lukt ben ik helemaal blij 🙂

  16. Wow, Johan, een van de gaafste maansverduisteringsfotos die ik ooit gezien heb, die met alle fases in een cirkel dan. Ik herken de stress van (te) veel willen van een zonsverduistering die ik heb gefotografeerd op Spitsbergen (waar dat nog stressvoller is, aangezien de totaliteit veel korter duurt). Maar je mag hier toch zeer tevreden over zijn.

    En ik? Ik lag (verplicht) in bed, achter een raam die totaal de verkeerde kant op keek 😟

    Groeten, Arjen

    1. Wow Dank Arjen! Ach Arjen… jij hebt belangrijkere zaken aan je hoofd. Het was maar een maansverduistering. Zo heb ik nog nooit een zonsverduistering gefotografeerd 😉

      1. Oh ja, die zonsondergang is idd ook geweldig. Goede keuze om het gokje te maken en daar te blijven.

        1. Het is altijd een gok maar voor mij was locatie zelfs nog belangrijker dan het fenomeen… en dus de gok gewaagd. De zonsondergang mijn reward 🙂

  17. Bijzonder (stressvol) traject Johan met een prachtig resultaat. En ik? Ik lag te slapen 🥴!
    Groet, Ronald

    1. Door Henk Muijs op 25 januari 2019 om 08:05

      Gaaf resutaat!
      En een mooi verslag van ons nachtelijk avontuur.

      1. Jep, was een geweldig avontuur. Nogmaals dank voor het gezelschap en de volle maan foto 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *