HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

F#ck dat eeuwige Hallelujah licht!

Het was zondag, daags nadat ikzelf op mijn verjaardag een lezing over de nacht had gegeven op het Lowland Fotofestival, dat ik in de zaal zat bij de lezing van Hans Strand. Hans, misschien wel de beste Zweedse natuurfotograaf, vertelde over zijn zoektocht en ontwikkeling door de jaren heen en sprak de – voor mij – legendarisch woorden “… iedereen fotografeert alles alleen maar bij Hallelujah licht, ik was er klaar mee!” Niemand in de zaal kende die term, niemand had het eerder gehoord… maar iedereen wist wat hij ermee bedoelde. Zijn woorden bleven nog lang bij mij hangen en hoe langer ik fotografeer hoe meer ik zijn woorden begin te begrijpen. Met dank aan de social media die kleurtjes in de lucht en golden light zo ‘liket’ blijft menig fotograaf voor dag en dauw op zoek gaan naar ochtendmist, bedauwde insecten en gaat na zonsondergang aan de slag in het ‘blauwe uurtje’… wordt schoonheid van de foto bekeken naar de mooie kleurtjes of de kunde van de fotograaf?

F#ck dat eeuwige Hallelujah licht!
Middernachtszon in Noord Noorwegen... de Trollen onder Noordkaap in Hallelujah licht. Fotograaf: Johan van der Wielen

Jij was niet op pad hè vanmorgen…

Kijk ik ‘s morgens tijdens mijn eerste toiletbezoek op de tijdlijn van Facebook of Insta dan schieten de bedauwde libellen, ochtendkleurtjes en grondmistjes langs. Liefst nog vergezeld van opmerkingen als “was vanmorgen weer prachtig, als je niet buiten was heb je wat gemist.” Ken je dat? Frustrerend hè? Want nee, jij was niet buiten. En volgens de social media heb je dus dé kans op een prachtige foto laten schieten. Zonde man/vrouw/genderneutraal*, gemiste kans! Met een teleurgestelde kop grijp je naar je eerste kop koffie en spreekt met jezelf af “morgenochtend ga ik ook op pad!!”…. om jezelf de volgende morgen weer op het toilet terug te vinden omdat je 1) niet uit bed kon komen en/of 2) dácht dat het toch niet mooi zou worden en jezelf weer te kastijden met een Facebook tijdlijn vol met gouden foto’s.

Heb jij gemist hè? Je was niet zo vroeg op hè? Zonde… was misschien we de mooiste dag van dit jaar! Fotograaf: Johan van der Wielen

Mooie foto = gouden licht

Toch? Niet alleen de social media doen ons dat geloven maar vooral ook de landschapsfotografen van overzee (lees: USA) gaan alleen maar op pad tijdens the golden hour. Geen foto zonder roze gekleurde lucht, van achteren aangeschenen oranje bergtop, gouden tegenlicht op bloemen en vogels of (in Nederland) blauw licht bij de molentjes van Zaanse schans. Dus amateur… als je niet ver vóór zonsopkomst in het veld staat of niet na zonsondergang je landschappen schiet, word je niet serieus genomen! Een mooie foto kan alleen door mooi licht.

Bergen, sneeuw, zee, blauwe uurtje en een roze wolk… likes gegarandeerd! Fotograaf: Johan van der Wielen

Natuurlijk kun je de Amerikaanse truc toepassen om, als je toch geen zin had op hét moment op pad te gaan, gewoon een lucht van een andere beeld in je foto te shoppen. Aan de andere kant van de oceaan is dat prima geoorloofd, dus waarom niet?  Inmiddels zie je deze manier van ‘fotografie’ overwaaien met foto’s van herten in perfecte reflectie in een vaart in het bos met mistig tegenlicht. Lukt perfectie niet in het veld dan maar op de computer. Uiteindelijk heb jij het toch gemaakt, niet?

Fotografie heeft dus weinig met jou creativiteit te maken…

Als ik bovenstaande relaas doortrek komt het daar komt het dus op neer. Immers, je moet op pad onder perfecte omstandigheden maar… die zijn niet jouw verdienste! Gouden licht komt niet door jou, dat is er. Jouw verdienste is dat je zo brak als een garnaal de moed hebt gevonden voor dag en dauw je bed te verlaten en jezelf naar het veld hebt weten te slepen. Daar ga je aan de slag met het mooi licht, logisch. Maar als je, net als ik, met enige regelmaat je tijdlijn op insta doorscrollt zul je ook zien dat de meeste foto’s met ‘mooi licht’ enorm op elkaar lijken. Landschapsbeelden bijvoorbeeld zijn vaak over perfect en hebben grotendeels dezelfde uitstraling. Juist omdat het licht zo mooi is, is het zonde daar niets mee te doen en dus worden veel foto’s niet meer dan aftreksels van beelden die al gemaakt zijn (al dan niet door jezelf). Weer dat zonnetje als een sterretje, weer die roze wolken boven het land, weer die gekleurde wolken reflecterend in het water en weer dat gouden randje langs een vogel of bloem. En als je nóg vroeger bent (of nog langer blijft) maak je nog de bekende silhouetten tegen een mooie gekleurde lucht, denk aan de edelherten op de Veluwe. Goed voor likes … maar uniek?

Als je de plek weet (Reemsterveld, NP Hoge Veluwe… volg de meute) dan is dit een beeld wat iedereen daar maakt. Op de chinook na misschien… Fotograaf: Johan van der Wielen

Hand in eigen boezem

Ik hoor het geratel van boze toetsenborden in gedachten al, een hele serie van jij-bakken kan ik zo zelf ook wel bedenken: “jij doet exact hetzelfde!”, “als jij naar de Wadden gaat ga je ook op pad met zonsopkomst!”, “jij houdt ook van bedauwde kievitsbloemen in ochtendlicht.” etc. etc. etc. En ja, je hebt gelijk, ik maak ze ook en heb er zeker duizenden op mijn computer staan. Maar de wijze woorden van Hans Strand beginnen aan mij te knagen. Hoewel ik – en daar komt mij grootste bekentenis – die foto’s met dat prachtige licht ook erg mooi vind, begin ik mij steeds meer te beseffen dat het licht niet mijn verdienste is maar ik slechts iets vastleg wat de natuur mij geeft. Dat iemand mijn foto dan liket is leuk voor mijn eigenwaarde maar eigenlijk liket hij de natuur. Ik merk steeds meer dat ik meer wil, mijn fotografie moet niet afhankelijk zijn van mooie omstandigheden of mooi gevonden worden door de omstandigheden. Ik wil mooie foto’s maken, geen foto’s van mooie momenten.

Jaja kom maar op met de jij-bakken… ik maak ze zelf ook die foto’s met gouden tegenlicht. Fotograaf: Johan van der Wielen

Eindelijk: hallelujah licht werkte niet

Begin juni was ik samen met mijn fotomaatje samen een week op stap naar het hoge noorden, zowel voor onszelf als ter voorbereiding van een heel nieuwe reis in de provincie Finnmark in noord Noorwegen. Thema the Arctic Awakens over het einde van de winter en begin van de lente. Laatste sneeuw vlakten met rendieren, eerste bloemen en planten, middernachtszon, nestelende vogels en adembenemende spectaculaire landschappen. Omdat het rond die tijd 24/7 zonlicht is, is de verleiding groot om juist ‘s nachts op pad te gaan. Immers, vanaf 21:00 – 3:00 staat de zon laag met goudgeel licht. In Nederland hebben we een gouden uurtje van ca. 30 minuten, hier heb je dat licht gedurende 6 uur lang! En dus hadden we het volgende ritme: opstaan rond 11:00, rijden langs allerlei plekken tot ca. 20:00, hapje eten van de brander en van 21:00 tot 3:00 op een vooraf bepaalde locatie fotograferen. Rond 4:00 lagen we in bed.

We hadden onze rondrit door Finnmark gepland op basis van de weersverwachtingen. Op bepaalde plekken wilde ik graag de middernachtszon vastleggen. Hoe spectaculair dat je om 00:00 uur tegen een goudgeel zonnetje aankijkt. Toch, van de foto zie dat niet af. Een laagstaande zon is een laagstaande zon. Aan de foto zie je niet af dat het 00:00 uur is. Het licht is prachtig goudgeel… ik voel de likes al komen!!

Terwijl één camera aan het timelapsen is, rijden wij naar een plek op Varanger die we 2 jaar geleden al met onze gezinnen hadden bezocht. Toen in keihard zonlicht midden op de dag, niet in het prachtige gouden licht van nu. Ik verheug mij nu al. Deze plek, met huizenhoge schuine rots formaties, staat nergens aangegeven op de kaart en de parkeerplaats rij je ook zo voorbij. Geen bordje, geen wandelpad maar gewoon cross country. Zelfs van afstand die je de potentie niet echt. Je moet het weten. Tijdens de wandeling verheug ik mij er nu al op dat ik de foto’s van 2 jaar geleden glansrijk ga verbeteren, nu is het licht pas écht mooi!

Imposante rotsformaties op Varanger in gouden nachtlicht. Maar waar zijn de kleuren? Fotograaf: Johan van der Wielen

Wat schetst mijn verbazing. De intense kleurschakeringen die deze rotsen zo markant maken – geel, rood en blauw – vallen volledig weg in het malle Hallelujah licht. Ik zie er niets van! Mijn foto’s zijn gewoon flauw, saai warm rood. Teleurgesteld ga ik niet verder maar pak mijn telefoon op zoek naar de foto’s van twee jaar geleden tijdens het harde daglicht.

Zelfde locatie maar nu tijdens keihard daglicht… nu komen de gekleurde rotsen wel uit. Fotograaf: Johan van der Wielen

Sta je daar na op hét Hallelujah-uur op één van de mooiste plekken van Varanger… verlang je naar keihard daglicht.

Pas in de schaduw (en met een té koele witbalans) vind ik de kleuren waar ik voor kom… Fotograaf: Johan van der Wielen
Geinig detail, de ballen (visnetdrijvers) die onze kinderen twee jaar geleden hadden verzameld, lagen er nog net zo! Fotograaf: Johan van der Wielen

Dus?

Ja, dat is de grote vraag. Met het inzicht uit Varanger ging ik weer naar huis. Ik had aan levende lijve ondervonden dat Hallelujah licht niet werkte, de woorden van Hans in mijn hoofd herinnerend. Ik had een onderwerp gevonden wat juist bij minder goud licht veel mooier uitkomt. Het zette mij wel aan het denken. Het licht is niet mijn verdienste, net zo min als dauw of grondmist. Dat zijn allemaal externe factoren die ik wel of niet in beeld kan brengen afhankelijk van mijn zin om vroeg uit bed te komen. Wil ik likes? Dan moet ik vroeg op en moet ik die beelden maken die zo velen al maken; een makkelijk onderwerp met mooi licht zijn voldoende. Veldje bloemen met op de achtergrond een door het laatste licht aangeschenen berg (in zware HDR geschoten anders lukt het niet), Gouden avondlicht met je partner die de ondergaande zon in haar handen hout idem. Nachtfoto’s met jezelf klein in beeld met je hoofdlampje de sterren beschijnen. Je eigen voeten aan de rand van een ravijn. Bedauwde libellen in het roze licht van het blauwe uurtje. Ga zo maar door.

Ach, f#ck dat eeuwige Hallelujah licht, daarvoor ben ik geen fotograaf voor geworden. Ik wil mijn eigen weg kunnen gaan, ook zonder mooi licht.

Nog een beeld wat totaal niet overkwam met Hallelujah licht… de hoogvlakte van Varanger. Fotograaf: Johan van der Wielen

Ik besef mij dat ik de boel weer eens harder aanzet dan strikt noodzakelijk. Natuurlijk ga ik op lange tenen staan. Maar denk er gewoon eens over na.

  • Maak jij mooie foto’s? Of foto’s van mooie omstandigheden / onderwerpen?
  • Maak jij je eigen foto’s of laat je je (te veel) inspireren door wat je op de social media ziet?
  • Like jij een foto wegens de kunde van de fotograaf of om de mooie omstandigheden?
  • Laat jij je opnaaien door andere fotografen over hoe mooi het was of gaat worden?
  • Fotografeer je alleen met ‘mooi’ licht omdat dat blijkbaar bij natuurfotografie hoort?

Durf gewoon eens wat anders… En dus heb ik voor mezelf het motto bedacht “krijgt een foto weinig likes… dan ben ik blijkbaar op de goede weg.”  Wil je veel likes, schiet dan de zoveelste Ikea-(tuin)poster….

Mocht je nou de ultieme jij-bak willen maken… lees dan mijn Guilty pleasures, laat daar de zonsopkomst nou één van zijn 😉 Niets zo wispelturig als een natuurfotograaf….

Deel dit artikel


43
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Als je als fotograaf een foto maakt van de natuur, of een landschap, dan vind ik dat altijd een cadeautje van de natuurl. Die rots die je fotografeert is niet jouw verdienste, die boom die daar staat ook niet, dat insect op dat blaadje of stengeltje ook niet. Dat doet de natuur. Alleen jij als fotograaf ziet het, ziet er een mooie plaat in, en legt die vast. Met welk licht (ja ook, je zou er voor kunnen kiezen te flitsen, of een schaduw te creeëren), welke hoek, welke instellingen van je camera, dat zijn wel je keuzes als fotograaf, en wat een foto maakt of breekt. Ja, dat hallelujah licht is ondertussen uit gekauwd, maar ja, alle toeristische plekjes op vakantie ook, en toch blijven we gaan, soms gewoon omdat het ook gewoon leuk blijft.
    De kunst zit hem er in, dat met of hallelujah licht, een unieke plaat te maken, en hoe je dat doet en hoeveel talent in het zien en vinden daarvan, is dan de kunst van de fotograaf.
    Wil je echt volledig je eigen verdienste hebben, dan moet je de studio in, zelf die lampen neer zetten, zelf je landschap creeëren en zelf je natuur maken. Dan is het volledige je eigen verdienste. Dat is wat ik denk na het lezen van je column.
    (helaas val ik onder de categorie, hobby fotograaf met nog niet genoeg eigen stijl en ga dus vooral nog op het bekende af, maar wie weet, ooit)

  2. Door Edward Neve op 14 augustus 2019 om 22:22

    Fred Hazelhoff was voor mij destijds (dia tijdperk) de grote inspiratiebron
    om ook met “natuurfotografie” te beginnen. Het was een mooie tijd en de
    beelden konden nog niet gemanipuleerd worden zoals nu veelvuldig gebeurd in het digitale tijdperk.Het elkaar proberen te overtroeven met nog mooiere kleuren en met foto’s gemaakt in verwegistan bestond nog niet Ook in die tijd was er al veel na-aperij van
    de meest succesvolle foto’s die sporadisch in boeken en tijdschriften verschenen. Ik ben jarenlang lid geweest van fotoclubs (NFG in Nederland en BVNF in Belgie) . Ik was de competitie om het maken van de mooiste
    foto’s op zeker moment beu en ben weer lekker op eigen houtje gaan fotograferen. Een verademing ! Thans, nu “natuurfotografie” is ontaard
    in een hobby die voor velen pas achter de computer begint vind ik het jammer dat er van originaliteit in de fotografie weinig meer overeind is gebleven. Beste Johan je column is mij uit het hart gegrepen, bedankt !

  3. Door Peter Roques op 14 augustus 2019 om 22:19

    Je artikel snijdt hout, Johan
    Je stelt hiermee precies datgene aan de orde waar ik zelf als fanatieke amateur tegen aanloop: het gevoel dat mooie foto’s maken aan ongeschreven regels wordt gebonden en door het grotere deel van de fotografen zo wordt nagestreeft en de maat van natuurfotografie is.
    Ik heb geen zin om zo vroeg op te staan om te maken wat anderen ook maken. Likes streef ik niet na maar wel kan ik wat waardering zeer waarderen … .
    Ik probeer mijn eigen weg te vinden en stijl te ontwikkelen.
    Jouw stuk sterkt mij daarin en blijkbaar geldt ook voor anderen.
    Dank daarvoor.

  4. Door Henk Hoogink op 13 augustus 2019 om 23:14

    Johan, gezien de vele reacties op jouw column, is de (fotografie) verzadiging toegeslagen. Heel begrijpelijk met de mogelijkheden die de digitale fotografie ons heeft gebracht. Op de apparatuur na, kost (veel) fotograferen niks meer in vergelijking met het analoge tijdperk. De kwaliteit van apparatuur, ook de camera van de smartphone, levert eerder “betere” foto’s en de mogelijkheden met nabewerken, doen er nog een schep bovenop. Daar komt bij dat nogal wat fotografen de tijd en het geld om al die platen op hotspots na te maken. Zo zijn er nog wel andere voorbeelden van verzadiging te bedenken.
    Ik ben het ook helemaal zat en omdat ik ook graag schrijf, kwam ik op het idee om fotoverhalen te maken. Uit mijn voorraadje van zo’n 35.000 foto’s op de harde schijf haal ik voorlopig inspiratie genoeg.
    Misschien ook een idee voor andere fotografen. De series maak ik via: myalbum.com.
    Hieronder een link als voorbeeld.
    https://myalbum.com/album/8DCkrXiYfAaD

  5. Door Christine Wolters op 13 augustus 2019 om 20:24

    Helemaal mee eens, ik ben al die bewerkte foto’s die ik op oa FB zie langskomen helemaal beu. Iedere lucht ziet er hetzelfde uit, prachtig rood, roze en oranje, toch gek, dat ik dat soort luchten zelf nooit zie.
    Ik ben super amateur fotografe, maak wel eens foto’s tijdens huwelijksjubileum, huwelijk etc maar bewerken doe ik ze niet. Probeer de beste foto van het moment te maken, precies zoals het was. Tot nu toe geen negatieve reacties ontvangen.

  6. Door Gert-Jan op 13 augustus 2019 om 20:06

    Leuk stuk Johan.ik zelf plaats geen foto,s op social media nooit en te nimmer en op Nederpix ben ik er jaren terug ook mee gestopt. Was er helemaal klaar mee . Ik fotografeer wanneer ik dat en hoe ik dat wil, zeg maar fotografie next LVL

  7. Mooi omschreven. De mooiste plaatjes schiet je als een onderwerp of compositie klopt. Dat hoeft niet met zonsopkomst of ondergang. Ik, amateur, heb me zelfs afgemeld bij een fotografie FB pagina waar de foto’s overduidelijk mooier gemaakt waren dan het vastleggen van het mooie moment was. Een eenvoudige niet bewerkte foto werd er niet geplaatst. Ik geniet van alle mooie foto’s die langskomen.

    1. Uiteindelijk mag alles… dat is de essentie van kunst. Dus ook mooier maken dan de werkelijkheid, dat deden schilders sinds de 17e eeuw niet anders. Dat heet niet de werkelijkheid weergeven maar een egien werkelijkheid creëren, een eigen wereld waarin je laat zien hoe jij de wereld ziet of graag zou willen zien. Maar je moet daar wel eerlijk over zijn. Voor schilders is dat nogal evident maar fotografen kunnen doen alsof…

  8. Door Bettine M op 12 augustus 2019 om 14:31

    Om over na te denken dit stukje .Mensen die workshops geven ,of een artikel schrijven ,daar kan de ( gewone fotograaf zich mooi door laten inspireren ) ,ze zijn toch de vakmensen ,al dan niet zelfbenoemt .Als de gewone fotograaf dan ook ook het niveau van de leermeesters bereikt moet het weer ineens weer anders .Ik was twee jaar geleden bij een lezing van Johan ,vond het wat langdradig ,na de tiende kievitsbloem in weer een ondergaande of opkomende zon was ik er wel klaar mee .Aardig om te lezen dat hij nu ,of nu pas ook inziet dat hij helemaal verkeerd ,zeg maar saai bezig was .

  9. Wat een heerlijke collum! Natuurlijk zijn de Hallelujah foto’s prachtig en amazing en 👏👏🔝, maar als er dan in 5 minuten tijd ineens 60 fotografen om me heen staan op de bloeiende Posbank…. Allemaal dezelfde stock foto aan het maken, of bijna dezelfde . Dan denk ik, op dit tijdstip zie je mij hier nooit meer terug. Instagram staat er vol met van alles van hetzelfde, feature hier en daar. Allemaal prachtig, ik maak ze zelf ook. Maar voor mij te veel eenheidsworst. Je eigen weg zoeken, de Instagram trends achter je laten, dan ontwikkel je jezelf als fotograaf.

    1. Klopt helemaal… inmiddels zie ik alle Posbank foto’s weer verschijnen die ik ieder jaar zie verschijnen, velen letterlijk hetzelfde. Let wel, ik gun iedereen hun plezier en natuurbeleving maar fotografisch is het weinig uniek. Ook dat is overigens prima, niemand hoeft uniek of vernieuwend te zijn maar het is – in mijn ogen – wel jammer dat we allemaal naar dezelfde onderwerpen blijven hollen en dezelfde foto’s blijven liken. Er is blijkbaar een norm ontstaan over wat mooi is en wat je op elk moment van het jaar dient te fotograferen. Daardoor verdwijnt het eigen karakter van fotografie als expressie van je eigen ervaringen en gevoelens, dan ben je alleen maar aan het namaken wat anderen doen.

  10. Je ziet wat je fotografeert ,of je fotografeert wat je ziet !! Iets om over na te denken !

  11. Geweldig stukje en fijn geschreven. Jij weet wel hoe je reacties scoort:) Zijn waardevoller dan die nietszeggende likes. Ik doe ook zonsop- en zonsondergangfotografie. Vind ik leuk. Scoort er over het algemeen weinig likes mee. Waarschijnlijk niet goed genoeg of ik gebruik in de nabewerking te weinig ‘viltstiften’. Veroorzaakt twijfel en werkt niet zo motiverend. Maar dat ontneemt me het plezier in de fotografie niet. En juist het ‘moeilijke licht’ dat je voor zonsop- en na ondergang hebt is een uitdaging waarvan je blijft leren. Snoeihard licht overdags trouwens ook maar vrouwlief maakt dan met haar simpele telefoontje net zo mooie foto’s als ik met mijn dure spiegelreflex en lenzen. Want dat verschil in kwaliteit ziet de niet kritische burger op het internet niet. Net zoals die oververzadigde beelden van dat ‘Hallelujah licht’ want weten zij veel dat het in het echt eigenlijk maar een fletse bedoening was. Waar ga je voor, voor een juichstemming van ‘mijn foto op TV’ die geen cent oplevert of voor veel likes op sociaal media of blijf je gewoon je best doen en dan vooral kritisch op jezelf blijven? En dat laatste is zeker niet het leukste in je hobby maar dat het beter moet is wel een goede drive. Daarom blijf ik op zoek naar dat ‘Hallelujah licht’, een kwestie van heel veel weersites en radars doorspitten en zorgen dat je op het juiste moment op de juiste plek bent. Uit eigen ervaring kan ik wel zeggen dat zo’n moment maar 4 a 5 keer per jaar in Nederland voorkomt en zelfs dan zijn er nog verbeterpuntjes. En weet je wanneer je het allermooiste licht hebt, als ‘s morgens de wekker niet gaat en je heerlijk met de ogen dicht nog ff lekker kunt dromen van schitterende foto’s die je maakt die de wereld versteld doen staan. En dan bij opstaan het internet ff checken om te zien wat de plaatselijke landschapsfotografen er die ochtend van hebben gemaakt. En tot de conclusie komt dat die totaal niet in de buurt komen van de foto’s die ik die morgen zag. Een soort like die heel veel voldoening geeft 🙂

    1. Mijn doel is om mensen na te laten denken en vooral te schoppen tegen allerlei ‘regels’ en ‘normen’ die we elkaar en onszelf (zeker ook mede dankzij de social media) hebben opgelegd. We hebben blijkbaar gezamenlijk bepaald wat ‘mooi’ is, wat je ‘moet’ fotograferen als je natuurfotografie beoefend en dat je foto’s maakt voor de likes… het wordt tijd om daar maar eens van af te stappen.

  12. Door Yolanda Sciarone op 11 augustus 2019 om 23:39

    Leuke column, mooi geschreven, maar dat je die ontdekking nu pas doet, verbaast mij. Aan de andere kant ben je sneller dan je Nederlandse collega’s.

    Ik ben een middelmatige amateur. Dus lig niet wakker van mijn reactie. Maar het amateurzijn maakt wel dat ik in de beschikbare tijd creatief aan de slag moet om een mooi beeld te maken. “Elk nadeel heb zijn voordeel”.

    Nu maar hopen dat je collega’s je volgen, zodat wij als amateurs bij de professionals weer wat inspiratie kunnen opdoen.

    1. Hoi Yolanda, je eerste zinnen doen mij een beetje verbazen als ik eerlijk ben. Bedenk dat ik columnist ben, mijn doel is mensen te laten nadenken en wat stof te doen opwaaien… het is niet een letterlijke weergave van hoe ik echt ben of denk 😉

      Verder zeg je iets over mijn ‘Nederlandse collega’s’, blijkbaar heb jij ervaringen of ideeën bij Nederlandse Natuurfotografen?

      1. Door Yolanda Sciarone op 12 augustus 2019 om 22:59

        Ha, ha, maar ik reageer natuurlijk op wat je schrijft! Het is natuurlijk en, en. Ik weet ook wel wat mooie omstandigheden kunnen doen voor een op zichzelf simpel stukje natuur.

        Ja, ik volg workshops en lezingen en kijk op websites. Wanneer je dat voor het eerst doet, denk je wauw, mooi etc. Maar als je terugkomt, zie je vaak meer van hetzelfde. Nog steeds mooi, maar niet meer verrassend.
        En ik ben bang dat het ambassadeur-zijn van producten sommige fotografen beperkt.

        Zelf ben ik (nogmaals op amateurniveau) altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen. Niet alleen in de fotografie trouwens.

        En zo super origineel ben ik nou ook weer niet. Je pikt het altijd ergens op of vandaan.

  13. Helemaal mee eens, creativiteit zit niet in de omstandigheden maar in de fotograaf

  14. Door Egon Kraak op 11 augustus 2019 om 16:35

    Ha Johan, koren op mijne molen!

    Maak jij mooie foto’s? Of foto’s van mooie omstandigheden / onderwerpen?
    – ik ben eigenlijk nooit meer met ‘mooi’ bezig als het om natuurfoto’s gaat. Vroeger wel hoor. En waarom zou je je ook niet vermaken met ‘guilty pleasures’?
    Maak jij je eigen foto’s …
    – Ja
    Like jij een foto …
    – Ik ‘like’ niet 😛
    Laat jij je opnaaien door andere fotografen …
    – Neen
    Fotografeer je alleen met ‘mooi’ licht …
    – Neen

    Kleine poging tot beknopte analyse: wanneer je met “mooi” of “mooi licht” bezig bent is dát je eigenlijke onderwerp en gaat vaak ten koste van wat je denkt dat je onderwerp is. Dat illustreer je prima met die kleurtjes-rotsen!
    De beleving ‘mooi’ is denk ik alleen essentieel voor de glamour-publieks-mode artiest want die is afhankelijk, in likes en/of pecunia, van wat de grijze massa op dat moment toevallig waardeert. Die grijze massa is niet in natuur geïnteresseerd en dus ook niet in natuurfoto’s (het geologisch verhaal dat bij jouw kleurtjes-rotsen hoort zal ze aan de derrière oxideren) tenzij die toevallig een modieuze snaar raken. Zelfs ‘kunstenaars’ gaan in de regel niet voor mooi!

    Vergelijk het anders eens met de portretten die Rembrandt gemaakt heeft (want we doen het niet voor minder 😉 ); zijn die ‘mooi’? Kundig vakwerk wel, dat staat buiten discussie, maar ze werden toch ook een heel lange tijd niet mooi gevonden en meneer v. Gogh e.a. stippelden hun eigen versies toch ook geinig bij elkaar. Vroeger (en nog) bedoelde men met een mooi portret eigenlijk vooral een goed portret. Vakwerk.

    Ik blijf erbij dat natuurfotografie bij uitstek een documentair metier is. POPfotografen (c.q. Pietje-Op-Plaatje c.q. vogelfotografen hebben het in die bekadering relatief makkelijk. Dat wil dus allemaal niet zeggen dat zij of jij geen meer of minder ‘mooi’ licht mogen gebruiken maar simpelweg dat de belichting liefst bij moet dragen maar niet mag afleiden van het bedoelde onderwerp. Als je een eik kiekt die verdrinkt in groene, rode, gele en blauwe sterretjes omdat je dat zo mooi gevonden wordt en likes oplevert ben je optische effecten aan het kieken waar toevallig een onherkenbare eik in de weg staat.
    Yes, denk er nog eens over! 😉

    1. dank voor je uitgebreide reactie

  15. Mooie foto’s kun je de hele dag maken als je creatief bent en je ogen open doet onder alle omstandigheden. Een slechte fotograaf kan ook met mooie omstandigheden en de beste apparatuur slechte foto’s maken.

    Verder zou ik me als beroepsfotograaf (of kunstenaar) niet zo druk maken om likes. Tenminste als je op zoek bent naar iets nieuws en vernieuwends. Als je wilt verkopen omdat je brood op de plank moet hebben kun je beter foto’s maken die goed scoren. Als je veeeel geld wilt verdienen moet je ook je marketinggedeelte voor elkaar hebben ziet Peter Lik.

    1. … het is een column hè 😉 (niet per se mijn real life)

  16. Lekker om te lezen. Alleen ik hou erg van het het eerste licht 😀. Gewoon omdat ik het mooi vind. Niet voor de likes 😉 Daarnaast vind ik het heerlijk om smorgens vroeg helemaal alleen in het veld te zijn. Zalig. Alleen die wekker….grrrr

    1. Dat mag… natuurlijk mag dat… zo lang het maar een eigen keuze is en niet een zogenaamde opgelegde norm

  17. Interessant onderwerp snij je aan. Online invloed/inspiratie heeft zeker impact op mijn ontwikkeling/smaak, of ik dat nu wil of niet. Ik dat denk dat het daarom ook goed is om jezelf af te vragen: Waarom fotografeer ik?

  18. Door Michel op 11 augustus 2019 om 11:23

    Leuk stukje.
    Hard licht of zacht licht, als natuurfotograaf probeer je de natuur (dat gene dat jij niet zelf hebt gemaakt) zo goed mogelijk in beeld te brengen om er de schoonheid van te laten zien, althans dat is voor mij zo. Tevens probeer ik zo veel mogelijk van de natuur te genieten, als ik daar toch ben. Likes en veren in je kont zijn er alleen maar om je echo te strelen. Als je alleen maar voor de likes gaat laat je je leiden (of lijden?) door wat anderen vinden.

    1. Is dat per se zo? Dat je de natuur zo goed en mooi mogelijk in beeld probeert te brengen? Misschien voor jou maar zeker niet voor mij… Misschien is dat wel een algemeen aanvaardde ‘norm’

  19. Door Bart Telling op 11 augustus 2019 om 10:36

    Je artikel raakt natuurlijk wel de issues waar velen mogelijk mee worstelen. Wil je je onderscheiden van andere fotografen en hoe ga je dat doen. De social media beheersen onze levens of hebben voor de ontkenners toch de nodige invloed op ons. Digitale fotografie en topcamera’s op smartphones maken fotografie voor iedereen mogelijk en hoe meer die camera’s worden gebruikt hoe meer er op het internet komt. Vroeg mijn bed uit, zeker in de zomer, is niet mijn hobby. zonsondergang is aantrekkelijker en natuurlijk bieden de bewerkingsprogramma’s een scala aan mogelijkheden. Niemand weerhoudt ons fotografen midden op de dag met hard licht aan de slag te gaan. Wij vinden zelf dat je dat niet moet doen tenzij het niet anders kan. Misschien omdraaien en wel lekker in bv zwart wit overdag gaan fotograferen. Niemand dwingt je. tenzij je alles alleen voor de likes doet, de massa te volgen. Dat doe je echt zelf. Je gooit een steen in de vijver Johan en dat vind ik altijd wel grappig om de boel een beetje op te schudden.

    1. Precies… niemand dwingt je… en toch voelen velen zich gedwongen.

  20. Wat een mooi en goed stuk kan mijn daar wel in vinden
    Bedankt

  21. Door Bert Faber op 11 augustus 2019 om 10:15

    Maak jij mooie foto’s? Of foto’s van mooie omstandigheden / onderwerpen? Ja
    Maak jij je eigen foto’s of laat je je (te veel) inspireren door wat je op de social media ziet? Ja
    Like jij een foto wegens de kunde van de fotograaf of om de mooie omstandigheden? Laatste
    Laat jij je opnaaien door andere fotografen over hoe mooi het was of gaat worden? Jazeker
    Fotografeer je alleen met ‘mooi’ licht omdat dat blijkbaar bij natuurfotografie hoort? Ja

  22. Meteen je column gedeeld. Behalve zo waar ook heerlijk geschreven. De likes? Ik vind ze steeds minder belangrijk. Ik vind het fijn wanneer een foto gewaardeerd wordt maar dan heb ik liever maar een reactie van iemand wiens mening ik op prijs stel dan veel likes.

    1. Misschien moeten we wel beginnen met onze eigen foto’s te gaan waarderen ipv de bevestiging op social media te zoeken 😉

  23. Door Pauline op 11 augustus 2019 om 08:56

    Zo herkenbaar en raak! Kunst is je (te) onderscheiden van de rest…
    Elke fotograaf houdt van licht en bijzondere omstandigheden maar t gaat erom wat jij ervan maakt en dat je het eigen maakt.
    Een goede fotograaf maakt een interpretatie en geen registratie!

    1. Is dat de definitie van kunst? Volgens mij is kunst jezelf uit te drukken, een expressie van je eigen gevoelens / boodschappen / overpeinzingen. Onderscheiding is misschien wel wat we allemaal ‘vinden’ dat we zouden moeten maar misschien hoeft dat wel helemaal niet…

      1. Door Egon Kraak op 12 augustus 2019 om 00:21

        En sinds wanneer is natuurfotografie ‘kunst’? Ik heb toevallig wel kunstacademie afd. fotografie gedaan en kan getuigen dat natuurfotografie daar totaal en absoluut not done was. Weliswaar 40 jaar geleden, maar heb sindsdien geen enkele eindexamenkandidaat gezien met natuurfotografie…
        Overigens wel volkomen eens met Johan in deze en die uitdrukking van persoonlijke expressie is nu net een prioriteit die zich slecht verdraagt met natuurfotografie terwijl het prima mogelijk is je ook in sec natuurfotografie te ‘onderscheiden’. Bij voorbeeld Hendrik van Kampen en Danny Declerq doen dat naar mijn idee op nederpix.

  24. Door Bianca Vermeer-Nieuwkerk op 11 augustus 2019 om 08:43

    Wauw, dit is precies waar ik tegen aan loop… Ik kan helaas zelden op pad met de blauwe/gouden uurtjes en ik kan ook niet ver van huis. Soms baal ik als een stekker als ik die mooie luchten zie vanuit mijn tuin. Want natuurlijk wil je dat je foto’s mooi gevonden worden (lees geliked)! En soms ben ik blij dat ik het van andere dingen moet hebben, want dat maakt dat je verder kijkt dan je neus lang is en creatief wordt. Zullen we een project beginnen met foto’s tijdens snoeihard middaglicht? Ik weet zeker dat kijkers verbaasd zullen zijn! 😉 Leuk stuk Johan!

Laat een reactie achter op Petra Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *