Menu

Onderdeel van Pixfactory

Natuurfotograaf ter biecht

"Vader, vergeef mij, ik heb gezondigd". "Vertel mijn zoon". Dan volgt mijn bekentenis van mijn grote zonde. Even is het stil. "Wat zeg je? Heb je die nog nooit gefotografeerd?". Ik proef de vertwijfeling bij meneer pastoor, een ongemakkelijke stilte volgt, de grote vraag priemt op zijn lippen. Even aarzelt hij nog, "... toch wel eens gezien mag ik hopen?". De moed zakt mij in de schoenen, als beroepsfotograaf in de biechtstoel was ik al bang voor deze vraag. Ik voldoe namelijk niet aan de 'lijst-met-onderwerpen-die-je-allemaal-moet-hebben-gefotografeerd' . "Nee, zelfs nog nooit gezien" , antwoord ik met een klein piepstemmetje. Ik kan nu liegen en met hautaine bewoording gaan vertellen dat ik er simpelweg nog nooit tijd voor heb gehad, maar dat idee laat ik varen. Nee, als meneer pastoor je iets vraag antwoordt je naar waarheid. "Oh", klinkt het met enorme teleurstelling... "ik dacht dat je een èchte natuurfotograaf was".
Dit is niet bepaald het standaardbeeld mijn zoon! Nee vader... Fotograaf: Johan van der Wielen

Ik heb nog nooit een … das gezien

Zo, het hoge woord is eruit. Mijn diepste geheim is nu algemeen bekend. Ik ben al 8 jaar beroepsfotograaf en daarvoor al 3 jaar part-time, ik fotografeer als sinds ik een klein Johannetje ben… maar ik heb nog nooit een das gefotografeerd. Zelfs nog nooit gezien, zelfs nog nooit in een dierentuin. Ik heb ooit een opgezette das gezien, maar beter wordt het niet. Ik vergaap mij aan alle dassenfoto’s op facebook, zie andere fotografen die hun volledige zomer opgeven om avond na avond naar de burchten te gaan en die het zich zelfs kunnen permitteren om dassenfoto’s te posten zonder daarbij vol trots te F5’en in de hoop op honderden likes. Ik heb geen idee waar ik een burcht zou moeten vinden, en als ik het al zou weten… geen idee hoe ik ze zou moeten benaderen of wat ik wel of niet moet doen. Ja, ik kan naar zo’n speciale hut gaan en dan onder het genot van een kop koffie bij het gezellige licht van bouwlampen door hoogkwalitatief vensterglas scharrelende zebra-marters platen. Maar dat staat mij tegen, ik ben een belevingsmens. Als ik dassen wil fotograferen, dan wel zelf gevonden.

“Mijn zoon?”

Ik ontwaak uit mijn recalcitrant gepeins en voel de harde knielbank van de biechtstoel weer onder mij. Gedwee buig ik het hoofd.

“Ja, vader?”

“Noem jij jezelf ‘natuurfotograaf’?”

De moed zakt me in de schoenen…

“Ja, vader”

“Je kent toch de ‘lijst-met-onderwerpen-die-je-allemaal-moet-hebben-gefotografeerd’ voor je jezelf ‘natuurfotograaf’ mag noemen?”

“Ja, vader”

“Heb je nog meer gezondigd, mijn zoon?”

“…Ja, vader”

Meneer Pastoor zucht…

“Vertel mijn zoon…”

Mijn top 5 van alles wat ik nog nooit heb gefotografeerd

Je kijkt verbaasd! Wie? Jij, ik zie het wel! Wie? Ja jij, de lezer. Dat kan op twee dingen duiden. Of je bent net als meneer pastoor verbaasd dat ik werkelijk nog nooit een das heb gezien, maar meer hoop ik erop dat je verbaasd bent over het feit dat het zo’n issue is. Weet je, voor mij niet. Maar je moet de mensen de kost geven die oprecht verbaasd zijn als ik ze dit vertel. Natuurlijk is die lijst er niet. Nou ja, niet bij mij en niet officieel. Maar ik heb al veel mensen meegemaakt die ervan uitgaan dat je als beroepsfotograaf sowieso dassen hebt gefotografeerd. Sterker nog, in hun ogen is er een hele lijst aan soorten en onderwerpen die iedere Nederlandse beroepsfotograaf heeft afgewerkt. Alsof je er bij de KvK niet inkomt zonder bewijs-foto’s. Nee, ik wordt soms gewoon niet voor vol aangezien als ik moet bekennen wat ik allemaal nog nooit gezien heb. En daarom, omdat het nu toch niet meer uitmaakt, ik heb van de das al opgebiecht, hierbij mijn volledige lijst. De lijst aan alles waarbij ik heb ervaren dat men ervan uitgaat dat ik er honderden goede beelden van op de plank heb liggen… maar ik in werkelijkheid nog nooit heb gezien, nog nooit ben geweest en dus nog nooit heb gefotografeerd. Lees en huiver.

#2 IJsvogel

Meteen bij deze eerste lieg ik al een klein beetje. Ik heb in 2007, op 22 december (de mooiste rijpdag die ik mij kan herinneren), een ijsvogel in een volledig berijpte boom gefotografeerd. Klein, in een hoekje, niet beeldvullend op een tak, niet met vis, niet parend, niet onderwater met bubbels, niet vol in de vlucht haarscherp naar mij toe vliegend, niet samen met andere vogels of in Ultra Wide Angle… slechts klein in een hoekje van een 8Mp foto die ik zelfs nog wat heb moeten croppen. Voor mij was dit dé ijsvogel foto, maar voor mensen waar ik mee praat telt dit niet mee. Dit zijn niet dé foto’s die bij een échte natuurfotograaf horen.

Wat vind jij? Is het goed genoeg voor 'dé ijsvogelfoto'?
Wat vind jij? Is het goed genoeg voor ‘dé ijsvogelfoto’? Fotograaf: Johan van der Wielen

#3 Hallerbos

Ik ben nog nooit van mijn leven in het fabelachtige Hallerbos geweest, zelfs niet tijdens dé tijd dat de boshyacinten bloeien in combinatie met het jonge frisse beukenblad en het daslook. Ik ken alle fantastische beelden van blauwe ondergrond en fris groen, de winnende beelden tijdens wedstrijden en de vele busladingen fotografen die elk jaar die kant op gaan. Maar ik niet. Nog nooit geweest. Dus ook geen enkel beeld van. Ik heb wel eens een groepje boshyacinten per toeval gevonden in Ierland, klein plukje bij elkaar in een rommelig bos en grijs grauw weer. Beter heb ik niet.

vind ik eindelijk een klein plukje bonshyacinten, staat er nog een lelijke stam precies middenin
Vind ik eindelijk een klein plukje boshyacinten, staat er nog een lelijke stam precies middenin. Fotograaf: Johan van der Wielen

#4 Pestvogel

Op dit moment zie ik weer foto’s op de social media van fotografen bij bosjes gelderse roos waar één van de vele invasies pestvogels aan het bessenplukken zijn. Een niet al te moeilijke soort omdat ze weinig schuw zijn en daardoor erg leuk om mee te experimenteren voor prachtige beelden in de vlucht, met bes in de lucht of met meerdere samen. Alleen niet door mij. Ik ben nog nooit bij zo’n bosje geweest. Mijn beste en tevens enige foto van een pestvogel is gemaakt in Finland, ver weg in een den, rommelige omgeving waarin je goed moet zoeken naar de vogel. Nee, schrille tegenstelling bij al die bessen-etende-beelden.

Als je héél goed zoekt kun je ergens in dit beeld een pestvogel vinden
Als je héél goed zoekt kun je ergens in dit beeld een pestvogel vinden Fotograaf: Johan van der Wielen

#5 La Hoegne

Dit prachtige kleine riviertje in de Ardennen is enorm in trek, zeker in de herfst. Omringd door kleurende bomen stroomt het water met kleine kolkjes en neemt het oude blad mee in prachtige dynamische vormen. Met dank aan Theo is dit riviertje nog populairder geworden, zeker sinds hij het te lijf ging met onderwaterhuis. Hier kun je de dynamische long-exposure beelden maken waar menigeen van smult. Maar niet door mij. Nog nooit geweest. Sterker nog, ik zou niet eens weten waar de mooiste punten liggen. Ik kan de rivier op de kaart vinden, maar waar ik dan zou moeten wezen? Geen flauw idee. Ik denk dat ik nog de beste kans maak door in het weekend de gele kentekens te volgen. Daarom hierbij maar een beeld van schuimvormen in de Leuvenemse beek, voor Nederlandse begrippen een snelstromende rivier, maar in werkelijkheid natuurlijk niets in vergelijking met La Hoegne.

Niet echt de dynamiek die je bij de echte Hoegne zou zien.. maar ik moet het er maar mee doen
Niet echt de dynamiek die je bij de echte Hoegne zou zien.. maar ik moet het er maar mee doen Fotograaf: Johan van der Wielen

Was dit alles wat je mij te vertellen had, mijn zoon?

… vraagt meneer Pastoor met een diepe zucht.

Oh nee hoor.”

Ik voel inmiddels alle schroom van mij afvallen en heb de behoefte om echt al mijn zonden op te biechten…

“Ik ben ook nog nooit met sneeuw op de Hoge Venen geweest, nog nooit met mooie ochtendmist in de Hatertse Vennen, heb alle exotische vogelsoorten als sneeuwuil op Vlieland, sperweruil in Zwolle en de terror-oehoe in Twello gemist, heb nog nooit een purperreiger gezien of een foto gemaakt van een boommarter, heb nog nooit foto’s gemaakt van etende eekhoorns of scharrelende waterrallen, heb nog nooit irisatie in de mist gefotografeerd en nog nooit lichtende nachtwolken gezien, heb nog nooit een wisent beslopen of kraanvogels gefotografeerd, nog nooit een maanboog gezien of een roerdomp gezien, nog nooit noorderlicht in Nederland gespot of goede foto’s van bliksem gemaakt, nog nooit beziggeweest met de reeënbronst of jonge vosjes, en … en … “

Dan wordt ik onderbroken

“Ja, stop maar mijn zoon … het is mij duidelijk”

Ik wacht in stilte op wat gaat komen. Zal ik absolutie krijgen? Wordt ik gestraft dat ik mijzelf ‘natuurfotograaf’ heb durven noemen? En zo ja… wat zal mijn straf worden.

“Heb je dan afgelopen jaar niets gedaan aan het vervullen van je gelofte?”

Ik voel hoop opkomen…

“Oh jawel vader… ik heb voor het eerst boomkikkers gefotografeerd, ik heb een Helios 44-2 gekocht èn ik ben op de Hoge Veluwe geweest voor tegenlichtopnames van burlende herten!”

“Dan is er nog hoop voor jou, mijn zoon. Als jij je ‘natuurfotograaf’ wil blijven noemen zul je de komende jaren aan de slag moeten met het afwerken van de lijst…”

Beteuterd kijk ik om me heen…

“…Of je zult gelukkig moeten zijn met wat je allemaal wèl doet. Aan de slag moeten gaan met waar je eigen drive en passie ligt, je eigen weg durven gaan, je niet laten leiden door wat anderen vinden dat jij zou moeten doen, je niet minder moeten voelen als je blijkbaar niet voldoet aan het algemene beeld van ‘natuurfotograaf’, maar je specialiseren in je eigen onderwerpen en beeld. Aan jou de keus.”

Heb jij ook een lijst van soorten waarvan men vindt dat je die zou moeten vastleggen?
Heb jij ook een lijst van soorten waarvan men vindt dat je die zou moeten vastleggen? Fotograaf: Johan van der Wielen

Wat vind jij?

Aan jou de keus! Die laatste woorden klinken nog steeds door in mijn hoofd. En wat vind jij? Heb jij een lijst in je hoofd waarvan je vindt dat je het eigenlijk allemaal nog zou moeten fotograferen? Laat jij je leiden door de beelden van anderen op de social media? Vind jij ook dat je eigenlijk naar al deze prachtige plekken moet gaan en deze schitterende onderwerpen moet fotograferen? Voel je je ook niet voor vol aangezien als je moet bekennen dat je bepaalde locaties nog nooit hebt bezocht, bepaalde momenten aan je voorbij hebt laten gaan of bepaalde onderwerpen nog nooit hebt gezien laat staan gefotografeerd? Heb jij ook zo’n lijst als ik? Of ben jij gelukkig met wat je wèl doet en laat jij je niet leiden door wat anderen vinden of doen? Laat het mij weten… welke keuze heb jij gemaakt?

 

Wees gegroet, Moeder Natuur, vol van schoonheid
De natuurfotograaf is met U.
Gij geeft de mooiste ochtenden,
En gezegend zij de dieren, die dartelen in uw bossen en op akkers.
Oh schone natuur, Moeder van ons allen,
Wees opengesteld voor ons fotografen,
Nu en in het uur vóór zonsopkomst.
Amen.

Geef een reactie

31 reacties

  1. G e w e l d i g ….. in uw geval over natuurfotografie, in mijn geval gewoon over de natuur beleven. Ik ben Natuurgids en voel me soms hetzelfde in gezelschap van sommigen….. Maar inderdaad, we moeten blij zijn met hetgeen we al kennen/gezien hebben enz….. Dit was écht een opkikker voor me….. Bedankt. x

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

31 reacties

  1. G e w e l d i g ….. in uw geval over natuurfotografie, in mijn geval gewoon over de natuur beleven. Ik ben Natuurgids en voel me soms hetzelfde in gezelschap van sommigen….. Maar inderdaad, we moeten blij zijn met hetgeen we al kennen/gezien hebben enz….. Dit was écht een opkikker voor me….. Bedankt. x

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Johan van der Wielen

Johan van der Wielen

Johan is altijd op zoek naar sfeer en licht; van 's morgens vroeg tot diep in de nacht. Hij is fulltime bezig met fotografie, schrijven en het organiseren van fotografiecursussen en fotoreizen

Meer columns van deze auteur

Deze artikelen vind je vast ook interessant: