HOME < INSPIRATIE < COLUMN
Column

De optocht der landschapfotografen

Ik zit in de tuin, het is de ochtend van Hemelvaartsdag. Vanochtend om 04:00 uur besloot ik dat ik niet ging fotograferen. Het aanbod om een molentje in de mist in de polder te fotograferen sloeg ik af. Voor mij staan wel statief, camera en 100-400 mm objectief. Het is al weken een drukte en kabaal van jewelste in mijn tuin. Ons vogelgastenverblijf is voor het eerst tijdelijk verhuurd aan de familie pimpelmees.

De optocht der landschapfotografen
Een plekje voor mezelf, voor zo lang als het duurt.... Fotograaf: Dave Zuuring

Is er een competitie gaande onder landschapfotografen?

Terwijl ik ongeduldig wacht op wat komen gaat – het is even stil rondom het nestkastje – check ik het laatste nieuws en social media. Uiteraard ook ’s werelds populairste postzegelverzameling, Instagram. Het lijkt alsof er een competitie gaande is onder ‘landschapsfotografen’. Op zowel Facebook als Instagram regent het foto’s van molentjes in de mist. De echte diehards hebben hun ‘geheime fotospot’ met op de voorgrond een roeibootje. Okay ik overdrijf, maar molentjes zijn hot deze dagen, de hype van de paardjes in de mist is voorbij en de tulpen liggen alweer lang achter ons. Verrassend genoeg zie ik amper foto’s van vogels.

Drukte van jewelste in mijn eigen achtertuin. Fotograaf: Dave Zuuring

Net als een sprinkhanenplaag

Als moderne vrijetijd landschapsfotograaf verwonder ik me erover dat we massaal bij hetzelfde molentje willen staan. Naast elkaar, achter elkaar of in een rij. Als je geluk hebt, sta je vooraan. Gelijktijdig steek ik ook hand in eigen boezem. Zelf schreef ik ruim een jaar of 2 geleden nog een blog voor Nederlands’ bekendste camerawinkel met als thema; Hoe fotografeer je molens?

Molentje in de mist. Fotograaf: Dave Zuuring

Inmiddels gaat het niet direct meer over molens fotograferen denk ik. Het gaat over de mooiste spot fotograferen. Wie dit het eerste vastlegt in typisch Nederlandse epische condities – mist en kleurrijke hemel – is koning van de dag. In dat licht moet mij van het hart dat het haast op een wedstrijd lijkt. Allemaal naar dezelfde fotospot. Net als een plaag sprinkhanen die van hot naar her trekt en een verwoestende hoeveelheid beelden online dumpt. Vaak blijft het bij 1, hoogstens 2 beelden van die spot om vervolgens doodleuk naar het volgende hotspotje te “springen“. Ik begrijp dat niet. Immers waar is de verbinding met je onderwerp? Waar is de verwondering voor het landschap? Of is het vastleggen van die spot de norm en likes en positieve comments scoren het doel?

Zoek en gij zult vinden

Vooruit, ik zie ook fotografen die er wel werk van maken. Om vervolgens als de barometer de juiste signalen geeft ons voor dag en dauw ernaartoe stuwt. We willen nog wel laten weten dat we zoeken naar mooie liefelijke taferelen, maar zijn wel voorzichtig dat een ander het ziet en uitvindt waar dat is. Want voor je het weet is een ander je voor en kun je aansluiten in de rij. Ook zie ik sites verschijnen die alleen maar ten doel hebben fotospots te delen om zo de optocht der fotografen te voeden. Waar is de magie van kijken en zoeken naar mooie beelden om inspiratie op te doen bij anderen gebleven? Waar is de eigen creativiteit gebleven om zelf dat mooie boslaantje, heideveld, molentje of tulpenveld te vinden?

Hotspot van de Betuwe. Fotograaf: Dave Zuuring

Of is het Corona?

Ik hoor van menig landschapsfotograaf de zucht als voor de zoveelste keer gevraagd wordt: “Waar is dit?, Hoe kom ik daar?”. Ja ook ik stel mezelf deze vraag, ‘Waar is dit?‘ Alleen ik stel hem niet meer aan anderen. Als het even kan maak ik juist liever met mijn fotovrienden een plan of ga als ik een vermoeden heb waar het is op stap om te gaan kijken, zoeken, ontdekken en alvast er een paar kiekjes te maken. En zien of de vonk overslaat om vervolgens, het liefste op het moment suprême, terug te keren. Voorbereid, want onvoorbereid een zonsopkomst gaan fotograferen waar je om 4 uur voor opstond is om chagrijnig van te worden.

Dichtbij huis. Fotograaf: Dave Zuuring

Aangezien ik momenteel zelf weinig tijd heb, blijf ik dicht bij huis. En fotografeer ik op plekken die ik ken, een verbinding mee heb en in de buurt zijn. Of is dit wat ik constateer van die optocht het effect van corona? En dat het ons fotografen meer tijd geeft om te fotograferen? En dus omdat we meer tijd hebben, we maar thuis zijn, we meer naar buiten willen om te gaan vastleggen en dus ook verder van huis gaan, ongeacht of je alleen bent?

Nieuwe plekken ontdekken en nieuwe dingen leren fotograferen. Fotograaf: Dave Zuuring

Virtueel dank je wel

Waarom en wat is het toch dat we als een optocht langs dezelfde plekken gaan? Is het een gebrek aan inspiratie vraag ik mezelf vol verwondering af? Of is het omdat Nederland een klein landje is, met veel fotografen? Okay ik heb geluk dat ik diverse fotografen mag kennen. Sommige zelfs tot mijn vrienden mag rekenen, die mij dan weer nieuwe plekken tonen en andere fotografie leren. Zoals de vennen van Oisterwijk, of zijn local patch onder de rook van Nijmegen.

Of zoals laatst, op de Hilversumse heide om voor het eerst ‘hertjes’ in de vrije natuur te fotograferen. Fotograaf: Dave Zuuring

Wat ik wil zeggen is: als je zo van fotospot naar fotospot trekt, soms letterlijke kopieën maakt van de ander zijn spot, waar geniet je dan echt van? En als je dan toch die inspiratie van een ander hebt, waarom dan op zijn minst niet even credits geven aan die fotograaf? De ander heeft veel tijd en energie gestoken in het vinden van die fotospot. Laten we dat eens niet vergeten en ze dus een soort van virtuele dank je wel geven. Vooral dat laatste gebeurt amper, helaas!! Zelf heb ik de afgelopen periode deze kracht van fotografie mogen ervaren. Naast dat ik genoten heb van deze ochtenden, andere beelden maken en leren van elkaar, maakte vooral de verhalen van de ander mijn fotobeleving compleet. En hoe leuk is het als iemand je tagged en bedankt?

Bewondering

Terug naar het nestkastje. Het geluid zwelt weer aan. Ik installeer me weer op de eerste rij. Vol bewondering zie ik hoe het patroon van de meesjes zich herhaald. Steeds een korte roep, een antwoord en een van de ouders vliegt naar het huisje. Door het oog van mijn zoeker zie ik hoe een van de jongen voor de opening zit en te eten krijgt. Als ik ’s avonds mijn foto’s inlaadt, zie ik dit moment weer terug. Ik bedenk me hoe heerlijk het is om je fotofix op deze manier in je eigen achtertuin te beleven. Geen rij, geen gedoe en vooral niet om de likes, maar omdat het kan en dus lekker dichtbij huis in eigen omgeving.

Tot op het laatste moment wordt er driftig eten bezorgd. Fotograaf: Dave Zuuring

Daarom ben ik eens benieuwd; “Heb jij een local patch voor je fotofix?”

Deel dit artikel


33
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Anneke Pereboom op 13 augustus 2020 om 12:32

    Eigenlijk is je verhaal een beetje antireclame voor de boekenserie ‘De mooiste fotolocaties…’. Die zou er een bijdrage aan kunnen leveren dat we op al deze mooie plekjes in de rij komen te staan. Die local patch daarentegen staat gelukkig in geen enkel boek. Net als jij heb ik mij dit voorjaar verschanst in een onopvallend hoekje om van daaruit door middel van mijn telefoon mijn camera te bedienen als de koolmezen in- en uitvlogen met rupsen dan wel poepzakjes. En als je dan zo naar je tuin zit te staren, is het opmerkelijk wat daar allemaal te zien is. Ik heb een geweldige tijd samen met mijn camera.

  2. Herkenbaar stukje. Zeker op Instagram zie je per seizoen de bekende plaatjes langs komen, hier en daar wel met een fris perspectief. We hebben denk ik toch een stukje kuddedier in ons allen. Het laat denk ik ook de kracht van sommige foto’s zien, die oproepen om er ook op uit te gaan en iets soortgelijks vast te leggen. Persoonlijk gaat het me meer om de omstandigheden dan om de locatie. Met het juiste licht en het liefst mist zijn er veel meer mooie plaatjes te schieten dan alleen maar van de bekende molens. Voor mijzelf werkt het toch het best om dicht bij huis meerdere keren dezelfde spots te bezoeken in steeds weer andere omstandigheden om zo alles er uit te halen. En natuurlijk kan je dan ook best eens een kijkje nemen bij een bekende spot.

    Uiteindelijk geeft een zelf ontdekt plekje mij toch altijd de meeste voldoening.

  3. Door Kees Rosenbrand op 1 juli 2020 om 09:51

    Inderdaad herkenbaar ,

    Jammer dat men tegenwoordig vaak als kudde dieren op pad gaat .
    Nu 50 + Fotografeer ik al heel wat jaren natuur objecten zo ook landschappen .
    Wel hadden we eerder geen beschikking over een digitale zoekmachine E.d , Op zich zijn digitale zoek systemen een verrijking maar I.D het haalt bij de meeste fotografen het eigen initiatief naar beneden .
    Zelf blijf ik altijd nog de struin fotograaf die vanaf zijn kinds jaren met verrekijker en camera de natuur in trok , En nog verrast het me nu ik dit op vele vakanties nog steeds zo pleeg te doen wat een voldoening het geeft als ik verwonderd om me heen kijkend en al fotograferend voor me zelf met pareltjes van foto”s thuis kom .
    Dus mijn advies trek je eigen plan probeer eens totaal wat nieuws en betreed een totaal voor jou vreemd landschap blijf onthouden wat voor foto werk je ook maakt ! Het zijn en blijven foto”s voor je zelf .
    Zo heb ik me voor mijn komende vak weer een leuke landschap foto uitdaging opgelegd . Kan ik nu al naar uitkijken ,alleen al van de voorbereiding word ik vrolijk . Dus dat zegt al genoeg .
    Vr Gr Kees

  4. Door Andre op 1 juli 2020 om 09:01

    Ik snap wat je bedoelt, ik wordt er zelfs een beetje onrustig van. Oeh dat heb ik gemist of nu moet ik er heen… Net wat jij zegt er ontstaan enorme golfbewegingen van hetzelfde onderwerp. Uiteraard maak ik mij daar ook wel eens schuldig aan, gewoon omdat ik het mooi vindt. Maar het liefste ga ik naar het Wad of naar een van de kleinere bossen bij ons in de buurt. Deze ken ik op mijn duimpje maar blijven mij altijd weer iets nieuws bieden.

    Onlangs heb ik meegewerkt aan het boek over de mooiste locaties in Noord Nederland. Hopelijk stopt dat de vragen een beetje waar iets is 🙂

    Daarnaast een goed verhaal!

    mvg Andre

  5. Door Nicolette Verdugt op 29 juni 2020 om 13:37

    Ik heb een paar local patches op loopafstand van mijn woning in Apeldoorn. Uiteraard de Veluwe maar dichterbij het Woudhuis, een klein bos aan de Oostkant van Apeldoorn. En het nog volop in ontwikkelde park Zuidbroek. Hier vind ik orchideeen, kikkers en nog veel meer mooie natuur.

  6. Door Gilbert op 29 juni 2020 om 11:30

    Wat zo typerend is dat er bijna niet geantwoord wordt op je vraag. Heb jij een local patch? Mensen lezen niet meer maar reageren alleen maar op het negatieve. Mijn local patch(es) is het Staddijkpark in Nijmegen en de Hatertse vennen met uitstapjes naar de Millingerwaard en de Ooijpolder. Plekjes waar ik precies kan vinden wat ik nodig heb. Het ‘dat wil ik ook fotograferen’ heb ik een paar jaar geleden achter me gelaten omdat het alleen maar frustratie oplevert. Ik geniet wel van de jonge steenuiltjes, vliegende herten, zeegezichten, mistige molens, duikende ijsvogels en paarse heide van de chasers en bezoekers van fotohutten.

    1. Dank je wel Gilbert en zoals gezegd als reactie onder je account ik sluit graag eens aan bij je om te leren van je geweldige macro foto’s op bekende plekken die je beschrijft. Inderdaad jammer dat de vragen die ik stel wellicht door mijn irritatie die ik op wek niet gelezen worden. MAAR dank voor jouw reactie en graag tot tot
      //Dave

  7. Door Monique Welmers op 29 juni 2020 om 07:43

    Wat een zuur stukje.
    Hoe mooi is het om foto’s te maken. En hoe leuk. Laat iedereen dat lekker doen op zijn manier. Of je nou een top fotograaf ben en super orginele foto’s maakt . Of omdat je hobby foto’s maken is en je ben nog volop aan het oefenen . Als je er maar van geniet.

    1. hahhaa Monique leuke woordspeling ‘Zuur stukje’. Het is inderdaad prachtig om foto’s te maken 100%, vandaar ook de vraag en dat ik deze kwestie middels een column aanjaag, om een ieder tot denken aan te zetten over de optocht langs. Soms is het goed om een optocht aan je voorbij te laten gaan, toch?
      Dank voor je reactie in elk geval.
      //Dave

  8. Door olav lijzenga op 28 juni 2020 om 22:50

    Fotografie is momenteel een hype,er zijn heel veel landschapsfotografen die mooie platen maken .Dus zul je ook ook op de bekende plekken veel tegenkomen. Wil je gezien worden met je foto,s dan moet je wel aparte of unieke foto,s maken met de betere standpunten op locaties waar bijna niemand komt,dus inderdaad het zoeken van goede locaties is hierin erg belangrijk. De een fotografeert voor zijn rust,de andere voor zn likes enz. tuurlijk is het leuk als men je foto,s geweldig vind maar uiteindelijk moet het jou zelf een voldaan gevoel geven toch? mischien een leuk iets voor jou volgende webinar?

    1. Hej Olav,
      Dank voor je berichtje en helemaal waar ‘Waar haal ik of je voldoening uit’! iets voor mij om goed over na te denken.
      //Dave

  9. Door Tom de Bruin op 28 juni 2020 om 18:29

    Hoi Dave
    Ten eerste vind ik je column prachtig beschreven,
    Ik ben zelf een geboren Betuwenaar, ik ken net zoals jij veel fotograven hier uit de Betuwe (Ben er zelf ook 1 van, en we hebben er 2 die denken dat ze de zelfde naam kunnen gebruiken en de hotspots claimen voor hun zelf terwijl iedereen er mag komen) wij hebben hier zeer mooie hotspots waar menig fotograaf op af komt en dan met 6 man of meer op een kluitje bij de zelfde plaats staan, hoef voor mij ook niet ik zoek zelf wel een andere hotspot,
    Maar goed ik kijk graag naar jou blauwe uur foto’s en wens je verder alle het goede toe Dave
    (PS er staan hier nog meer mooie molens hoor Dave als die in Deil bij deze ben je uitgenodigd)
    Gr. Tom

  10. Door Sarah Di Tucci op 28 juni 2020 om 18:21

    Als ik ergens een prachtfoto van een landschap tegen kom wil ik vaak weten waar het is om er ook naar toe te gaan. Niet zo zeer om er ook een foto te maken, wel om de sfeer die de foto overbrengt in het echt te proeven. Iedereen beleeft de fotografie op z’n/haar eigen manier en ja er worden een hoop foto’s van dezelfde omgeving gemaakt. Is dat erg, nee denk het niet. Maar ik begrijp de essentie van je artikel.
    Wat ik wel wil opmerken is dat ik het leuk vind dat er op jouw artikel veel reacties zijn gegeven en dat je het merendeel ook beantwoordt. Dat gebeurt niet vaak.
    Grt,
    Sarah

    1. Dank je wel voor je reactie – fijn om te lezen en horen.

  11. Als ik het zo lees kunnen we beter allemaal stoppen met fotograferen alles is immers al op tientallen manieren ( misschien wel duizenden ) op de foto gezet.Het leuke van fotografie is volgens mij wat je er zelf van maakt en wat een ander er van vindt doet er toch niet toe,je maakt toch foto’s voor jezelf en niet zozeer voor een ander.

    1. nee joh zo zwart-wit stel ik het toch niet en het gaat me er niet om of het plekje al gefotografeerd is maar wel dat je in een hoog tempo veel van hetzelfde ziet….

  12. Dubbel gevoel, herkenbaar, ik ook. Nadeel van de Social media, aan de ene kant exposure maar aan de andere kant zien dat er elke dag duizenden foto’s gemaakt worden die minstens zo goed en mooi zijn als die van jou en of nog beter. Elke dag weer een lawine van beelden wat voorbij komt. Duimpje en door naar het volgende plaatje. En soms een reactie als ik het echt bijzonder vind. Zouden al die fotografen ook zo fanatiek zijn als er geen fb of Instagram zou zijn? Fotografeer je voor de aandacht of voor jezelf en vind je het leuk dat te delen met de wereld. Zou je net zo van een gemaakte foto kunnen genieten als jij de enige bent die de foto ziet? Ik merk bij mij wel dat de drive een beetje weg is om om 3 uur op te staan om die spectaculaire foto te kunnen schieten. Verleg mijn aandacht meer naar het kleine en naar vormen en structuren en abstracte fotografie. Steeds hetzelfde blijven doen is op een gegeven moment niet leuk meer. Wil ontdekken en verwonderen, en dat kan Idd heel simpel bij het mezenkastje in je tuin. Genieten van de natuur zonder de natuur te verstoren en te vertrappen, en zeker een uitdaging om daar knappe foto’s van te maken 😉

    1. Dank je wel Arjan, inderdaad…mooie reactie….

  13. Ik heb hier gemengde gevoelens over.
    Vind dat iedereen moet fotograferen wat en waar hij wil. Wel zonder de natuur kapot te maken, wat ik veel fotografen wel zie doen die per se wel van het pad af willen waar dat niet mag.
    Maar ik vind het zelf niet leuk om hutje mutje met veel fotografen tegelijk op een plek te zijn. Daarom vermijd ik sommige plekken of kom er alleen op moment dat ik weet dat het er niet druk is. Dat heeft meer te maken met een hekel hebben aan drukte dan wat anders.
    Zelf kan ik er nog steeds van genieten als het me lukt een mooie zonsopgang te fotograferen. Met mist. En kleuren. En een paard. En water. Ook als dat allang een uitgekauwd onderwerp is. Fijn toch?
    Het is maar heel weinig fotografen gegeven, in welke tak van fotografie ook, om origineel te zijn, echt een andere blik te hebben. En dat is ook ok, we kunnen en hoeven niet allemaal vernieuwers te zijn. Bijzonder te zijn.
    Zolang we maar genieten van wat we doen. Met respect voor de natuur.

    1. Die gemengde gevoelens inclusief mijn eigen hand in eigen boezem herken ik, daarom ook juist dit stuk…. Dank voor je reactie. Top.
      //Dave

  14. Hoi Dave,

    Het is lastig om nog iets origneels te fotograferen of plekken te vinden die nog niet zijn gefotografeerd en ik denk dat dit niet alleen voor Nederland geld, maar ook voor de landen om ons heen. Ik ga vaak fietsen en neem ik de camera mee en zodoende kom ik op plekjes die de moeite waard zijn waar wel veel fietsers langskomen op een mooie dag maar niet heel veel fotografen. Ik ben bezig met een blogje hierover.

    Je weet dat ik gek ben op stadsgezichten en dan ook liefst rond zonsondergang. Ik Probeer aan mijn beelden een eigen twist te geven om op die manier iets moois te creeëren.

    Ik ga ook graag met een groepje op pad en dan gaan we ook vaak naar de bekende spots maar soms door de weersomstandigheden kun je toch weer unieke beelden maken.

    Mooi geschreven ook weer.

    Groet Robert

    1. Dank je Robert….

  15. Ik snap de namaakdrang ook niet. De plekjes opzoeken snap ik wel. Maar maak er iets unieks van. Andere hoek. S avonds ipv sochtens. Verzin iets unieks want concureren op insta lukt niet. Dan moet je gewoon vriendjes hebben.

  16. Je oordeelt wel erg hard over andere (landschaps) fotografen Dave. We leven in een heel klein kikkerlandje en alle mooie fotolocaties zijn wel zo’n beetje bekend. Het delen van die locaties is ook gewoon leuk! Het gaat namelijk niet alleen om de plek waar je fotografeert maar vooral om hoe je het fotografeert. Daarin zit de creativiteit. Ik vind het erg leuk om met meerdere mensen naar een fotolocatie te gaan en vervolgens te zien wat voor (soms verrassend) verschillende beelden er van het landschap, flora en fauna zijn gemaakt. Er zijn in Nederland veel mensen die natuurfotografie leuk vinden maar door het delen van locaties neemt het totale aantal natuurfotografen echt niet toe al kan het af en toe op plekken wel (te) druk zijn. Dat valt niemand te verwijten. De boeken met mooie fotolocaties zijn handig. Mijn eigen omgeving ken ik goed maar tijdens vakantie in Nederland gaat het boek met mooie fotolocaties mee.

  17. Landschapsfotografen lijken idd elkaar domweg te kopiëren. Je ziet overal dezelfde foto’s bijna niks origineels. Altijd met hetzelfde standpunt en tijdstippen, zelfde saaie composities, zelfde fototechnische truckjes. Maar ik bewonder een ieder die de tijd en moeite neemt om die foto’s te maken. Zelf ben ik daar namelijk veel te lui voor 🙂 Maar op een dag zal ik er op uit gaan en landschappen fotograferen en dat zal ik doen op mijn manier met mijn regels en mijn gekozen apparatuur en zelf gekozen locaties. Het liefst ergens waar geen andere foto enthousiasten zijn. (Want laten we eerlijk zijn, je moet nooit gaan fotograferen waar ook andere fotografen staan te klikken)

    Happy Shooting,
    Ridder

  18. Door Hans op 28 juni 2020 om 12:01

    Ha Dave, lollig dat – terwijl ik je stukje lees – , de rechterkant van mijn beeld wordt gevuld door een pop-up met een verzoek tot voorintekening op ‘de mooiste fotolocaties van Noord-Nederland’….. Kortom: voor iemand die zelf meewerkt aan een platform om de natuurfotografie te promoten een beetje wonderlijk om te gaan zitten janken dat het overal zo druk wordt … Misschien heeft het één wel iets met het ander te maken? Of hoe zie je dat dan? Wel je mooiste foto’s tonen, uitleggen hoe ze tot stand zijn gekomen en de complimenten in ontvangst nemen hoe mooi je het allemaal weer het opgeschreven, maar vervolgens is het dus niet wenselijk dat anderen ook eens hun geluk gaan beproeven?

    1. Als je goed leest, zul je nergens zien dat ik jank, althans ik niet, ik spreek juist mijn verwondering uit. Anderzijds steek notabene hand in eigen boezem, dus iets genuanceerder mag het wel. Hoe ik het zie is opgetekend in mijn column; “Geen rij, geen gedoe en vooral niet om de likes, maar omdat het kan en dus lekker dichtbij huis in eigen omgeving.” Dank voor je reactie 🙂

  19. Wel een beetje dubbel (ik zeg het maar netjes) om naast dit artikel een advertentie van het boek de mooiste fotolocaties van NN te zien staan.

    1. Dat kan ik me voorstellen ja dat dit dubbel overkomt. Hoewel ik nergens zeg dat je dit niet mag doen. Het gaat me meer over het beeld dat ontstaat dat we met zijn allen achter dezelfde foto’s aan gaan, en vooral dezelfde spot(s)… dan denk ik sla links of recht af…..anderzijds kun je het ook als compliment zien …

  20. Door Adri van Oudenaarden op 28 juni 2020 om 11:24

    Goed verhaal,heel herkenbaar.
    Ik fotografeer veel in mijn eigen tuin, met macro kun je alle kanten op.
    Zo heb ik mijn eigen pitch.

    Gr, Adri

  21. Door Mooiste locaties op 28 juni 2020 om 11:01

    Wat is dat spreekwoord ook alweer? “de pot verwijt de ketel…” Wat een geweldige lap tekst Dave. Zelf op een manier aan hotspots gekomen als op de manier waarvan je zelf nu de kriebels krijgt…

    1. hahahaaa….. dank voor je reactie… is het niet een column en is het ook niet zo dat juist een boel vragen gesteld worden door me? en zei ik niet: “Gelijktijdig steek ik ook hand in eigen boezem. Zelf schreef ik ruim een jaar of 2 geleden nog een blog voor …”
      Enfin of ik op dezelfde manier aan de ‘hotspots’ ben gekomen betwijfel ik. ben helaas al een poos bezig en in 2015 was het niet zo gezellig bij de ene plek als de andere nu….. ook zie en hoor ik veel geluiden waarbij ik denk ga dan kijken op de site de mooiste lokaties, waar ik ook zeker zelf als inspiratie bron kom. Dus ik zal de laatste zijn om de hand in eigen boezem te steken. Maar daar gaat het hier NIET alleen om…… kortom lees het eens rustig opnieuw, voel je niet aangesproken alleen als mooiste locaties Nederland, maar kijk ook eens naar de vragen en lees het in de tijdsgeest van nu (Corona) en Instagram op zijn piek….. Bedankt voor je reactie. mooi 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *