HOME < INSPIRATIE < COLUMN
columns

Oostvaardersplassen: the end of nature?

Deze keer geen donsjack nog aan en geen sneeuw nog in mijn ogen. Ik zit nu niet in Noorwegen zoals in maart het geval was toen ik met grote verbazing vanuit het Hoge Noorden keek naar de emotionele hectiek rond de Oostvaardersplassen discussie. Ik zit nu gewoon in Nederland, weliswaar dichterbij maar gevoelsmatig eigenlijk nog net zo ver weg. In maart moest er gevoerd worden want “de dieren gaan dood van de honger” – humaan beleid – en nu iets meer dan een half jaar later worden de ‘geredde’ dieren alsnog afgeschoten onder mom van wederom …. humaan beleid. Wat mij betreft was de discussie in maart al vol met non-issues. Nu, 9 maanden later, is er voor mij persoonlijk weinig wijsheid aan toegevoegd. Ik denk dat ik moet gaan besluiten dat de Oostvaardersplassen inderdaad mislukt is… niet wegens het gebied maar wegens de onwil van de mens om natuur gewoon natuur te laten.

Oostvaardersplassen: the end of nature?
De zon zakt voor het edelhert... hoe symbolisch Fotograaf: Johan van der Wielen

De macht van de actievoerder….

De tijd tussen mijn eerste column (Oostvaardersplassen: overmand door emotie) en nu was een vacuüm. De dieren ‘leden’, de politiek is tegen de adviezen van experts ingegaan en heeft het hoofd gebogen voor de maatschappelijk druk. “Het besluit om te voeren is niet genomen in het belang van dieren of natuur, maar omdat de openbare orde in het geding was”. En om zijn eisen kracht bij te zetten gaat de actievoerder ver, erg ver; boswachters werden met de dood bedreigd, zakken wortels met plastic en al over het hek gegooid, een dijk doorgeprikt om ‘de dieren te drinken te geven‘ en hekken opengeknipt om dieren de  ‘vrijheid‘ te geven met een levensgevaarlijke situatie van loslopende herten op de A6 tot resultaat.

Wat dat betreft zie ik veel overeenkomsten met de gele hesjes in Frankrijk, wat begint als een protest tegen beleid ontaardt tegenwoordig in no-time in anarchie. Waarbij de politiek ‘in het belang van de openbare orde’ uiteindelijk toegeeft. Ik schrik hier enorm van, als je met een grote groep maar hard genoeg schreeuwt en vervolgens de grenzen van de wet overtreedt krijg je uiteindelijk nog gelijk ook… Is dit onze maatschappij aan het worden?

Deze dieren mogen blijven… een besluit van de mens. Fotograaf: Johan van der Wielen

De stoel van onze Maker

Bij de dieren was er afgelopen half jaar even rust, bij de mens niet. De mens kon de natuur niet loslaten. Hebben we eerst een groot deel proberen te behoeden voor lijden, nu heeft een commissie bepaald hoeveel dieren er maximaal kunnen leven. Natuurlijk waren ook daar weer voor- en tegenstanders en zijn er diverse rechtszaken geweest. Maar nu is er definitief een besluit gevallen: het grote uitdunnen gaat beginnen. Speelde de mens voor God in het maken van het gebied, voor God om de dieren te ‘redden‘… wordt er nu weer voor God gespeeld om ‘mogelijk lijden te voorkomen‘. Ja mogelijk, want er is niets zeker…

Wat er nu dus gaat gebeuren is het afschieten van dieren, in volle gezondheid zonder dat er van lijden nog sprake is. Familieverbanden worden zonder natuurlijke oorzaak kapot gemaakt en het afschot van dagelijks 20 dieren tot en met maart kan niet anders dan een enorme stress in de kudde geven. En dat midden in de winterperiode waarbij de dieren juist rust nodig hebben…

De koniks worden niet geschoten maar verplaatst. Wie zegt dat het aantal over een paar jaar niet weer als vanouds is? Fotograaf: Johan van der Wielen

Rentmeesterschap

In diverse columns heb ik al aandacht besteed aan enerzijds het vreemde idee wat wij in Nederland van natuur hebben en anderzijds het gevoel dat veel mensen ook echt geen idee meer hebben wat natuur is / doet / zich gedraagt. Ik krijg het gevoel dat velen oprecht van mening zijn dat wij het rentmeesterschap over de natuur hebben. Ooit ging het geintje rond “God schiep de wereld behalve Nederland, dat schiep zichzelf” waarmee er gerefereerd werd naar de trots om nieuw land te maken. Nieuw land omdat we nieuw land nodig hadden, polders voor de landbouw. En dat is blijkbaar goed bevallen. Zo goed zelfs dat we van mening zijn geworden dat het zelfs onze plicht is, dat natuur zonder onze constante bemoeienis niet meer kan gedijen. Het lijkt er sterk op dat wij beter weten wat goed is voor natuur dan de natuur zelf.

De natuur dient zich aan onze schepping te houden

Voor het ‘maken’ van natuur zijn er strikte regels opgesteld wat natuur precies moet zijn; hoe wij vinden dat natuur eruit moet zien, welke (doel)soorten erin horen en hoe het zich dient te gedragen. Toen kwamen we erachter dat natuur zijn eigen ding ging doen en zich niet hield aan onze regels. Soorten kregen de overhand, andere verdwenen. Dat is niet de bedoeling, de natuur dient zich aan het plan te houden… kost wat kost.

Om ervoor te zorgen dat de natuur zich houdt aan onze regels en ideeën gaan we dus ingrijpen. Dat noemen we dan met een net woord ‘beheer’ maar eigenlijk spelen we weer voor God. Onder het mom van ‘veiligheid’ of ‘dierenwelzijn’ wordt er bepaald hoeveel dieren er maximaal kunnen leven. Ik wil de vergelijk met het 40-45 liever niet maken maar er bekruipt mij wel een vies gevoel; het voelt extreem rechts aan. Ondanks dat iedere ecoloog je de simpele verklaring geven dat als er niet genoeg voedsel was er simpelweg niet zoveel dieren waren, lees ik nog steeds in de media “noodzakelijk afschot wegens te kort aan voedsel“.

En de toppredator dan? Moet de mens niet voor wolf spelen? Wederom vertelt iedere ecoloog je dat in iedere natuurlijke situatie met een toppredator nog geen 10% van de dieren daadwerkelijk ten prooi vallen aan predatie. De rest gaat gewoon dood door ouderdom of zwakte. Een wolf eet alleen de zwakke en zieke dieren, net als het tot afgelopen jaar toegepaste reactieve beheer. Maar nee, de mens weet het toch beter en dus wordt er ingegrepen.

Van deze prachtige dieren worden er vanaf nu meer dan 1800 (!) afgeschoten omdat ze niet zelf dood mogen gaan… Fotograaf: Johan van der Wielen

Dan komen de zeldzame vogels terug…

Dat is het laatste wat ik hoorde. Bedenk bij deze zin even om wat voor gebied het gaat. We praten hier over de Flevopolder. Een stuk ‘land’ wat minder dan 70 jaar geleden nog volledig IJsselmeerbodem was. Ergens in de ontwikkeling van braakliggend stuk grond bedoeld voor industrie en de huidige vlakte met grazers is het tijdelijk overgenomen door destijds zeldzame vogels. Dat is natuur, wanneer we als mens even ons rentmeesterschap vergeten ontstaat er natuurlijke ontwikkeling. Soorten komen…. en gaan weer. Met de komst van de grazers zijn die vogels weer verdwenen. Maar als er niets was gedaan, was er bos gekomen… en waren de weidevogels waarschijnlijk ook verdwenen.

De zeearend kwam terug zonder dat de mens die had ‘bedacht’. Mag hij nou wel of niet blijven? Fotograaf: Johan van der Wielen

The end of nature?

Ik weet dat ik heftig klink maar waar het mij om gaat is dat ik wederom teleurgesteld ben in het natuurbeleid. Weer mag natuur geen natuur meer zijn. “Wat is dan de oplossing?” wordt mij regelmatig gevraagd. “Dieren achter een hek kunnen niet weg en dus moeten we het gebied beheren als veeteelt of dierentuin.” Hoezo? De konijnen kunnen ook niet weg van Ameland, moeten die ook automatisch beheerd worden? Zelfs de Serengeti of ander Nationaal Park heeft al dan niet natuurlijke grenzen. Uiteindelijk is toch ieder gebied begrensd?

Ik zou het liefste dat het gebied open gaat zoals ooit de bedoeling was naar onder andere de Veluwe hoewel ik vermoed dat de herten van de voedselarme zandgrond liever naar Flevoland gaan dan andersom. Sterker nog, het Oostvaardersveld is al opengesteld maar daar gaan de herten zelf niet naartoe (een paar tijdelijke bezoekers daargelaten). Blijkbaar bevalt het gebied hun toch wel. Maar anders pleit ik toch voor niets doen. Ook al hebben we de fout gemaakt te denken dat we natuur konden creëren, waarom kunnen we de boel niet gewoon met rust laten. Accepteren dat natuur zichzelf uiteindelijk altijd reguleert, of het nou de konijnen, reeën, vossen of muizen zijn. Uiteindelijk zorgt de natuur voor een evenwicht, dat is niet leuk om te zien misschien maar wel natuurlijk. Waarom mag natuur niet gewoon natuur meer zijn. Zolang wij van mening blijven dat we moeten blijven ingrijpen, beheren en creëren is er geen sprake meer van natuur.

Dit is niet leuk volgens menselijke maatstaven… maar wel natuur. Fotograaf: Johan van der Wielen

Let op… als het komende winter wederom streng gaat vriezen gaan er alsnog dieren lijden. Want het heeft niets met voedseltekort te maken of overschot aan dieren maar alles met opvetten en interen. Krijgen we dan gele hesjes langs het hek? Al met al moet ik tot de slotsom komen…. met onze constante bemoeienis is het the end of nature. 

Deel dit artikel


30
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Menno Graaf op 18 december 2018 om 21:19

    Ik hoor hier pijn en teleurstelling Johan, klopt dat? En ik ben het met je eens, ik heb mij er emotioneel voor afgesloten wat er nu gaat gebeuren. Case lost. Gelukkig wordt het gebied niet aan de plezierjagers/ lolmoordenaars over gelaten. Dat is de enige troost. Einde uniek en mooi experiment. 30 jaar hebben we een plek gehad in NL waar de natuur zijn gang kon gaan. Waar wilde dieren echt wild waren en zelf bepaalden wanneer en hoe ze stierven. En de rest van de tijd in een voor nederland ongekende vrijheid hun natuurlijke gedrag mochten tonen. Maar helaas, it’s all over now, baby blue 🙁

    1. jep, dat is inderdaad de strekking van mijn verhaal… nog even buiten het feit dat je je af moet vragen of dit experiment überhaupt zo gestart had moeten worden. Maar nu het eenmaal zo is, baal ik wel van wat er nu wederom mee gehannest wordt.

  2. Door Egon Kraak op 18 december 2018 om 17:00

    Zoals ik bij je eerdere column hieromtrent al opmerkte zijn de uitgezette herten, paarden en koeien in de OVP geen natuur maar beheersvee. Dat ze politiek als “nep-wilde-dieren” zijn benoemd doet aan deze waarheid niets af. Was de natuurlijke successie van het tegen wil en dank ontstane natuurgebied OVP eerder al ingrijpend verziekt door de verhoging van de waterstand door de RIJP in 1976, herbestemming door SBB als extensieve boerderij c.q. dierentuin maakte het helemaal af (pun intended!).
    Volkomen duidelijk is vandaag de dag dat het experiment om dit beheersvee uitdrukkelijk met natuur gelijk te stellen faliekant mislukt is en dus beëindigd moet worden. Waarom het mislukt is was mij van meet af aan duidelijk: een ongeldige premisse als uitgangspunt. – beheer en natuur zijn nu eenmaal principieel verschillende begrippen die niet gelijkgesteld kunnen worden.

    Met je uitgangspunt (ten minste een deel van de) natuur in NL nu eens natuur te laten ben ik het op zich al héél lang eens en in beginsel waren de OVP daar bij uitstek geschikt voor, maar dat is eigenlijk een andere discussie waarbij je eerst goed moet definiëren wat natuur is. Daar heerst denk ik veel verwarring over. Natuur-beleving is alweer iets heel anders om maar wat te noemen.
    Jouw “end of nature” is duidelijk een beleving. Er is nog lang geen einde van natuur in zicht. Een eerder einde van mensen als species, als onderdeel van de Aardse levende natuur ligt veel meer voor de hand.

    1. Hoi Egon, dank je wel voor je uitgebreide reactie. Toch kan ik het niet me je eens zijn. Otters zijn ook uitgezet, evenals de raven en ooievaars… dat maakt het niet automatisch beheersvee, sterker nog, het maakt het nog helemaal geen vee. In een gebied wat veel groter was dan de dieren ooit nodig hadden (in het begin) is van ‘omhekt’ nooit sprake geweest. Immers, voor de dieren was het gebied misschien wel afgesloten maar überhaupt vele malen groter dan ze ooit nodig hadden of beliepen.

      Ik blijf erbij dat wanneer je dieren ergens neerzet (nog even daargelaten of je dat als mens zou moeten doen) dat niet automatisch betekent dat je dus ook moet beheren. Het is in mijn ogen geen vee (vee heeft een eigenaar en een gebruiksdoel, beide gaat hier niet op) en het waarom van beheer ontgaat mij nog steeds…

      1. Door Egon Kraak op 19 december 2018 om 15:41

        Beste Johan, v.a.v. je reactie:
        In mijn eerdere reactie (132) onder https://www.natuurfotografie.nl/oostvaardersplassen-overmand-door-emotie/#comments_anchor had ik reeds aangegeven flora/faunavervalsingen (van plantjes tot otters, bevers, raven en ooievaars, et cetera) eveneens onder beheer te rangschikken.
        Het heeft maar een haar gescheeld of de eerste zeearenden zouden ook zijn uitgezet omdat het beheer geen geduld meer had met de reeds in gang gezette natuurlijke areaaluitbreiding. Dat er weer zeearenden zijn in NL is niet de verdienste van het OVP-beheer, dat is een vals zwaaien met de vlag van de echte natuur!
        Echter daarmee beweer ik toch niet dat zeearenden paarden zijn!? Flora/faunavervalsing is niet persé beheersvee, beheersvee is daarentegen wel altijd faunavervalsing als het beschouwd wordt als natuur.

        Laten we het niet over het veelgebruikte “hek”-argument hebben. Overal staat een al dan niet natuurlijk hek omheen. Zelfs om de Aarde, dat hek noemen we dampkring. Het is geen zinvol argument. Voor wie dat echt niet snapt wil ik het ook nog wel uitleggen maar niet nu.

        Ik noem de grazers wel degelijk beheersvee omdat, zoals ook al eerder aangegeven, een beoogd effect op natuur ook een vorm van oogst is. De ervaring zou echter allang geleerd moeten hebben dat flora/faunavervalsingen, of dat nu goedbedoelde “herintroducties” (van grazers tot bevers en al wat je meer kunt verzinnen) zijn of andere ideeën/doelstellingen, zelfs ongelukjes (zoals waterpest), zich bovenmatig vaak als invasieve exoot gedragen; bij de bevers gaat dat ook alweer die kant op. Soit, aan het “oogstcriterium” wordt mijn inziens voldaan.

        Je noemt ook dat vee een eigenaar moet hebben. Welnu, ook dat is voor alle begrazingen het geval. Slechts voor de OVP is politiek een kunstmatige uitzondering bedacht. Het praktisch waarneembaar gedrag van het beheer echter heeft desondanks laten zien dat ze zich wel degelijk als eigenaar beschouwt, zozeer zelfs dat ze op uiterst gespannen voet met onze dierenwetgeving staat die stelt dat dieren in lijden geholpen moeten worden. Wel goed blijven lezen, want ik stel niet “onrechtmatig”. Het is echter die spanning, de politieke farce, die niet uit te leggen valt en tot al de maatschappelijke onrust en actie geleid heeft. Iedere boer die zijn vee opzettelijk verwaarloost wordt in NL gewoon veroordeeld, behalve natuurboer SBB en dat weer alleen in de OVP vanwege de politiek opgelegde uitzondering.

        Uit bovenstaande blijkt dat alle andere begrazingen niet aan het manco lijden van het OVP-beheer dat zichzelf verwart met en gelijkstelt aan natuur. Hier en daar wat koeien en paarden laten grazen kan uiteraard zonder problemen toevoegen aan diversiteit als dat de doelstelling is. Maar dat doen hier en daar wat mensen laten rondlopen, hier en daar wat graven, of mesten, of verzin maar wat, ook. Crux is het hier en daar, een biotoopmatige, landschappelijke kleinschaligheid van hier net iets anders dan daar en dan liefst met beperking van dynamiek. Het is de grotendeels verdwenen kleinschaligheid die NL eertijds zoveel natuurwaarden verschafte. En uiteraard de uiterst strategische geografische ligging als deltagebied, maar die was er allang. Echte natuur 😉

  3. Wat mij betreft is er te laat ingegrepen in de ovp. Op de veluwe gebeurd precies hetzelfde. Wordt het aantal herten en zwijnen ook in toom gehouden door schieten. Hoor je niemand over. Hoop dat als er minder herten in de ovp zijn ze de populatie in toom zullen houden. Uiteraard sterven de zwakke dieren in de winter dat is idd natuur. Ik heb wel grote vraagtekens bij de grootschalige sterfte van afgelopen winter.

    1. … en waarom moet de mens dan ‘alles in toom houden’? Is dat noodzakelijk onderdeel van ons ‘menszijn’?

  4. Door K. Boom op 15 december 2018 om 13:04

    Volledig eens met Johan vd Wielen. Precies beschreven zoals ik het ook ervaar!

  5. Ben er toevallig een paar weken geleden nog geweest. Die kale, troosteloze ‘steppe’ overgeslagen maar rondom dat gebied is het best mooi. Prachtige hutten, mooie wandelpaden en er is best veel te zien, zeker qua watervogels. Mislukt, ja en nee. Mislukt is het recreatieve beleid om mensen, die niet zoveel met de natuur op hebben, te lokken naar het gebied door die grote grazers uit te zetten. Die vonden en vinden het geweldig want de kans dat ze die beesten zien is gewoon 100%. Herten en paarden, dat vind ieder mens wel mooi. Zee- en visarenden spreekt ze ook wel aan maar kleinschalig grut zoals kleine vogeltjes en zeker insecten, nee….dat zien ze niet goed en zo’n daggie uit moet ook weer niet teveel moeite kosten 🙂 Gelukt is wel dat de natuurliefhebbers, die hun ogen goed de kost geven, zeker aan hun trekken komen in de OVP. En ik denk, wie ben ik, een man die vroeger een lagere technische opleiding genoten heb en totaal niet opgevoed ben met natuur, dat de recreatieve sector een te grote invloed heeft gekregen op onze natuur en men daar ook het beleid op aanpast. Zeker nu de subsidiekraan qua natuur de laatste jaren steeds meer wordt dichtgedraaid en men ook op het onderhoud moet beknibbelen. Grote grazers houden de boel mooi kort dus dat scheelt werk. Omgezaagde bomen laten liggen ook. Enerzijds, keurig en netjes, anderzijds, een rommeltje. Niet alleen in de OVP, bijna overal wel in Nederland. Bermen maaien, dat doen ze dan weer wel overal met veel overgave, als ze dat alleen doen op onoverzichtelijke punten, oké, maar nee, gewoon overal. En de boeren de schuld geven qua achteruitgang van de weidevogels, die vogels halen toch veel van hun voedsel uit dat mooie bloeiende ‘onkruid’ langs de berm. Ach, het is eigenlijk gewoon zonde van je tijd om je nog druk te maken om de natuur, zij, die het voor het zeggen hebben, gaan gewoon hun eigen gang en het behoud van werk is belangrijker dan het behoud van de natuur. Van nat naar droog en van droog naar nat, rommelen in een ‘grijs gebied’ en schijt hebben aan wat God schiep. Natuurbeleid is ten heden dage een fosfaatbeleid, een vrouw als minister van landbouw, zij maakt wel even de dienst uit in die mannenwereld. Als men gewoon de boer laat boeren, zijn kennis en kunde mee laat wegen in ons huidige natuurbeleid dan komt het weer helemaal goed. Want herten, zal de boer zeggen, die horen thuis op de veluwe, konikspaarden heb ik nog nooit van gehoord en…huh…. waterbuffels?…die horen niet thuis op een weiland. Van grutto’s, hemelgeiten en kieviten gaan zijn ogen glinsteren, dat geluid dat ze maken, das zo mooi…Voor natuurbeleid hoef je geen studie te volgen, gewoon veel buiten zijn, je ogen goed de kost geven en genieten van hetgeen je ziet. Doen de boeren al eeuwen lang….die ‘natuurwetenschappers’ alleen als het lekker weer is 🙂

    1. dank voor je lange verhaal!

  6. Door Bob Bakker op 14 december 2018 om 23:43

    Dag Johan,
    “..the end of nature..”: Ik kan me vanuit jouw gedachtegang deze gevoelens wel indenken. Maar toch wil ik hier niet alleen maar pessimistisch over zijn.
    De vraag is natuurlijk (sorry voor het woord…) ook wat we onder “natuur” verstaan. Als je zegt: “Alles wat groeit en bloeit” (“en ons telkens weer boeit”), dan is er natuur genoeg. Zelfs de afgesneden bloemen in mijn vaas en de huisdieren in mijn huis zijn dan nog natuur.
    Als je echter onder natuur verstaat: “Een ongerept gebied waar nog nooit een mens een voet heeft gezet”, dan moet ik het helaas een beetje met je eens zijn: Dat bestaat in Nederland niet. Daar is een simpele reden voor: We zijn een klein land en ook nog eens een van de dichtstbevolkte landen in de wereld (als je de stadstaatjes en ministaatjes even niet meerekent zitten we ergens in de top 20 van ca. 200 landen). Dit betekent dat we nu eenmaal zeer nauwkeurig met onze beschikbare ruimte moeten omgaan. Elke vierkante meter van ons grondgebied wordt daarom wel ergens voor gebruikt. Er is geen “vrije” ruimte: Elk stukje grond is in gebruik bij een organisatie, een eigenaar of een beheerder. Zelfs natuur in ons land is in beheer. Zelfs de OVP worden beheerd.
    Daarover nadenkend (niet over de OVP, maar over het verschijnsel: “beheer”) moet ik echter wel concluderen dat het feit dat natuur ook beheerd wordt een groot goed is: Als er geen natuurbeheer was dan zou de meeste natuur in ons land allang ten prooi gevallen zijn aan landbouw, bewoning of industrie. Juist doordat ook de natuur in ons land beheerd wordt kunnen we op zeer veel plaatsen genieten van wat deze natuur te bieden heeft. En dat dat dan geen ongerepte natuur maar een beheerde natuur is, tja… dat komt nu eenmaal door onze landsituatie, en voor mijzelf vind ik het nog steeds vele malen beter dan helemaal geen natuur.
    Dus: Kom op Johan, het: “end of nature”-gevoel is soms wel begrijpelijk, maar het is ook nuanceerbaar en er is in ons land nog steeds veel moois om van te genieten (en om mooie foto’s van te maken, maar dat is jou wel toevertrouwd).
    Bob Bakker

    1. Hoi Bob, mooi verwoord. onder ‘natuur’ versta ik alles wat leeft en groeit, hoeft dus niet ongerept te zijn. Waar ik mij zorgen om maak is het gemak van een inmiddels bijna collectieve mening dat wij alles maar moeten beheren. Ik ben niet met je eens dat als je natuur niet beheert het ten prooi valt aan Landbouw. Maar waarom kan een bos niet gewoon ‘bos’ zijn? Zonder jaarlijkse houtkap, zonder aangeharkte paadjes, zonder doelstelling met soorten diversiteit, zonder bordjes met de 10 geboden… gewoon ‘bos’. Je mag er komen maar het is niet van jou. Je mag wandelen maar er zijn geen paden. Gewoon op bezoek in de natuur zonder aangeharkte regels of ‘beleid’. Datzelfde geldt voor mij ook voor de OVP, de Veluwe, etc. Mijn voorstel zou zijn Nederland onder te verdelen in cultuurland en natuur. Het eerste is er voor de mens en wordt beheerd (denk aan landbouw, steden, etc.), het tweede mag je op bezoek gaan maar blijven wij verder vanaf. Dat is niet van ons.

  7. Goed geschreven stuk. Vooral erg goedkoop om het weer op het bordje van de actievoerders neer te leggen.

    De schuldigen zijn de ecoloog Vera, Provincie Flevoland, de Politiek en Staatsbosbeheer. Het hele grote grazers experiment is een fiasco.

    En de grote grazers hebben mensen nodig die voor hun op komen. En dat zijn de mensen die keer op keer voor hun in weer en wind hun stem laten horen. Mensen uit alle lagen van de bevolking.

    1. Beste Anna, dank voor je reactie maar helaas kan ik het niet met je eens zijn. Natuur heeft ons niet nodig zolang wij ons er ook maar niet mee bemoeien en het leefgebied niet naar onze ideeën inrichten of beheren. Een hert heeft de mens in mijn ogen alleen als pleitbezorger nodig om te beschermen tegen diezelfde mens. Het bijvoeren was een in mijn ogen onnodige actie, evenals het afschieten… elke vorm van bemoeienis begin ik steeds meer vraagtekens bij te stellen. Alsof wij wijzer zouden zijn dan natuur zelf…

  8. Heb jij stax ook gedaan Johan 😉

  9. Johan,
    Volkomen gelijk en precies verwoord zoals het had gemoeten.

  10. Door anne baauw op 14 december 2018 om 09:18

    Johan, ben het helemaal met je eens, maar ja de grote schreeuwers krijgen weer eens hun zin…vind je een moedig man om met je eigen mening te komen in deze tijd…

    1. Door Jens Bogers op 14 december 2018 om 10:32

      Vreemd dat je Johan beticht van drogredenen, terwijl jij de enige bent die ze gebruikt. Johan heeft 100% gelijk en dat kan lastig te verkroppen te zijn.

      1. volgens mij heb je op de verkeerde persoon gereageerd 🙂

  11. Voor natuurfotografen als Lanting, Umberto en vd Wielen zijn de begraasde steppes van de Oostvaardersplassen het paradijs. Op een half uurtje van de Randstad kun je er +5.000 dieren treffen op een kale vlakte van minder dan 2.000 hectaren. Je rijdt erin met een Landcruiser, die vanwege zijn 340 gram CO2 uitstoot per kilometer Utrecht niet in mag, en je workshop zit vol. De Hollandse Serengeti, ofwel de Nieuwe Wildernis.700.000 natuurliefhebbers genoten van de film.

    Johan komt met de bekende drogredenen aan die al decennia lang door Frans Vera zijn voor gekookt. Zoals eilanden hebben ook grenzen. Nou is het wel zo dat op vele eilanden mondiaal ingevoerde zoogdieren een groot probleem vormen voor de lokale vogelsoorten. Ze vertrappen de nesten, verjagen ze en mollen de habitat. Dat kun je op de Kaap Verdische eilanden en in de Cariben goed zien. Naar Nederland verplaatst: Laat op Schiermonnikoog 15.000 grazers los en dan heb je ongeveer de grazersdichtheid van de Oostvaardersplassen. Die eilandmetafoor is dus ecologische window dressing, net zoals de andere wat sleetse voorbeelden die de revu passeren.

    Het Oostvaarderswold en de ‘corridor’ naar de Veluwe is zo’n ander luchtkasteel. Weet Johan wel dat het Horsterwold al vol damherten zit en dat er ook een omgekeerde trek kan komen? Dat er edelherten het spoor, de snelweg en Nuldernauw kunnen overgaan richting Oostvaardersplassen?

    Per saldo is een jaar of 15 terug het point-of-return voor de Oostvaardersplassen gepasseerd. Rob Bijlsma heeft dat duidelijk gedocumenteerd in 2007 na 10 jaar broedvogel kartering van de begraasde zone. Daarin heeft hij uitgebreid de desastreuze gevolgen van overbegrazing beschreven. Het verdwijnen van de egels, mollen, hazen en reeën door de komst van de door de mens ingevoerd exoten.

    Rob Bijlsma werd het gebied uitgezet want zijn boodschap beviel de ego-ecologen niet. Waarna de Oostvaardersplassen, gesteund door de Partij van de Dieren en de Faunabescherming, verder naar de ecologische afgrond rende. Onder leiding van de ego-ecologen is het gebied zo ver in soep gelopen dat alleen grove en grote maatregelen nieuwe kansen bieden, helaas is het zo. If You can’t stay the Heat stay out of the Kitchen. En wat betreft die zeearend: die nestelt anno 2018 op 15 plekken in Nederland zonder dat daar honderden kadavers blijven liggen.

    Fotograferen is vooral een kwestie van goed kijken.

    1. Beste Martijn, ik ken je redenaties net zo goed als jij de mijne kent. Zo lang de discussie op inhoud gevoerd kan worden heb ik geen moeite de degens te kruisen. Ik denk niet jij en ik elkaar gaan overtuigen maar als we het proberen kunnen we dat minstens op respectvolle wijze doen. Wat ik persoonlijk wat minder chic vind is het persoonlijk te maken zoals waarmee je je betoog nu start (hoewel ik mij wel vereerd voel in één adem genoemd te worden met Frans Lanting en Humberto Tan). mvg Johan

      1. Wiens brood men eet wiens woord men spreekt is een zegswijze die ook in de OVP op gaat, zoveel is duidelijk. Staatsbosbeheer is een zeer grote werkgever waar veel ecologische bureautjes en onderzoekers van afhankelijk zijn. We zien dus weinig kritische noten in- en uit het veld, dat is logisch. En zeker niet van natuurfotografen die graag gebruik maken van de overbevolkte vlaktes om vanuit de Toyota Landcruiser het Serengeti-gevoel te krijgen onder de rook van Almere-Buiten-Oost. Kan, niks mis mee maar het is wel jammer dat nog geen 5% van de OVP toegankelijk is. Het beeld van de buitenstaander is dus sowieso zeer beperkt. SBB laat zien wat het wil laten zien en daar werken veel media aan mee voor het ‘Perfecte Plaatje’. Medialogica inderdaad.

        Als je echter naar de feiten kijkt dan is er aan Johan’s verhaal wel wat aan te merken. Zo denkt hij dat er door de grote grazers vlaktes ontstaan waar weidevogels nestelen. En noemt hij het nauwelijks gebruikte hertentunneltje onder het spoor tussen OVP en OV-Veld als bewijs dat de herten het in de OVP veel toffer vinden dan daarbuiten. Johan weet waarschijnlijk niet dat dit tunneltje een drooggelegde duiker is die voorheen een belangrijke natte corridor was voor ijsvogel, ringslang en bever. En dat dit tunneltje van 2×3 meter op geen enkele wijze voldoet aan de basisafmetingen die RWS en natuurorganisaties hanteren voor een ‘cerviduct’. Zoals bij Woeste Hoeve, Terlet en Kootwijk te bewonderen zijn bijvoorbeeld. En dan nog dit: Het Oostvaarders Veld is in 2014 met grof geweld omgeturnd tot recreatiegebied waar wandelaars met honden welkom zijn. Zou dit mogelijk, afgezien van de minimale maatvoering, een reden kunnen zijn dat de herten niet massaal door dit tunneltje naar het OV-Veld gemigreerd zijn?

        De treurteneur die er eveneens bij gehaald wordt dat ‘echte-natuur’ in Nederland niet kan is overigens weinig valide. Er is zojuist voor 80 miljoen in de Marker Wadden gestoken terwijl ook eindelijk de Haringvlietdam op een kier gaat voor meer dynamiek. Daarbij hebben we bruinvissen en bultruggen voor de kust, broedende zeearenden en kraanvogels waar geen enkel introductieprogramma voor nodig was. En broeden er meer lepelaars en grote zilverreigers in ons land dan ooit te voren, soms gewoon langs de snelweg. Dat is best leuk hoewel het voor sommigen mogelijk niet het perfecte plaatjes oplevert.

        Huilverhalen van Vera c.s. dat wilde natuur in NL niet mag snijden geen hout, zoveel moge duidelijk zijn. Het kan daarom geen kwaad nog even aan te stippen dat OVP-roerganger Frans Vera jaren lang betoogde dat de zeearend in NL moest worden geherintroduceerd. Want uit zichzelf kon hij ons land nooit bereiken. Toen de zeearend dat wel deed was het opeens te danken aan alle kadavers die op Vera’s aanwijzingen in de OVP achterbleven. Anno 2019 nestelen 14 van de 15 zeearendparen in ons land in een biotoop met veel vis en gevogelte maar zònder grote grazerskarkassen.

        Wie de documentaire van Human over de OVP afgelopen zondag zag kwam een hoop bekende ‘talking heads’ tegen. Meest opmerkelijke was de SBB-boswachter die overgeplaatst is omdat hij niet aan het massa-afschot van de gezonde dieren in de OVP wilde meewerken. Dat kun je je voorstellen gezien zijn 37 jarig carrière als OVP-boswachter waarin hij aanvankelijk te paard zijn rondes door de hoge vegetatie reed. Maar het wordt apart als blijkt dat deze jachtakte houdende boswachter nu op de Veluwe de hertenjacht namens Staatsbosbeheer faciliteert en begeleid. Benieuwd wat de Partij van de Dieren hiervan vindt.

        Er lijkt boven de Oostvaardersplassen een wolk van The Inconvenient Truth te hangen die steeds donkerder wordt. Blijft jammer maar de hoogtijdagen van het gebied liggen al weer ruim 25 jaar achter ons toen 50% van de Nederlandse aalscholver- en lepelaarpopulaties er broedden. En er slechts enkele honderden grote grazers rondliepen. Zou daar dan toch een relatie tussen bestaan?

        Een vogel- en fotorijk 2019 gewenst!

        1. Dank voor wederom een lange reactie en ik ben blij dat deze vooral inhoudelijk is en niet persoonlijk.

  12. Door Jeanny op 14 december 2018 om 08:42

    Dit artikel verwoord exact mijn mening. Ik heb steeds gezegd de natuur regelt zichzelf. Tekort aan voedsel geeft sterfte, overschot geeft groei. Het is zo triest wat er nu gebeurt. Ik woon op fietsafstand.

  13. Door Sarah Di Tucci op 14 december 2018 om 06:48

    Het is sinds de oprichting van de OVP niet anders geweest Johan. Discussies over het wel en wee van de dieren. Voor- en tegenstanders. Een groot wanbeleid. En over een tijdje is er weer discussie want er worden nu ontelbaar veel herten afgeschoten en paarden verplaatst. Maar over een paar jaar is de hoeveelheid dieren weer hetzelfde. En dan? Maar weer afschieten? Het is zo jammer dat gedoe rondom de OVP. Het is zo’n heerlijk gebied!
    Grt,
    Sarah

    1. je verwoord mijn gedachten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *