HOME < INSPIRATIE < COLUMN
Column

Een hele goede morgen!

Het is nog donker als de wekker gaat. Terwijl ik half slaapdronken mezelf weer wil omdraaien en me afvraag welke gek op dit tijdstip vrijwillig op zou staan realiseer ik me dat het mijn eigen vrije wil is en stap ik mijn bed uit.
Als eerste kijk ik naar buiten. De lucht ziet er grauw uit en ik merk dat ik een smoes aan het bedenken ben om mijn warme bed weer in te gaan.

De zon komt op in de vroege ochtend.
Zoete kleurtjes en ochtendnevel en je bent meteen wakker. Fotograaf: Pauline Rote

Soppen in mijn schoenen

Het wordt al iets lichter als ik een half uurtje later aankom bij mijn favoriete plekje in de polder. Er hangt zelfs een vleugje ochtendnevel boven de weilanden en terwijl de lucht begint te trakteren op zoete kleurtjes ben ik op slag wakker en weet ik weer waarom ik op dit achterlijke tijdstip op zondagochtend mijn warme nest verruil voor natte voeten.
En die zijn echt kletsnat. Het enige geluid dat ik hoor is het soppen van mijn sokken in mijn niet waterdichte schoenen (‘t was een koopje) door het kletsnatte gras dat inmiddels al meer een halve meter hoog staat. Al snel ontstaat er een ochtendconcert; mijn stappen klinken als een ritmische drum en worden vergezeld door enkele rietzangers die met recht vroege vogels genoemd kunnen worden. Dat geluid doorbreekt de oorverdovende stilte van het ontwaken van de natuur op deze vroege ochtend; daar kan zelfs geen concert van mijn favoriete band tegenop.
Terwijl ik verder loop op het dijkje langs het meer zie ik een torenvalkje bidden boven mij, het is tenslotte zondag.

Solitaire vogel
Een solitaire vroege vogel bezig aan het ochtendconcert. Fotograaf: Pauliine Rote

Wollige dames en metalen kippen

Inmiddels is de lucht wat helderder en de damp trekt langzaam op. Een paar ganzen landen met veel kabaal op het meer waar een fuutje naast haar jong zwemt over het spiegelgladde water. Vanuit het gras springt een rietgors op het hek met een takje in haar bek, druk bezig met het huishouden. Een haas kiest het gelijknamige pad als hij mijn voetstappen hoort.

rietgors
Een rietgors gaat mooi op in zijn omgeving. Fotograaf: Pauline Rote

Ik loop een stukje door en word blij begroet door een kudde schapen met lammetjes en moet lachen om hun nieuwsgierigheid. Wanneer ze mijn doorgang volledig blokkeren ga ik gezellig even bij ze zitten maar wanneer ze mijn mouw en rugzak als ontbijt zien loop ik er toch maar tussendoor en ga verder.

Alsof er een kip een stuk metaal nadoet klinkt onmiskenbaar het geluid van een fazant in de buurt. Ik zie hem zitten op een hek voor mij en blijkbaar ziet hij mij ook omdat hij besluit met een luid gefladder het riet in te vliegen. De foto’s van die actie zijn in de prullenbak geland, die leken op die eerder genoemde kip.

fazant op een hek
Een fazant op een hek of een kip die een stuk metaal nadoet. Fotograaf: Pauline Rote

Het pad gaat verder langs rietkragen en water en meerdere vogels kondigen hun aanwezigheid aan. Deze ochtend is al enorm geslaagd voor mij maar kan niet meer stuk als klapperende vleugels de komst van een lepelaar aankondigen die net over mijn hoofd scheert. In een fractie van een seconde richt ik mijn teletoeter de lucht in en doe een denkbeeldig dansje als blijkt dat ik hem frontaal op de foto gekiekt heb.

Vliegende lepelaar
Klapperende vleugels kondigden deze lepelaar al aan. Fotograaf: Pauline Rote

Een serenade bij een bakkie koffie

Om bij een klein watertje te komen struin ik half door de rietkragen waartussen een klein bruggetje ligt. Als ik plots daaruit tevoorschijn kom, vliegen een paar eenden geschrokken met veel kabaal de lucht in.

geschrokken eenden
Een fotograaf uit het riet en geschrokken eenden. Fotograaf: Pauline Rote

Een tijdje sta ik bij het water te kijken naar een meerkoetje dat dobbert in de glinstering van de zon op het water als een visdiefje luid krijsend zijn komst aankondigt. Ik verwonder me over zijn vlieg-, bid- en duikkunsten en probeer die snelheid vast te leggen met mijn toeter. Ik geniet meer van het schouwspel dan ik bezig ben met technisch goede foto’s te maken maar ben toch blij als ik de snelle jongen weet te vangen met een visje in zijn bek.

Visdiefje met vis
Hebbes! Fotograaf: Pauline Rote

Sowieso zijn de foto’s die ik maak deze ochtend ondergeschikt aan de beleving; dit zijn ochtenden die vaster in mijn geheugen gaan zitten dan het geheugenkaartje in mijn camera.

Verderop tussen het riet staat een uitkijktoren vanwaar je een mooi zicht hebt op de omgeving met rietkragen, watertjes en het grote meer. Ik besluit daar mijn koffiepauze te nemen met een cracker als ontbijt. Zittend op het trappetje geniet ik van een rietzanger die naast mij op een zwiepende stengel gaat zitten en mij een privéconcert geeft. Na een tijdje heeft hij mij in de gaten maar de serenade wint het van de angst waardoor hij gedurende mijn warme bakkie gezellig bij me in de buurt blijft zingen.

rietzanger
Mijn koffiemaatje en privé(riet)zanger. Fotograaf: Pauline Rote

Wanneer hij toch het riet induikt zie ik dat de reden een bruine kiekendief is die, op zoek naar zijn ontbijt, een tijdje boven ons plekje blijft cirkelen.

bruine kiekendief
Kiekendief op zoek naar ontbijt. Fotograaf: Pauline Rote

Een goede goedemorgen

De zon begint haar warmte af te geven en als ik naar de tijd kijk blijkt het nog heel vroeg te zijn. Rustig aan vervolg ik mijn wandeling waar een jonge blauwborst zich nog net laat zien voordat hij weer opvliegt van een hekje. Ik ben op de terugweg en doe rustig aan, ondertussen genietend van de vele rietzangers en andere kleine vogeltjes. In de verte zie ik iemand kanoën op het meer die waarschijnlijk denkt dat hij de enige is in deze omgeving, zo vroeg in de ochtend.

jonge blauwborst
Een jonge blauwborst zonder blauw. Fotograaf: Pauline Rote

Wanneer ik bijna terug ben zie ik dat het strandje bij het meer al aardig vol begint te worden met mensen en hoor ik ook dito geluiden. Het is 10 uur als de eerste homo sapiens van die dag mijn pad kruist waarop we elkaar goedemorgen zeggen. En ja, dat is het zeker, dit is een hele goede morgen!

gouden morgen
Een gouden zondagmorgen. Fotograaf: Pauline Rote

Deel dit artikel


18
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Prachtig geschreven met geweldige beelden! Op deze manier beleef je wat je hebt meegemaakt. Supermooi👏🏼👌🏼

    1. Door Pauline Rote op 20 september 2021 om 13:08

      Dank je Audrey!
      En dat was mijn bedoeling, jullie meenemen de polder in! 😊

  2. Door Ron Tonkes op 19 september 2021 om 20:28

    Met plezier ben ik deze morgen met jou meegelopen Pauline, super herkenbaar van eerste tot laatste letter,
    Met een lach gelezen , deze zin vind ik werkelijk briljant
    “Sowieso zijn de foto’s die ik maak deze ochtend ondergeschikt aan de beleving; dit zijn ochtenden die vaster in mijn geheugen gaan zitten dan het geheugenkaartje in mijn camera.”
    Genieten , dit soort ochtenden zijn pareltjes , dank je wel voor deze wandeling 😉

    1. Door Pauline Rote op 19 september 2021 om 22:59

      Dankjewel voor je mooie woorden Ron! En gezellig dat je mee was!

  3. Door Gerda de Bruijne op 19 september 2021 om 19:43

    Wat ontzettend gaaf geschreven Paulien. Top hoor. Ga zo door 👍
    Geweldige foto’s 👍

    1. Door Pauline Rote op 19 september 2021 om 19:49

      Hoi Gerda,
      wat een mooie complimenten, dankjewel!
      En ik ben zeker van plan om nog lang zo door te gaan! 🙂

  4. Door Johan Bosman op 19 september 2021 om 19:11

    Hoi Pauline,
    Zo lekker geschreven en idm herkenbaar.
    Jij laat jou lezers de wandeling opnieuw beleven.
    met ook nog eens sfeervolle foto’s erbij.
    Groet
    Johan

    1. Door Pauline Rote op 19 september 2021 om 19:48

      Dank je Johan!
      Mooie complimenten, die stop ik in mijn zak!
      En ja, je herkent het zeker, heerlijk die vroege ochtenden! 🙂

  5. Pauline, heel herkenbaar, behalve de natte sokken en schoenen. Trakteer je zelf eens op laarzen tot aan je knie, die gaan echt jaar en dag mee. Ze beschermen je voor natte voeten, maar bovendien al lopend door het hoge gras, minder kans op teken. Blijf vooral genieten van dit soort prachtige ochtenden en blijf vroeg opstaan, het kost je geen energie, het geeft je energie is mijn ervaring althans.succes Karin

    1. Door Pauline Rote op 19 september 2021 om 19:46

      Dank je Karin voor je leuke reactie!
      En goede tip! Ik zet ze op mijn verlanglijstje…al heeft t soppen ook wel wat haha
      Ik blijf genieten en vroeg opstaan, dat zijn de momentjes waar je van oplaadt!

  6. Heel leuk geschreven Pauline ik heb meegenoten!

    1. Door Pauline Rote op 19 september 2021 om 19:39

      Dankjewel Anke!
      Wat fijn dat je ervan genoten hebt! 🙂

  7. Door Ellen Keizer op 19 september 2021 om 13:09

    Leuk geschreven en zo herkenbaar. Al die kleine verrassingen zijn een mooie beloning voor het vroege opstaan

    1. Door Pauline Rote op 19 september 2021 om 19:38

      Dank je Ellen!
      Echt hè, het voelt als allemaal kadootjes zo in de vroege ochtend! Das echt een beloning 🙂

  8. Hoi Pauline, door jouw leuke manier van schrijven kan ik de wandeling met je meelopen.
    Geweldig!

    1. Door Pauline Rote op 19 september 2021 om 19:37

      Hoi Mirjam,
      Wat gezellig dat je meeloopt…!
      En wat een fijne reactie, dankjewel!

  9. Door Anneke Tjipjes op 19 september 2021 om 09:40

    WAUW !!! wat heb je me meegenomen in een super gaaf verhaal met nog mooiere foto’s. Ik heb ervan genoten alsof ik mee was. Prachtig verwoord. Dankjewel hoor en ga vooral zo door 😃👍lieve groet van Anneke

    1. Door Pauline Rote op 19 september 2021 om 19:36

      Wat een heerlijk enthousiaste reactie, Anneke! Dankjewel voor je mooie woorden en compliment. En voor jou bekend terrein dus nog meer beleving denk ik! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *