HOME < INSPIRATIE < REISVERSLAGEN
reisverslagen

Wandelend door het zuidelijkste deel van Zuid-Limburg (1)

Bij Zuid-Limburg denk je aan zand- en grindpaden door heuvels die bedekt zijn met loofbossen, akkers en hagen. In de dalen vind je meanderende rivieren en er zijn diverse groeven waarvan die van de Sint Pietersberg de bekendste en grootste is. Verder vallen in het landschap de witte vakwerkhuizen erg op en vind je er menige watermolen. Ook kan je er wijngaarden aantreffen en bijna elk dorp heeft wel een café.

Zuid-Limburg
Het wandelpad voert ons vanuit het onderste bos de weide omgeving in. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Eperheide met het onderste en bovenste bos

De dag begint druilerig in ons vakantiehuisje in Vijlen. ‘s Middags rijden we richting de Eperheide met het onderste en bovenste bos, het blijft regenen. Hier lopen we de blauwe route. Het bos was voorheen een schraal weidegebied, nu staan er vooral veel oude berken waartussen beuken en haagbeuken zijn geplant en meer verspreid een aantal dennen.

Het onderste en bovenste bos zijn aangeplante bossen met veel oude berken, beuken, haagbeuken en af en toe een den. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Al lopend komen we langs salomonszegel, grote klis, veel ondergroei van adelaarsvaren en look zonder look. Er speelt hier een apart fenomeen met vlier, Amerikaanse vogelkers en hulst, maar ook planten als bosandoorn. Ze hebben namelijk vergeelde bladranden veroorzaakt door een virus. Bij tuinplanten zetten ze dat virus soms in om hetzelfde effect te bereiken bijvoorbeeld bij kardinaalsmuts.

Zuid-Limburg
Deze foto geeft een goed beeld van het landschap zoals je dat van Zuid-Limburg kunt verwachten. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Eerst lopen we door een open bosgebied met wilgen en meidoornhagen, dan door het bos naar de bosrand met uitzicht op het afwisselende landschap van bosschages, weilanden en verspreid liggende boerderijen en dorpjes. Sommige wegen zijn omzoomd met hagen. Bomen hangen over het pad. Even verder passeren we een oude verlaten mergelgroeve genaamd de krijtrotsen van Heimans. Bovenaan de groeve staan beuken, de groeve zelf is al weer volgegroeid met planten en struiken. Even voorbij de groeve horen we de wielewaal en dan staan we ineens voor een zwanger vrouwtje van de levendbarende hagedis.

Vrouwtje levendbarende hagedis, het is duidelijk te zien dat ze zwanger is en ook dat er een teek vast zit in haar flank. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Een meter verder liggen 4 wijngaardslakken waarvan 2 parend. Dan zien we de ene na de andere levenbarende hagedis en nog een eikenpage. Daarna gaat het omhoog door het bos naar het hoogst gelegen heidegebied van Nederland. Het ligt op een vuursteenplateau.

Het einde van de Sint Pietersberg groeve, het begin voor de natuur

Vandaag rijden we naar de Sint Pietersberg. Vanaf de parkeerplaats lopen we eerst onder een monumentale linde door. Bij de groeve vertelt een informatiebord ons dat de groeve helemaal geëxploiteerd is en dat hij in 2020 dicht gaat. Dit is gunstig voor de natuur, Natuurmonumenten beheert reeds het omliggende gebied en gaat de groeve overnemen, nadat deze vanaf 1926 geëxploiteerd is geweest.

Uitzicht over de groeve, delen staan onder water en in de wand rechtsachter onder de gele kraan zijn duidelijk de vuursteen lagen te zien die de mergel scheiden. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Delen van de groeve staan onder water en huisvesten al verscheidene vogels waaronder wilde eenden, meerkoeten, kuifeenden en tafeleenden. We zien dit met onze verrekijkers vanaf het ijzeren plateau dat je over de hele groeve laat uitkijken. Met ijzeren trappen gaat het naar beneden de groeve in, deels loopt dit pad door de rotsen waar je kunt zie hoe ze vroeger de mergel met behulp van hamers en lange ijzeren staven los werkten. Dit deel van de groeve is al weer begroeid en boven de groeve is topzand opgehoopt waar nu een beukenbos op groeit.

Hier is duidelijk te zien hoe men vroeger met hamers en stangen te werk ging om blokken mergel te verwijderen. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Al lopend komen we een variatie aan kalkminnende schraal grasland soorten tegen waaronder klaproos, margriet, kamille, weideklokje, theunisbloem, muskuskaasjeskruid, speerdistel, knikkende distel, slangenkruid, zwarte toorts en overal hangt bosrank. De vogels doen niet onder in aantal soorten, we zien/horen: groene specht, zwarte specht, kokmeeuw, oeverzwaluw, gaai, nijlgans, knobbelzwaan, fitis, huiszwaluw, Canadese ganzen met jongen en zwartkop.

Slangenkruid, een plant die heel veel bijen en hommels aantrekt. Fotograaf: Jaap Zuidersma

In kleinere plassen zwemmen jonge salamanders en zitten groene kikkers. Aan het andere eind van de groeve gaat het weer via ijzeren trappen omhoog en komen we bij een restaurant met aangelegde visvijver waaruit we een visser behoorlijk dikke karpers zien hengelen. Tijd voor koffie met kersenvlaai (overigens een Limburgse specialiteit). Versterkt gaan we op pad door een schraal weidegebied en daarna het bos in dat geflankeerd wordt door monstrueus grote kersenbomen (hebben we de kersen in de vlaai misschien hier aan te danken?), acacias, beuken, lindes en haagbeuken. De onderbegroeiing bestaat uit klimop die soms de grond verlaat (dat doen ze vaker, vandaar de naam) om de stam van sommige dikke bomen helemaal te omvatten.

Klimop omvat een groot uitgevallen boom. Fotograaf: Jaap Zuidersma

Er fladderen koolwitjes, dikkopjes en bruine zandoogjes rond. Bovenaan de groeve kijken we over België uit en zien een groot Herenhuis staan. Een rode wouw met prooi geeft ons de gelegenheid om hem uitgebreid te fotograferen (dat doen ze wel vaker, ze zweven onbevreesd bij je langs en/of over je heen). Na het bos volgt nog een schraal weidegebied en lopen we de kerktorens van Maastricht tegemoet terug naar de parkeerplaats.


In het tweede deel van dit verslag wandelen we langs de Geul en worden we gewezen op de aanwezigheid van de zeldzame braamparelmoervlinder en gaffelwaterjuffer.

Deel dit artikel


0
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *