HOME < PRAKTIJK < MAKING OF
Making of

Hoe fotografeer je een ree in de stad?

Bij PiXperience Springtime ga ik een verhaal vertellen over een penibele situatie waar ik vorig jaar mee werd geconfronteerd. Een situatie die rechtstreeks was voortgekomen uit de enorme corona-drukte in natuurgebieden.

Hoe fotografeer je een ree in de stad?
Portret van ree. Iso800, 1/800, f/8, 1-2/3 stop, 700mm. Fotograaf: Luc Hoogenstein

Een drama, midden in de stad

Letterlijk recht onder mijn neus ontstond een boeiend verhaal over een ree dat helemaal de weg was kwijtgeraakt. Een drama, midden in de stad. Ik volgde dit proces bijna een maand lang, vanaf het verrassende begin tot het emotionele einde. In mijn presentatie vertel ik over de achtergrond van het verhaal, de basisprincipes van storytelling, de voorbereidingen, de hoofdrolspeler, het materiaal, instellingen en natuurlijk het verhaal zelf. Maar hoe breng je nu zo’n situatie in beeld? Aan de hand van een paar voorbeelden vertel ik je hoe ik dat gedaan heb.

Fotograaf Dirk Hoogenstein drukt zijn lens tegen het hek aan, zonder hood. Fotograaf: Luc Hoogenstein

Interferentie met het hek

Een foto die niet mocht ontbreken in de reeks was een portret van het ree, waarin de hopeloosheid van de situatie tot uitdrukking kwam. Het ree was terecht gekomen op een plek die volledig omgeven was door mens-kerende, bijna 2m hoge hekken. Het gebied betreden was geen optie, want ik wilde het dier niet verstoren. Maar hoe doe je dat dan, een foto maken van een ree dat door de tralies van zijn gevangenis kijkt? Ik heb dat als volgt opgelost. Ten eerste had ik een sterke telelens nodig. Ik gebruikte hiervoor de Canon 500mm/f4 in combinatie met een Canon 1.4 converter. Als body heb ik een Canon 7D mark ll gebruikt, die nog eens een interne cropfactor van 1.6 heeft. Het totale effectieve bereik was dus 500 maal 1.4 maal 1.6 = 1.120mm. Vervolgens haalde ik mijn zonnekap van de lens af en drukte de lens tegen het hekwerk aan, waarbij het centrale deel van de lens niet werd geblokkeerd door de lens. Vervolgens het centrale AF-punt als autofocuspunt ingesteld, en daarna gewacht totdat het ree op de juiste positie kwam. Dat trucje, het verwijderen van de hood, was de reden waardoor je geen interference met het hek hebt gekregen. Als je zo dicht tegen een verstoringsbron aan zit, dan valt het hek dus weg. De foto hierboven laat zien hoe medefotograaf Dirk Hoogenstein dezelfde truc toepast.

Dirk Hoogenstein gaat als eerste het dak op, om de fotospullen aan te kunnen pakken. Fotograaf: Luc Hoogenstein

Overzichtsfoto

Een tweede beeld dat in de serie moest was een overzichtsfoto om de situatie van het ree weer te geven. Dat was een uitdaging. Dronen is verboden boven de stad, dus er was maar één optie: ik kon het dak op! Probleem: ik had een lange ladder nodig, en met mijn keukentrapje zou ik er bij lange na niet komen. Een oproep in onze buren-app leidde al snel tot een langere ladder, die, als ik heb vrijwel rechtop zette, nét boven de dakrand uit stak. Alleen omhoog klimmen was veel te link, zeker met een zware rugzak met spullen op je rug. De oplossing: drie personen. Een om de ladder goed vast te houden, een om omhoog te klimmen en de spullen aan te pakken, en een iemand om de rugzakken en statieven naar boven te brengen. Een heel gedoe en, ik geef het toe, niet iets wat ik iedereen zou aanraden. Don’t try this at home! Maar goed, het lukte, en eenmaal boven was het het waard. Nul komma nul verstoring van het ree, een eersterangs uitzicht en legio fotomogelijkheden.

Een foto van boven. Fotograaf: Luc Hoogenstein

De uitdaging

Om het overzicht goed in beeld te brengen had ik een groothoeklens nodig, die toch ook sterk genoeg was om het ree zichtbaar in beeld te brengen. Hoewel de Canon 16-35mm/f4 mijn absolute lievelingslens is, was deze niet goed genoeg voor het beeld dat ik wilde vangen. Ik moest teruggrijpen op de Canon 24-70mm/f2.8, en die klaarde de klus met verve. Uitdaging 2 was om het ree samen met een trein op de foto te krijgen. Dat betekende dus met de ns-app op de telefoon uitrekenen wanneer de trein vanaf Utrecht Centraal ongeveer bij het ree zou komen. Ik heb honderden meters over het dak moeten rennen/sluipen om ein-de-lijk dit beeld te krijgen. Maar goed, als het dan lukt, dan mag je tevreden zijn. Weer een essentieel onderdeel van het verhaal te pakken!


PiXperience Springtime

Ben je nieuwsgierig geworden naar de rest van het verhaal, de capriolen die ze uit hebben moeten halen en (natuurlijk) naar de afloop? Je bent dan meer dan welkom om dit uitzonderlijke verhaal op de PiXperience te komen bekijken! Boek daarom nu een ticket voor PiXperience Springtime op 20 en 21 maart 2021. De titel van zijn lezing is: “Storytelling: hoe maak je een goede serie”.

Deel dit artikel


0
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *