Definitie
Laten we eerst beginnen met de definitie. ICM is de afkorting van Intentional Camera Movement. Naar het Nederlands vertaald betekent het dat de camera bewust (intentional) is bewogen tijdens het maken van de foto.
Expressie
De camera bewegen tijdens het fotograferen is wat we meestal proberen te voorkomen. Daarvoor kiezen we hoge iso’s, snelle sluitertijden en zit er vibratie reductie in de lens of camera. De laatste paar jaar worden meer creatieve stromingen binnen de natuurfotografie in een groter wordende groep gewaardeerd. Door te experimenteren met onconventionele technieken verandert natuurfotografie direct van registratie naar expressie. De fotograaf geeft de foto zijn/haar eigen gevoel mee.
De meest voor de hand liggende beweging is een horizontale of verticale beweging. Die laatste zie je vaak terug bij bomen. Het verticale karakter van de boom wordt daardoor versterkt en tegelijk krijgt de foto een vervreemdende sfeer mee.
Voorbeelden van ICM
- Verticale beweging
- Horizontale beweging
- Willekeurige bewegingen
- Fotograaf en camera zijn in beweging
- Tikken op de lens
- In- of uitzoomen
- Vanuit een bewegend voertuig
- Panning
Panning is breed geaccepteerd binnen de natuurfotografie, ook bij fotografen die het niet zo hebben op ICM. Toch bewegen we de camera bewust mee met een onderwerp. Dat lijkt verdacht veel op ICM. Zo zie je maar dat het uiteindelijke resultaat zwaarder telt dan de techniek.
We kunnen twisten over het in- en uitzoomen van de lens, tijdens de opname. Is dat ICM? Letterlijk vertaald hebben we het over bewust bewegen van de camera. Tijdens het inzoomen of uitzoomen zou de camera stil op een statief kunnen staan. Daarmee valt deze aanpak, strikt gezien, niet onder de noemer ICM. Over het algemeen zie je toch een brede acceptatie om deze methode er wel onder te scharen.
Sluitertijd
Ook al ontstaan er zeer fraaie resultaten met een eenvoudige verticale of horizontale beweging, Daarmee houdt ICM natuurlijk niet op. Er zit geen enkele grens op de beweging die je maakt. Behalve jouw eigen fantasie is er geen beperking. Of ja, toch wel, dat is namelijk de sluitertijd. Alle bewegingen die je in gedachten hebt zullen binnen het tijdsbestek van de sluitertijd moeten plaatsvinden.
Om de beperkingen van sluitertijd op te heffen, zonder de foto over te belichten, kan de trukendoos op verschillende manieren geopend worden. Alles kan verzonnen worden om de hoeveelheid licht te beperken zodat je de gewenste lange sluitertijd kan instellen.
- Kies een zo laag mogelijk iso
- Een kleiner diafragma (hoog F-getal)
- Een polarisatiefilter blokkeert al snel 1 á 2 stops licht
- Een grijsfilter/ND filter
- Fotograferen onder slechte lichtomstandigheden
- Een combinatie van bovenstaande
Je hoeft je niet te beperken tot een van de truukjes. Kies gerust een combinatie die het beste bij de foto past. Zolang je de camera bewust beweegt tijdens fotograferen mag het ICM heten. Of het daarmee ook meteen een aansprekend resultaat oplevert is geheel afhankelijk van smaak en de competentie van de fotograaf.
16 reacties
Beste Daan Schoonhoven,
Wanneer wordt deze redactie die nog geen Scholekster van strandloper spec. (Bonte – of Strand- denk ik, maar is vanwege fotografisch tekortschieten niet voldoende duidelijk noch voor het niet-natuurhistorisch fotografisch doel van belang) en keer op keer ijzerenheinig doet blijk geven weinig om natuurhistorische fotografie te geven nu eens vervangen met weer echte natuurfotografen?
Wat is ICM bijna altijd niet? … natuurfotografie!
Groeten, Egon.
Egon,
Dit waren wel degelijk scholeksters. Maar dat gaat voorbij het punt van ICM. Soorten herkennen in de foto is dan niet het belangrijkste.
Heel Nederland weet intussen wel dat je niet van dit type fotografie houdt. Maar ik bewonder je vastberadenheid om deze windmolens te slechten op natuurfotografie.nl.
Blijf heerlijk vasthouden aan jouw definitie van natuurfotografie en ik zie de volgende uiting van frustratie graag voorbijkomen.
Best vermakelijk eigenlijk.
Jij ook een hele fijne kerst.
Gr Jowan
Alvast mooi dat je het vermakelijk vindt. En soort (OK, ik wil er ook nog wel scholekster in zien, of wat je maar wil – de NIA a.i. op waarneming komt met: Grote Zilverreiger, Kanoet en Drieteen 🙂 ) of andere natuurhistorische inhoud is inderdaad niet van belang – dat is nu o.a. net mijn punt. De frustratie valt mee hoor; ik ga toch nog steeds uit van een soort zelfreinigend vermogen dat weer tot echte natuurfotografie leidt al was het maar omdat natuur zoveel boeiender is. Wat meer internationaal bekeken is dit NLse feestje van nikserigheid gepresenteerd als natuurfotografie de uitzondering, zelfs bij GDT en dus niet zo ver weg, willen ze het niet meer las ik daar.
En ach, aan kerstelijke zottigheden doe ik niet, ben immers niet christelijk dus betekenis heeft het voor mij niet, ik ga toch ook niet zitten ramadannen… en dan nog de jaarlijkse eveneens typisch NLse ellendige 3-daagse vuurwerkoorlog overleven en we kunnen weer een jaar. Er is, natuurhistorisch bezien, geen jaar hetzelfde dus verveelt nooit 🙂
Groeten, Egon
Egon,
We zitten voor een groot deel op een lijn. Het gaat hier overigens om een oud hergebruikt artikel. Ik heb wat moeite om je tekst te ontrafelen, komt wat warrig over net zoals soms een ICM foto. Fotografie staat nooit stil en het is goed en logisch dat er stromingen zijn die de boel flink opschudden. Sommigen van die nieuwe invalshoeken zijn probeersels waarvan je kunt afvragen: is het kunst of een kunstje. Dat is van alle tijden. ICM is niet jouw cup of tea blijkt uit je reactie. Lang geleden won ik een prijs bij de WPOTYC met een ICM foto. Ik kende het woord ICM niet eens want dat was nog niet bedacht net zoals al die andere nieuwe technieken die nu een fraaie naam hebben. Technisch was het vooral een grote gok, het was de tijd van de dure diafilmpjes die na 36 opnamen al vol waren. Een ICM was vooral veel verspilling van duur materiaal, toch had ik ‘geluk’ met een opname van een voorjaarsbeukenbos. De camera stond opgesteld op een zware Gitzo in een bos bij Hoog Soeren, tijdens de opname – ISO 50 – gaf ik een klap op de lens wat een onsterfelijke foto opleverde. Een prijswinnaar! Terug naar het heden. Ik zoek nog steeds naar andere technieken én invalshoeken wat soms lukt en soms totaal niet. Belangrijk is wel dat ethiek met hoofdletters wordt geschreven. Voor mij geen vliegende eekhoorns of pelikanen die in de lucht vissen vangen. Dat is nadelig voor de dieren en alleen van belang voor de fotograaf. Paddenstoelen zijn in dat opzicht een stuk overzichtelijker – nu komen we bij elkaar – ook al is mijn benadering puur esthetisch, de naam van een zwam is voor mij van essentieel belang. Als ik een foto maak van een vogel dan wil ik op zijn minst de naam weten, net zoals met planten en dus ook met paddenstoelen. Niet dat ik aan wildplukken doe, het is op zijn minst handig te weten dat die grote groep Fraaie gifgordijnzwammen dodelijk giftig zijn.
Oei…precies een glas azijn gedronken 🙂
Hoi,
De foto hierboven met de vogels is ICM in combinatie met duveltje belichting neem ik aan?
Is je achtergrond dan 100 % en de vogels er boven op met 40% of zoiets? Of bewerk je je foto met vogels zodat daar met contrast in zit? Kan je wat meer zeggen over hoe je tot deze foto kwam?
Vr gr, Wil Teunissen
Hallo Wil, de foto is een enkele belichting met dus alleen ICM.
Meestal weet ik achteraf niet meer exact hoe de foto tot stand is gekomen. Dat is nu ook het geval.
Maar je hebt gelijk dat ik met contrasten in de weer ben geweest om de scholeksters te benadrukken in de foto. Door ICM gaan de contrasten verloren. In de ontwikkeling van de foto wordt dat weer gecorrigeerd.
Ik ben nu een tijdje bezig met ICM of OCB (Opzettelijke Camera Beweging) zoals ik het zelf noem en merk dat het behoorlijk lastig is om de beweging zo te maken dat het tot een enigszins interessante foto leidt.
Wel erg leuk en leerzaam om te doen, vooral omdat het resultaat altijd een verrassing is.
Deze vorm van fotografie spreekt mij enorm aan. Ik oefen deze manier van fotografie al een tijdje uit en wordt er steeds beter in. Bovendien is het een leuke bijkomstigheid in de fotografie.