HOME < PRAKTIJK < MAKING OF
Making of

Vliegende rovers

Hoe doen ze het toch? Van die ragscherpe foto’s van schuwe roofvogels zoals havik en buizerd die recht je scherm in lijken te vliegen. Een aantal fotografen lijkt zich er in gespecialiseerd te hebben en verwennen onze ogen met deze platen. Prachtig om te zien! In dit artikel probeer ik wat achtergrondinformatie te geven over hoe men te werk gaat en de daaromheen liggende discussie.

Vliegende rovers
De buizerd. Fotograaf: Ruben van Laar

Hutfotografie

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen is het belangrijk om te weten dat bijna alle soortgelijke plaatjes vanuit (vaste) schuilhutten gemaakt worden. Sporadisch ziet men kans om een havik of buizerd op een redelijke afstand te benaderen maar vaak is dit toch niet meer dan twintig meter. Het blijven natuurlijk schuwe vogels die geen rekening houden met compositie, lichtval of tijdstip. Om dit te counteren werkt men dus het best vanuit een fotohut.

Gelukkig zijn onze Lage Landen rijk aan natuurfotografen en liefhebbers die eigen hutten gebouwd hebben of hun terrein beschikbaar stellen voor mobiele hutjes. De meeste van deze hutten liggen in rustig bosrijk gebied waar men niet gestoord wordt door passerende wandelaars of andere bezoekers. Vaak kan men via desbetreffende sites reserveringen plaatsen en zo de hut voor jezelf met eventueel een fotomaatje afhuren tegen vergoeding. Deze hutten bieden vele voordelen ten opzichte van openbare vogelkijkhutten zoals je die in grote natuurgebieden vindt. Men heeft namelijk alles ingericht met het oog op fotografie. Denk hierbij aan; een laag standpunt, comfortabele stoelen, spiegelend glas, verwarming en een brede vensterbank voor je cameraspullen. De hutten zijn zo geplaatst dat men gunstig met de lichtval kan werken en ze zijn dus vaak gericht op het noorden. Zo heb je het licht in je rug en daarmee fijne mogelijkheden met hoge sluitertijden.

Landende havik. Fotograaf: Ruben van Laar

Apparatuur

Om geslaagde platen te maken tijdens een hutbezoek is het belangrijk dat je over een snelle camera met een accurate autofocus en een hoog aantal beelden per seconde beschikt. Afhankelijk van je fotografiedoel is het aantal millimeters van je lens. Zelf gebruik ik altijd een 150-600 zoomlens. Deze lens is flexibel wat ik zelf erg fijn vind. Men moet er namelijk rekening mee houden dat er niet non-stop grote roofvogels te zien zijn maar ook klein grut zoals mezen en vinken. Hiervoor heb je als vanzelf meer millimeter nodig dan voor een zittende buizerd. Heb je dan eenmaal een rover voor de lens dan kan je hem zittend mooi vastleggen met 500 millimeter maar gaat hij eenmaal op de vleugels dan zit je beter op 200 millimeter. Vandaar mijn voorkeur voor een zoomlens boven een vaste lens. Een andere mogelijkheid is het meenemen van meerdere camera’s met verschillende lenzen, zelf heb ik hier het budget niet voor en dus is een zoomlens een mooie tussenweg.

Je camera kan je meestal op statief zetten of neerleggen op een pittenzak in de vensterbank. Sommige hutten hebben de mogelijkheid om je camera te monteren op een grondplaat met balhoofd of schommelkop, hiermee ben je toch stabiel en hoef je niet zelf de hele dag zware spullen vast te houden.

Jonge buizerd. Fotograaf: Ruben van Laar

De eeuwige discussie

Na de hut en apparatuur is het nu tijd voor de vogels, want het hebben van een locatie en de juiste spullen is nog maar stap één van een geslaagde foto. Om kleine vogels aan te trekken is het strooien van vogelzaad vaak al voldoende. Dan kan je nog wat vogelpindakaas op takken smeren voor spechten of wat grotere noten neerleggen voor bijvoorbeeld gaaien. In de zomer zal dit minder effectief zijn omdat er dan minder behoefte is aan extra voedsel echter er zullen dan veel vogels komen drinken of badderen in de waterpartij.

Jonge havik. Fotograaf: Ruben van Laar

De hoofdattractie namelijk de roofvogels, laten zich minder makkelijk lokken. Hiervoor wordt vaak met een prooi gewerkt die men bij de beheerder bestelt of zelf meeneemt (indien toegestaan). Er wordt dan een duif of kwartel of er worden stukjes kip vastgeschroefd op een prominente plaats in de setting waar de roofvogel goed te bewonderen is. Veel mensen zullen hier moeite mee hebben omdat zij het idee krijgen dat er een dier gedood is voor hun fotografieplezier en het mogelijke gevaar dat de roofvogels afhankelijk worden van mensen. Zelf heb ik hier weinig moeite mee omdat ik denk dat de roofvogels uitgesproken opportunistisch zijn en dus alleen de prooi eten omdat het makkelijk is. Uiteindelijk komt het op hetzelfde neer als vogels voeren in je tuin, die zouden dan namelijk ook afhankelijk van jou kunnen worden. Daarbij staat de hut er al en wordt er ook gevoerd als er andere fotografen gebruik van maken. Waarom zou ik me dan laten weerhouden van een leuk dagje roofvogels fotograferen? Hierover zijn veel verschillende meningen en het is niet mijn intentie om iemand voor het hoofd te stoten maar misschien kan je een beter beeld vormen na het lezen van dit artikel. Zo niet, than we can agree to disagree.

 

Deel dit artikel


6
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Duidelijk artikel. Heb er zelf geen problemen mee. Vanuit een hut zijn dingen mogelijk die je doorgaans anders wel kan vergeten. (Buizerds en Torenvalken misschien daar gelaten) Ik geloof er ook niks van dat het een negatief effect heeft op de vogels. Nadeel van een hut is dat het wel heel veel van hetzelfde wordt: regelmatig kom je dezelfde setting tegen met alweer een buizerd…. Net als de talloze mezen n roodborstjes, vinken e.d. die niets meer toevoegen.

  2. “Daarbij staat de hut er al en wordt er ook gevoerd als er andere fotografen gebruik van maken. Waarom zou ik me dan laten weerhouden van een leuk dagje roofvogels fotograferen?” …… Sterk argument…..Not. Zoiets als tante Truus die geen enkel milieu-effect ziet van haar vliegreis naar Antalya, want “dat vliegtuig vliegt toch, of ik er nu wel of niet in zit”.

  3. Door Coos Wouter op 22 januari 2021 om 10:22

    Alle kritiek daargelaten, is dit wel een heel eerlijk artikel wat er werkelijk gebeurt.
    Iedereen weet het maar niemand zegt het. Chapeau Ruben, dat je dit durft open te gooien.
    Wel leuke plaatjes liken, maar de weg ernaar toe afkeuren….
    Zoals Ruben het artikel eindigt: “than we can agree to disagree”

    1. Zowel hutten als de open natuur hebben hun charmes. Mijn ervaring is dat alle hutten worden gebouwd met respect voor de natuur en vermijden van verstoringen. Net als natuurfotografie mbt een schuiltentje, drijfhut of de mobiele hut dit beoogd.
      I..h.a. is interesse in de natuur een positieve ontwikkeling. Prima artikel!

  4. Door Mark Kras op 22 januari 2021 om 08:47

    Een onthutsend zwak verhaal op het het gebied van esthetiek van natuurfotografie.
    Nergens wordt serieus aandacht besteed aan de gevolgen voor roofvogels. Welke consequenties heeft het voor hun territorium als iemand een hut neerzet. Hoe beïnvloedt het gedrag van jonge vogels. Voer je in het broedseizoen wel of niet. Roofvogels zijn toppredatoren en veel minder in aantal dan bv mezen. Ze over een kam scheren doet de consequenties te kort. Om dan de discussie alvast te sluiten met agree to disagree. Is niet sterk.
    Ik had hier dus graag meer kennis van het onderwerp natuur ipv fotografie teruggelezen.

  5. Voor buizerds hoef je helemaal geen hut te huren. Zonde van je geld. Rij gewoon de polder in, daar zitten er genoeg. Met een beetje geduld en kunde kom je met leuke platen thuis. Ook haviken zijn wel te fotograferen in de vrije natuur, maar dat kost meer tijd. Maar ik heb diverse mooie platen van haviken kunnen maken, zonder een vogel te hoeven lokken. Dat vind ik helemaal niks eigenlijk. Wat is er mooier dan een roofvogel te zien jagen? Dat maak je niet mee in zo’n betaalhut.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *