HOME < PRAKTIJK < MAKING OF
making-of

The subtle art of not making a picture

Deze titel kwam naar boven borrelen door een boek: ”The subtle art of not giving a f*ck” van Mark Manson en een hersenspinseltje over foto’s die ik niet maak. Ik vond de titel zo leuk daar moest een verhaal bij komen.

The subtle art of not making a picture
Spreeuwenwolk in Groningen. Fotograaf: Hans Schot

Intuïtief fröbelen

Zo eerst de lettergrootte maar eens op 14 gezet dat leest gemakkelijker. Ik maak na mijn vijftigste nog …. tig foto’s per dag (maar soms ook niet). Ik probeer er uit alle macht voor te zorgen dat ze iets laten zien wat ik mooi vind en zo mogelijk ook een beetje anders dan anders. Dat zijn de beelden die ik wel maak en dan word ik blij van de beelden die uit mijn toestel komen rollen. Momenten die ik met mijn trage ogen en hersens nooit heb kunnen waarnemen maar die de camera met een druk op de knop in een nieuwe realiteit omzet. Of zoals de laatste tijd als ik met Multi Exposures wat intuïtief aan de belichting fröbel, een modus kies, nog wat beweeg met mijn camera … klik, kijk naar de rimpeling op het water en er komt een onverwacht beeld die ik daarvoor niet had kunnen verzinnen.

Onverwacht beeld met rimpeling op het water – Morvan. Fotograaf: Hans Schot

Vogels

Vogels in de vlucht met korte en lange sluitertijden zijn een aangename streling voor mijn netvlies.

Twee groenlingen in duikvlucht. Fotograaf: Hans Schot

De platen waar ik zo van geniet, komen tot stand op momenten, dat ik het ratelen en klapperen van de camera voor mijn neus zat ben.

Vogel met lange sluitertijd. Fotograaf: Hans Schot

Dat zwarte kastje ff opzij schuiven om eens goed te kijken. Afgeleid door die grappige specht, die kiekeboe gaat spelen, en kijk die eigenwijze boomkruiper met zijn kromme snavel. De vluchtige geheugenkaart in mijn hoofd loopt al snel over zonder de camera te gebruiken.

Paddenstoelen

Als ik door een herfstbos wandel op zoek naar paddenstoelen. Mijn macrolens zit er op en toch heb ik nog geen zin om over de bosgrond te gaan kruipen, last van “kruipvrees”.

Het licht is gewoon nog niet wat ik zoek. De plaats is niet goed. Plotseling – hatsjioe – even kijk ik dan anders om me heen en omhoog … hé, wat een mooi bladerdak. Dat beeld wordt wel opgeslagen en pas later gebruikt.

Reflectie op een porceleinzwam. Fotograaf: Hans Schot

Vooral genieten

Ik kan ook heerlijk genieten van een ander zijn meesterlijke platen, zappend op 1x.com bijvoorbeeld, of lekker spioneren op de websites van Franse en Scandinavische fotografen die toch anders tegen zaken aankijken dan wij, vanuit een andere beleving van de natuur, een andere scholing. Die komen ook op de geheugenkaart in mijn hoofd te staan.

Druppels aan een ijsplaat – ice drop reflection. Fotograaf: Hans Schot

Pfffff …. Subtiele beelden !!!

Waar ik nu naar toe wil is dat al die subtiele beelden in mijn hoofd, waar ik geen foto van heb gemaakt, uiteindelijk leiden naar de momenten waarop ik een foto wel maak.

Die platen die komen opborrelen uit mijn eigen ziel.

Waarom pak ik mijn camera zo vaak niet, zo vaak druk ik niet af, omdat ik onbewust subtiele platen aan het maken ben in mijn hoofd.

Een levende portfolio met niet gemaakte foto’s in mijn hoofd, waar constant platen bij komen en gewist worden.

Pfffft …. Wat heb ik nu toch allemaal geschreven !!!

Deel dit artikel


17
REACTIES
BEKIJK REACTIES en PLAATS UW REACTIE
  1. Door Bert Faber op 9 augustus 2019 om 16:02

    Hee Hans, dank voor je inspirerende reactie :). Toch nog even een vraagje. Wat is de belangrijkste les die je geleerd hebt, waardoor je je eigen ontwikkeling hebt ingezet en waarvan jij denkt dat iedere natuurfotograaf die zou moeten leren, wat zou dat zijn?

    1. Door Hans Schot op 9 augustus 2019 om 17:24

      oei, Beginnen met Nederpix zie er maar eens wat op te krijgen niet scherp genoeg cultuur elementje pixeltje hier dingetje daar. Toch leer je daar heel van. Net als op school afkijken, na doen. Dat doe ik nog steeds vaak onbewust soms bewust maar dan zeg ik het wel ! Dat schept een band daar leer je van. De laatste jaren als ik aan het fotograferen ben probeer ik me in een ander te verplaatsen te verplaatsen door de vraag te stellen wat zou Bert Faber nu doen een flitser pakken of de libel half in beeld zetten. Dan doe je dat dus niet! en dan heb je een originele plaat 🙂 “I’d like to say thank you on behalf of Bert Faber & me. I hope we’ve passed the audition.” (and didn’t upset anyone) .

  2. Door Bert Faber op 9 augustus 2019 om 11:24

    Verfrissend artikeltje Hans! Wat me met name opvalt in je foto’s dat ze bijna allemaal een 2e laag hebben, waardoor je bewust moet kijken naar wat je ziet 🙂 Daarmee onderscheidt je je toch wel enigzins van de massa, die veelal rechttoerechtaan een onderwerpje fotografeert. De afsluiter over beelden die wel in je hoofd, maar nog niet door de camera vastgelegd zijn, herken ik terdege. Fijn dat je daar ook een stuk inspiratie vandaan haalt. Wat is voor jou de ultieme manier om stilte vast te leggen?

    1. Door Hans Schot op 9 augustus 2019 om 12:31

      Zo heb ik nog nooit naar mijn foto’s gekeken idd een 2de laag .Stilte.Op het strand van Schier . Als of ik Met mijn voeten op de blote kont van moeder aarde sta. De horizon vervaagt bijna geen kleur of contrast meer. Machtig met de tranen in mijn ogen.

      1. Door Bert Faber op 9 augustus 2019 om 12:48

        Zand tussen je tanden… In je reactie en het artikel komt zeer duidelijk naar boven dat je een gevoelsmens bent. Waar ik wel benieuwd naar ben is of je op pad gaat met een plan, of dat je op pad gaat, geraakt wordt door wat je tegenkomt, je fantasie laat werken en dit probeert om te zetten in een foto die op dat moment bij je gevoel past? M.a.w. is fotografie een uiting om de gevoelens van dat moment visueel weer te geven?

        1. Door Hans Schot op 9 augustus 2019 om 14:15

          Het plan bestaat meestal uit : naar een locatie gaan, wat daar dan gebeurt word door het toeval bepaalt. Maar ook door mijn gevoel. Wordt ik onderweg bijna van mijn fiets gereden, of heb ik een super leuke ontmoeting met een andere natuur liefhebber. Vaak ga ik eigenlijk wat nieuws proberen met dingen die ik al weet, en door het nieuwe element toe te voegen dan staat alles op zijn kop dat probeer ik dan weer recht te breien . Onmogelijke uitdaging vind ik wel tof een libel vliegend met een lensbaby of zo. En idd fotografie is een uiting die mijn gevoel op dat moment weer te geeft. Andersom ook. Fotografie veranderd ook mijn gevoel met kaleidografie is dat vaak. dan ben ik daar me bezig en dan veranderd er van alles .

          1. Door Bert Faber op 9 augustus 2019 om 14:30

            Voor mij is natuurfotografie een manier om tot rust te komen, buiten te zijn, mijn gedachten te verzetten. Als ik je zo volg lijkt het me dat je bruist van de ideeën en helemaal niet tot rust komt door alle creativiteit die er op dat moment door je heen stroomt. Is het niet ontzettend vermoeiend voor je om alle gedachtenspinsels om te zetten in een foto die je op dat moment voor ogen hebt?

          2. Door Hans Schot op 9 augustus 2019 om 15:15

            Bert :Voor mij is natuurfotografie een manier om tot rust te komen, buiten te zijn, mijn gedachten te verzetten. Als ik je zo volg lijkt het me dat je bruist van de ideeën en helemaal niet tot rust komt door alle creativiteit die er op dat moment door je heen stroomt. Is het niet ontzettend vermoeiend voor je om alle gedachtenspinsels om te zetten in een foto die je op dat moment voor ogen hebt? Antwoord Hans : Al die gedachten spinsels over mooie dingen maken me blij en geven energie . maar op een zeker moment is het wel op en dan moet ik ff uitrusten. Nu had ik er wat op gevonden om die spinsels in bedwang te houden door te gaan zwemmen buiten in februari. Ja idd dan moetje netjes adem blijven halen en focussen, want anders…. Het effect was fantastisch. Het buiten water is ondertussen tussen gloeiend heet. Gisteren avond met een 2de hands Olympus tough gaan zwemmen. Ik hoop dat de water temparatuur weer snel onder de 5grd komt want dan doe ik dat dus echt niet.

  3. Leuk en origineel stukje Hans. Jouw zoektochten en zielenroerselen zijn boeiend om te volgen en geven inspiratie.

    1. Door Hans Schot op 5 augustus 2019 om 09:07

      Dankje Jowan, het was me ook een genoegen om dit stukje van 2 jaar geleden weer op te pakken . Jij hebt ook eens iets geschreven over de andere zijde van het doen. Ga ik zo, eens opzoeken .

  4. Mooi artikel met hele fraaie en inspirerende foto´s. Top.
    Jouw foto´s boeien me al lang.
    Mooi vooruitzicht dat we de mooiste foto´s nog moeten gaan maken…….

    1. Door Hans Schot op 5 augustus 2019 om 09:11

      Dankje Piet, we hebben elkaar wel wat te vertellen.

  5. Door Hans Schot op 3 augustus 2019 om 12:32

    Dankje voor je gerust stelling . Dat over die Scandinavische en Franse fotografen, ik zal random wat namen geven dat zijn zeker niet allemaal natuurfotografen . door gebruik te maken van FB en IG kun je er een hoop vinden. Jonathan lhoir, Wenche Dahle, Hans Strand . Melchiorre Pizzitola, Bastien Riu, Jose Pesquero Gomez, Ritwik Roy, Horatio hornsby, FB verzamelaar maar wel een goede!

  6. interessant stukje. Zou het ook kunnen zijn dat je natuurfotografie wel eem beetje gezien hebt? Het is ook zo overdadig aanwezig sinds internet bestaat. Ik denk wel eens terug aan de tijd v dia.s en dat men het bijzonder vond dat ik een SLR had. Want dan moest je toch wel een goede fotograaf zijn. En vooral aam de tijd dat t nog stil was in t bos.

    1. Door Hans Schot op 3 augustus 2019 om 11:40

      Dankje voor je reactie, maar de gedachte dat ik klaar zou zijn met natuurfotografie is nog niet bij me opgekomen. Ik ben nu een oude complexe techniek digitaal aan het toepassen. De processor van mijn d500 heeft het daar erg druk mee, en ik ook. Het was vroeger idd nog al wat als je een spiegel reflex had. Vooral als uit een klein zeeuws dorpje komt…..

  7. Leuke blog! Wees gerust over het epistel. Het is heel herkenbaar. Zouden er ook wat links geplaatst kunnen/mogen worden van Scandinavische en Franse fotografen? Ik kijk ook graag naar anderen ter inspiratie, maar wanneer je geen namen weet, is het lastig iets te vinden.

    1. Door Hans Schot op 5 augustus 2019 om 09:12

      Mijn antwoord is hierboven ergens geland, Yolanda.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *